MENU
Nasze ceny
Przeczytaj fragment on-line
-
nowość
Bezsenność w Siedlcach - ebook
Bezsenność w Siedlcach - ebook
Zdemoralizowane kadry katolickiej uczelni, chore na raka prostytutki, faszyzujący fetyszyści i dzieci modlące się o rozwód rodziców — to wszystko i jeszcze więcej w innym niż wszystkie melodramacie Mata Nowacia. Bo nie jest to opowieść o miłości. To jest opowieść o jej braku. Książka przeznaczona jest wyłącznie dla osób pełnoletnich (18+).
Ta publikacja spełnia wymagania dostępności zgodnie z dyrektywą EAA.
| Kategoria: | Proza |
| Zabezpieczenie: |
Watermark
|
| ISBN: | 978-83-8467-406-2 |
| Rozmiar pliku: | 1,6 MB |
FRAGMENT KSIĄŻKI
Prolog
Szanowny Panie Macie,
przepraszam za ten list. Mam na imię Robert, jestem doktorem literaturoznawstwa w znanej Panu skądinąd uczelni. Pracuję nad rozprawą na temat motywów w Pańskich powieściach. Chciałbym napisać, że jestem Pana fanem, ale to głupie. Jestem dorosłym, poważnym człowiekiem. Poza tym na pewno dostaje Pan setki takich listów. Nie będę Pana wychwalał, bo zna Pan na pewno najlepiej swoją wartość. Nie chodzi mi o uzyskanie żadnych informacji, nie chcę Pańskiego błogosławieństwa ani nawet jakiejkolwiek odpowiedzi. A jednak zdecydowałem się napisać do Pana. Chcę opowiedzieć Panu pewną historię. Chcę — bo czuję, że muszę to zrobić. Panu — bo jest mi Pan w pewnym sensie bliski, choć jeszcze przed chwilą nie wiedział Pan o moim istnieniu. Co Pan z tą moją opowieścią zrobi — Pana sprawa. Nie chcę, by Pan to publikował czy inspirował się tym. I bez tego ma Pan na pewno setki pomysłów. Nie mam ambicji artystycznych. Jak Pan być może zauważy, nie mam przesadnie lekkiego pióra. Gdyby wszyscy, którzy czytają dobre książki, umieli dobrze pisać… Nie chodzi mi o protekcję. Po prostu musiałem to komuś opowiedzieć. Być może nie zechce Pan w ogóle przeczytać tego zbyt długiego listu. Rozumiem to. Nawet nie wiem, czy lubi Pan takie historie: są w niej mężczyzna, kobieta i coś między nimi. To nie jest jednak w żadnym razie opowieść o miłości. To jest opowieść o jej braku. O braku miłości, a może czegoś jeszcze. Proszę posłuchać.
Szanowny Panie Macie,
przepraszam za ten list. Mam na imię Robert, jestem doktorem literaturoznawstwa w znanej Panu skądinąd uczelni. Pracuję nad rozprawą na temat motywów w Pańskich powieściach. Chciałbym napisać, że jestem Pana fanem, ale to głupie. Jestem dorosłym, poważnym człowiekiem. Poza tym na pewno dostaje Pan setki takich listów. Nie będę Pana wychwalał, bo zna Pan na pewno najlepiej swoją wartość. Nie chodzi mi o uzyskanie żadnych informacji, nie chcę Pańskiego błogosławieństwa ani nawet jakiejkolwiek odpowiedzi. A jednak zdecydowałem się napisać do Pana. Chcę opowiedzieć Panu pewną historię. Chcę — bo czuję, że muszę to zrobić. Panu — bo jest mi Pan w pewnym sensie bliski, choć jeszcze przed chwilą nie wiedział Pan o moim istnieniu. Co Pan z tą moją opowieścią zrobi — Pana sprawa. Nie chcę, by Pan to publikował czy inspirował się tym. I bez tego ma Pan na pewno setki pomysłów. Nie mam ambicji artystycznych. Jak Pan być może zauważy, nie mam przesadnie lekkiego pióra. Gdyby wszyscy, którzy czytają dobre książki, umieli dobrze pisać… Nie chodzi mi o protekcję. Po prostu musiałem to komuś opowiedzieć. Być może nie zechce Pan w ogóle przeczytać tego zbyt długiego listu. Rozumiem to. Nawet nie wiem, czy lubi Pan takie historie: są w niej mężczyzna, kobieta i coś między nimi. To nie jest jednak w żadnym razie opowieść o miłości. To jest opowieść o jej braku. O braku miłości, a może czegoś jeszcze. Proszę posłuchać.
więcej..
