MENU
Nasze ceny
Przeczytaj fragment on-line
-
nowość
-
promocja
Co skrywa pamięć - ebook
Co skrywa pamięć - ebook
W mroźnych górach Åre narasta strach, a każdy nowy trop prowadzi głębiej w przeszłość.
W luksusowym hotelu Copperhill Mountain Lodge w Åre zostaje zamordowana Charlotte Wretlind, wpływowa deweloperka. Okazuje się, że ofiara jest powiązana ze słynnym hotelem w Storlien, który lata świetności ma dawno za sobą.
W okolicy wybucha panika, a śledczy Daniel Lindskog i jego zawodowa partnerka Hanna Ahlander natychmiast zajmują się sprawą. Oboje zostają wciągnięci w skomplikowane śledztwo naznaczone rozbitymi relacjami, wyniszczającymi konfliktami oraz bolesnymi wspomnieniami z dzieciństwa.
W serii Morderstwa w Åre Viveca Sten nie przestaje trzymać w napięciu, a lodowata sceneria jej mrocznych opowieści zaskakuje wciąż nowymi, nieoczekiwanymi zwrotami akcji.
Ta publikacja spełnia wymagania dostępności zgodnie z dyrektywą EAA.
| Kategoria: | Kryminał |
| Zabezpieczenie: |
Watermark
|
| ISBN: | 978-83-8406-227-2 |
FRAGMENT KSIĄŻKI
Okładka
Strony tytułowe
Dedykacja
Prolog
Sobota, 27 marca 2021
Niedziela, 28 marca
Poniedziałek, 29 marca
21 grudnia 1973
23 grudnia 1973
Wtorek, 30 marca
24 grudnia 1973
Środa, 31 marca
25 grudnia 1973
26 grudnia 1973
Wielki Czwartek, 1 kwietnia
28 grudnia 1973
Wielki Piątek, 2 kwietnia
30 grudnia 1973
Wielka Sobota, 3 kwietnia
Sylwester 1973
1985
Poniedziałek Wielkanocny, 5 kwietnia
Podziękowania
Strona redakcyjna
ReklamyPROLOG
Sprzątaczka Aada Kuus stoi w łazience pokoju numer sześćset trzydzieści trzy w luksusowym hotelu Copperhill Mountain Lodge w Åre. Właśnie powiesiła dwa duże ręczniki kąpielowe, gdy z sąsiedniego Srebrnego Apartamentu dobiegły jakieś dźwięki.
Ktoś jęknął…?
Ze strachu?
Jest po północy. Aada miała już kończyć zmianę, kiedy nagle sobie przypomniała, że w pokoju sześćset trzydzieści trzy, sąsiadującym ze Srebrnym Apartamentem, trzeba wymienić ręczniki. Musiała to zrobić przed pójściem do domu.
Teraz zamiera w bezruchu, wpatrując się w ścianę łazienki sąsiadującą z przestronnym apartamentem.
Nagle rozlega się kobiecy krzyk, głośny i bezradny. Chwilę później pada przekleństwo, wypowiedziane niskim, męskim głosem, a zaraz potem stłumiony łomot, jakby przewracająca się lampa uderzyła o podłogę.
Co tam się dzieje?
Ciche jęki przerywają ciszę, a Aadę ogarnia paraliżujący strach, ten sam, co kiedyś, gdy pijany ojczym okładał matkę pięściami aż do krwi.
Znowu ma siedem lat.
Przerażenie pulsuje w jej ciele. Krew zastyga w żyłach.
W lustrze nad umywalką napotyka swoje przestraszone spojrzenie. Zapada cisza, ale kobieta stoi w obronnej pozie: barki ma uniesione, sylwetkę skuloną, jest kłębkiem nerwów.
Oddycha szybko, przez otwarte usta. Może powinna tam podejść i zapukać? Albo zadzwonić na recepcję?
Wszcząć alarm?
Nie wie, co robić. Brakuje jej powietrza, jakby tlen nie docierał do płuc. Język przykleja się jej do podniebienia. Rozum podpowiada jedno, ciało każe się ukryć. Nikt nie może się dowiedzieć, że tutaj jesteś! – krzyczy głos w jej głowie. Bo tobie również może stać się krzywda.
Aada tak intensywnie wpatruje się w jeden punkt na kafelkach, że aż pieką ją oczy. Narastające przeświadczenie, że musi stąd uciec, przybiera na sile i w końcu mięśnie zaczynają jej słuchać. Na drżących nogach odważa się wyjść na korytarz i po omacku szuka czarnej klamki.
I wtedy go zauważa.
Dokładnie w chwili, gdy ma już wyjść.
Uchyliła drzwi tylko odrobinę, a jej dłoń wciąż spoczywa na klamce, ale instynktownie się cofa, gdy dostrzega mężczyznę wybiegającego ze Srebrnego Apartamentu z połyskującym, zakrwawionym przedmiotem w dłoni.
Ma czapkę naciągniętą nisko na czoło i czarną maskę na twarzy, widać tylko oczy płonące gniewem.
To trwa ułamek sekundy. Aada instynktownie zamyka drzwi, żeby się chronić.
Chaos w głowie sprawia, że stoi jak sparaliżowana. Jest tak przerażona, że nie potrafi się ruszyć. W końcu osuwa się na kolana i zakrywa twarz dłońmi. Kołysze się do przodu i do tyłu, walcząc z narastającymi mdłościami.
W Srebrnym Apartamencie musiało się wydarzyć coś strasznego.
Ten mężczyzna był cały we krwi.
Wciąż tam jest?
A może będzie próbował wtargnąć do środka i ją też zaatakuje?
