MENU
Nasze ceny
Przeczytaj fragment on-line
nowość
Dialog — Ja z Ja - ebook
„Dialog — Ja z Ja. Cześć, jesteś tam?” to intymny dziennik powrotu do siebie. Prowadzi przez spotkanie z własnymi emocjami, bólem, cieniem, ciałem i wewnętrznym dzieckiem, aż do wybaczenia sobie i odzyskania spokoju. Nie daje gotowych recept — zaprasza do szczerej rozmowy, pisania i słuchania tego, co od dawna czekało na głos. To książka dla kobiet, które chcą przestać się naprawiać i zacząć być dla siebie domem.
Ta publikacja spełnia wymagania dostępności zgodnie z dyrektywą EAA.
| Kategoria: | Proza |
| Zabezpieczenie: |
Watermark
|
| ISBN: | 978-83-8455-865-2 |
| Rozmiar pliku: | 2,0 MB |
FRAGMENT KSIĄŻKI
DIALOG — JA Z JA
_Cześć, jesteś tam?_
_Dla tych kobiet, które w nocy płakały w ciszy,_
_a rano — jakimś cudem — znowu wstały._
_Dla tych, które postanowiły nie umrzeć w środku._
_Dla tych, które wstały,_
_otarły łzy,_
_ubrały się,_
_i wyszły, choć serce krzyczało: „nie dam rady”._
_Dla tych, które wracały,_
_robiły obiad,_
_śmiały się przez łzy,_
_i dalej kochały świat,_
_mimo że świat czasem zapominał o nich._
_Dla tych, które żyją —_
_i uczą się być dla siebie domem._
_Cześć._
_Jesteś tam?_
_Naprawdę tam, pod tym wszystkim, co musiałaś udźwignąć?_
_Pod tym, co mówisz światu, że „wszystko dobrze”, a w środku jest cisza?_
_Ja tylko chciałam Ci powiedzieć, że… kocham Cię._
_Nie za to, jaka jesteś dzisiaj._
_Nie za to, jak się starasz._
_Kocham Cię za to, że w ogóle jesteś._
_Porozmawiasz ze mną?_
_Nie musisz mówić od razu. Możemy milczeć razem._
_Ja poczekam._
_Bo wiesz…_
_Jak mam powiedzieć prawdę psychologowi, skoro nie potrafię powiedzieć jej samej sobie?_
_Jak mam się uleczyć, jeśli nie umiem nawet przyznać, gdzie boli?_
_Wszystko zaczyna się od tego momentu._
_Od tego pierwszego oddechu szczerości._
_Od małego „cześć”, które otwiera drzwi do własnego wnętrza._
_Najpierw trzeba nauczyć się mówić prawdę sobie —_
_tej, która mieszka pod skórą, w napiętym brzuchu, w gardle, które milczy._
_Dopiero potem można ją wypowiedzieć głośno._
_Ale zanim to zrobisz — posłuchaj siebie w myślach._
_Pozwól, by Twoje myśli same pokazały Ci kierunek._
_Bo to Ty wiesz najlepiej, w którą stronę chcesz pójść._
_A wszystko zaczyna się od jednego prostego gestu:_
_Cześć._
_Jestem tu._
_Kocham Cię._🌙 Prolog
Jak rozmawiać z sobą
_Ta książka nie jest poradnikiem._
_Nie znajdziesz tu recept, punktów, technik ani gotowych rozwiązań._
_Znajdziesz coś o wiele bardziej intymnego — ROZMOWĘ Z SAMĄ SOBĄ._
_Nie tę rozmowę, którą prowadzisz w głowie, gdy coś Ci nie wychodzi._
_Nie tę, w której rozliczasz, karcisz, planujesz._
_Tylko tę prawdziwą — Z CZUŁOŚCIĄ, Z PRAWDĄ I Z ODDECHEM._
_W każdej z nas żyje wiele głosów: ta, która chce być idealna._
_Ta, która się boi. Ta, która tęskni. Ta, która pamięta._
_Ta książka pomoże Ci je usłyszeć, nie po to, by je uciszyć,_
_lecz by wreszcie mogły mówić jednym głosem — Twoim._
_Nie musisz czytać jej po kolei._
_Możesz otwierać tam, gdzie przyciągnie Cię zdanie, słowo, emocja._
_To nie jest droga w linii prostej, tylko KRĄG SPOTKAŃ Z SAMĄ SOBĄ._
_Czasem będzie łagodnie, czasem boleśnie._
_Czasem w wannie, czasem przed lustrem, czasem z herbatą w dłoni._
_Ale zawsze — prawdziwie._
_Jeśli poczujesz, że nie chcesz iść dalej — zatrzymaj się._
_Odłóż książkę, wróć jutro._
_Nie spiesz się._
_Wewnętrzne rozmowy dojrzewają w swoim tempie._
_Ta książka nie kończy się na ostatniej stronie._
_Ona będzie żyła w Tobie — w chwilach ciszy, w oddechach,_
_w porankach, w których znów powiesz do siebie:_
_„Cześć, jesteś tam? Kocham Cię.”_
_I może wtedy po raz pierwszy w życiu poczujesz,_
_że TA ROZMOWA NIGDY SIĘ NIE KOŃCZY._
_Bo teraz naprawdę jesteś — ze sobą._🌿 1. Ja rozmawiam z Ja
Leżysz w wodzie. Patrzysz w sufit, jakbyś patrzyła w niebo.
Nie modlisz się — słuchasz.
Nie prosisz — pytasz.
„Czego naprawdę potrzebujesz?”
„Czego się boisz?”
Nie udzielasz sobie odpowiedzi.
Pozwalasz, by przyszły same — z wnętrza, z ciała, z ciszy.
To pierwsza prawdziwa rozmowa, bez planu, bez maski, bez poprawiania tonu.
Tylko Ty i Ty.
A woda po prostu płynie.
________________________________________________________________________________________🌸 2. Spotkanie z wewnętrznym dzieckiem
Zamykasz oczy.
Ciepło otula Cię jak koc.
I nagle czujesz, że tam, pod warstwami dorosłości,
siedzi mała Ty.
Wyciągasz do niej rękę — w wyobraźni, ale prawdziwie.
Widzisz, jak siedzi na brzegu wanny, huśta nogami.
Patrzysz jej w oczy i mówisz:
„Już możesz odpocząć.
Już nie musisz być dzielna.”
Woda między Wami staje się miękka, jakby słuchała.
A Ty czujesz, jak Twoje ciało rozluźnia się od środka.
Nie musisz jej uczyć.
Ona tylko chciała, żebyś ZNOWU JĄ ZAUWAŻYŁA.
________________________________________________________________________________________
________________________________________________________________________________________
________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________🫧 3. Głos Perfekcjonistki
W wannie nie da się utrzymać postawy „perfekcyjnej”.
Woda zabiera napięcie. Zmywa makijaż, spinanie, „muszę”.
I wtedy ją słyszysz:
„Nie rób błędów.”
„Zrób to lepiej.”
„Nie wystarczy.”
Uśmiechasz się.
Po raz pierwszy nie kłócisz się z nią, tylko mówisz łagodnie:
„Dziękuję, że chciałaś, żebym była bezpieczna.
Ale teraz chcę być prawdziwa, nie idealna.”
Woda cicho bulgocze, jakby przytakiwała.
Perfekcjonistka milknie.
Odpływa, jak piana, której nie trzeba zbierać.
____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________💬 4. Głos Krytyczki
Czasem woda staje się lustrem.
Widzisz w niej odbicie twarzy, która bywała dla Ciebie surowa.
To ta część, która ocenia, porównuje, wytyka.
„Znowu nie dałaś rady.”
„Widzisz? Mówiłam.”
A Ty, spokojna, opierasz głowę o brzeg wanny i szepczesz:
„Wiem. Bałaś się, że znowu zawiodę.”
„Ale dziś nie potrzebuję Twojej krytyki.
Potrzebuję Twojego zaufania.”
I wtedy czujesz, że woda staje się cieplejsza.
Jakby krytyczka rozpuszczała się w Twojej akceptacji.
____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________💞 5. Głos tej, która się boi
Pod wodą cisza jest głębsza.
Tam mieszka lęk.
Czasem słychać go w oddechu, który się zatrzymuje.
„A jeśli nie dam rady?”
„A jeśli znowu się zawiodę?”
Wypuszczasz powietrze, czujesz bąbelki.
I z tą samą łagodnością, z jaką myjesz włosy, mówisz:
„Nie wiem, czy dam radę. Ale spróbuję.”
„Nie muszę być odważna, żeby się nie bać.”
Woda przyjmuje wszystko.
Strach traci ostrość.
Zostaje tylko ciepło i prawda.
____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________🕊 6. Głos tej, która się wstydzi
Podnosisz nogę nad powierzchnię, obserwujesz krople.
One nie pytają czy mogą spływać. Po prostu płyną.
Ty też masz prawo płynąć.
Bez wstydu, bez „powinnam”.
„Już nie będę się wstydzić tego, że czuję.”
„Nie muszę się kurczyć, żeby pasować.”
Woda niczego nie ocenia.
Ona wie, że wszystko w Tobie jest czyste, kiedy pozwolisz temu płynąć.
________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________🔮 7. Głos Wiedźmy — intuicja i mądrość
Światło świecy odbija się na wodzie jak złoty krąg.
Czujesz, że coś się budzi — nie umysł, nie emocje, tylko _mądrość ciała_.
Woda szeptem mówi:
„Przestań myśleć. Słuchaj.”
Twoja Wiedźma nie ma strachu.
Ona pamięta, jak ufać. Jak czuć. Jak wracać do natury.
„Nie pytaj, czy możesz.
Zaufaj temu, że już wiesz.”
____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________🫀 8. Czuła rozmowa z sercem
Kładziesz dłoń na piersi.
Czujesz puls — Twoje własne bębnienie życia.
Szept serca jest prosty, zawsze był:
„Nie jestem wrogiem.
Ja tylko chcę, żebyś mnie słyszała.”
Oddychasz razem z nim.
Ciepło z dłoni przenika przez skórę.
Nagle czujesz, że to nie tylko rozmowa, to POJEDNANIE.
________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________🌬 9. Uczę się siebie słuchać
Czasem nie chodzi o odpowiedzi, tylko o to, by naprawdę słyszeć.
Jak w wodzie — dźwięki są inne, miękkie, ale prawdziwe.
„Nie potrzebuję planu.
Potrzebuję ciszy, w której mogę być sobą.”
____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________
_Cześć, jesteś tam?_
_Dla tych kobiet, które w nocy płakały w ciszy,_
_a rano — jakimś cudem — znowu wstały._
_Dla tych, które postanowiły nie umrzeć w środku._
_Dla tych, które wstały,_
_otarły łzy,_
_ubrały się,_
_i wyszły, choć serce krzyczało: „nie dam rady”._
_Dla tych, które wracały,_
_robiły obiad,_
_śmiały się przez łzy,_
_i dalej kochały świat,_
_mimo że świat czasem zapominał o nich._
_Dla tych, które żyją —_
_i uczą się być dla siebie domem._
_Cześć._
_Jesteś tam?_
_Naprawdę tam, pod tym wszystkim, co musiałaś udźwignąć?_
_Pod tym, co mówisz światu, że „wszystko dobrze”, a w środku jest cisza?_
_Ja tylko chciałam Ci powiedzieć, że… kocham Cię._
_Nie za to, jaka jesteś dzisiaj._
_Nie za to, jak się starasz._
_Kocham Cię za to, że w ogóle jesteś._
_Porozmawiasz ze mną?_
_Nie musisz mówić od razu. Możemy milczeć razem._
_Ja poczekam._
_Bo wiesz…_
_Jak mam powiedzieć prawdę psychologowi, skoro nie potrafię powiedzieć jej samej sobie?_
_Jak mam się uleczyć, jeśli nie umiem nawet przyznać, gdzie boli?_
_Wszystko zaczyna się od tego momentu._
_Od tego pierwszego oddechu szczerości._
_Od małego „cześć”, które otwiera drzwi do własnego wnętrza._
_Najpierw trzeba nauczyć się mówić prawdę sobie —_
_tej, która mieszka pod skórą, w napiętym brzuchu, w gardle, które milczy._
_Dopiero potem można ją wypowiedzieć głośno._
_Ale zanim to zrobisz — posłuchaj siebie w myślach._
_Pozwól, by Twoje myśli same pokazały Ci kierunek._
_Bo to Ty wiesz najlepiej, w którą stronę chcesz pójść._
_A wszystko zaczyna się od jednego prostego gestu:_
_Cześć._
_Jestem tu._
_Kocham Cię._🌙 Prolog
Jak rozmawiać z sobą
_Ta książka nie jest poradnikiem._
_Nie znajdziesz tu recept, punktów, technik ani gotowych rozwiązań._
_Znajdziesz coś o wiele bardziej intymnego — ROZMOWĘ Z SAMĄ SOBĄ._
_Nie tę rozmowę, którą prowadzisz w głowie, gdy coś Ci nie wychodzi._
_Nie tę, w której rozliczasz, karcisz, planujesz._
_Tylko tę prawdziwą — Z CZUŁOŚCIĄ, Z PRAWDĄ I Z ODDECHEM._
_W każdej z nas żyje wiele głosów: ta, która chce być idealna._
_Ta, która się boi. Ta, która tęskni. Ta, która pamięta._
_Ta książka pomoże Ci je usłyszeć, nie po to, by je uciszyć,_
_lecz by wreszcie mogły mówić jednym głosem — Twoim._
_Nie musisz czytać jej po kolei._
_Możesz otwierać tam, gdzie przyciągnie Cię zdanie, słowo, emocja._
_To nie jest droga w linii prostej, tylko KRĄG SPOTKAŃ Z SAMĄ SOBĄ._
_Czasem będzie łagodnie, czasem boleśnie._
_Czasem w wannie, czasem przed lustrem, czasem z herbatą w dłoni._
_Ale zawsze — prawdziwie._
_Jeśli poczujesz, że nie chcesz iść dalej — zatrzymaj się._
_Odłóż książkę, wróć jutro._
_Nie spiesz się._
_Wewnętrzne rozmowy dojrzewają w swoim tempie._
_Ta książka nie kończy się na ostatniej stronie._
_Ona będzie żyła w Tobie — w chwilach ciszy, w oddechach,_
_w porankach, w których znów powiesz do siebie:_
_„Cześć, jesteś tam? Kocham Cię.”_
_I może wtedy po raz pierwszy w życiu poczujesz,_
_że TA ROZMOWA NIGDY SIĘ NIE KOŃCZY._
_Bo teraz naprawdę jesteś — ze sobą._🌿 1. Ja rozmawiam z Ja
Leżysz w wodzie. Patrzysz w sufit, jakbyś patrzyła w niebo.
Nie modlisz się — słuchasz.
Nie prosisz — pytasz.
„Czego naprawdę potrzebujesz?”
„Czego się boisz?”
Nie udzielasz sobie odpowiedzi.
Pozwalasz, by przyszły same — z wnętrza, z ciała, z ciszy.
To pierwsza prawdziwa rozmowa, bez planu, bez maski, bez poprawiania tonu.
Tylko Ty i Ty.
A woda po prostu płynie.
________________________________________________________________________________________🌸 2. Spotkanie z wewnętrznym dzieckiem
Zamykasz oczy.
Ciepło otula Cię jak koc.
I nagle czujesz, że tam, pod warstwami dorosłości,
siedzi mała Ty.
Wyciągasz do niej rękę — w wyobraźni, ale prawdziwie.
Widzisz, jak siedzi na brzegu wanny, huśta nogami.
Patrzysz jej w oczy i mówisz:
„Już możesz odpocząć.
Już nie musisz być dzielna.”
Woda między Wami staje się miękka, jakby słuchała.
A Ty czujesz, jak Twoje ciało rozluźnia się od środka.
Nie musisz jej uczyć.
Ona tylko chciała, żebyś ZNOWU JĄ ZAUWAŻYŁA.
________________________________________________________________________________________
________________________________________________________________________________________
________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________🫧 3. Głos Perfekcjonistki
W wannie nie da się utrzymać postawy „perfekcyjnej”.
Woda zabiera napięcie. Zmywa makijaż, spinanie, „muszę”.
I wtedy ją słyszysz:
„Nie rób błędów.”
„Zrób to lepiej.”
„Nie wystarczy.”
Uśmiechasz się.
Po raz pierwszy nie kłócisz się z nią, tylko mówisz łagodnie:
„Dziękuję, że chciałaś, żebym była bezpieczna.
Ale teraz chcę być prawdziwa, nie idealna.”
Woda cicho bulgocze, jakby przytakiwała.
Perfekcjonistka milknie.
Odpływa, jak piana, której nie trzeba zbierać.
____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________💬 4. Głos Krytyczki
Czasem woda staje się lustrem.
Widzisz w niej odbicie twarzy, która bywała dla Ciebie surowa.
To ta część, która ocenia, porównuje, wytyka.
„Znowu nie dałaś rady.”
„Widzisz? Mówiłam.”
A Ty, spokojna, opierasz głowę o brzeg wanny i szepczesz:
„Wiem. Bałaś się, że znowu zawiodę.”
„Ale dziś nie potrzebuję Twojej krytyki.
Potrzebuję Twojego zaufania.”
I wtedy czujesz, że woda staje się cieplejsza.
Jakby krytyczka rozpuszczała się w Twojej akceptacji.
____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________💞 5. Głos tej, która się boi
Pod wodą cisza jest głębsza.
Tam mieszka lęk.
Czasem słychać go w oddechu, który się zatrzymuje.
„A jeśli nie dam rady?”
„A jeśli znowu się zawiodę?”
Wypuszczasz powietrze, czujesz bąbelki.
I z tą samą łagodnością, z jaką myjesz włosy, mówisz:
„Nie wiem, czy dam radę. Ale spróbuję.”
„Nie muszę być odważna, żeby się nie bać.”
Woda przyjmuje wszystko.
Strach traci ostrość.
Zostaje tylko ciepło i prawda.
____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________🕊 6. Głos tej, która się wstydzi
Podnosisz nogę nad powierzchnię, obserwujesz krople.
One nie pytają czy mogą spływać. Po prostu płyną.
Ty też masz prawo płynąć.
Bez wstydu, bez „powinnam”.
„Już nie będę się wstydzić tego, że czuję.”
„Nie muszę się kurczyć, żeby pasować.”
Woda niczego nie ocenia.
Ona wie, że wszystko w Tobie jest czyste, kiedy pozwolisz temu płynąć.
________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________🔮 7. Głos Wiedźmy — intuicja i mądrość
Światło świecy odbija się na wodzie jak złoty krąg.
Czujesz, że coś się budzi — nie umysł, nie emocje, tylko _mądrość ciała_.
Woda szeptem mówi:
„Przestań myśleć. Słuchaj.”
Twoja Wiedźma nie ma strachu.
Ona pamięta, jak ufać. Jak czuć. Jak wracać do natury.
„Nie pytaj, czy możesz.
Zaufaj temu, że już wiesz.”
____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________🫀 8. Czuła rozmowa z sercem
Kładziesz dłoń na piersi.
Czujesz puls — Twoje własne bębnienie życia.
Szept serca jest prosty, zawsze był:
„Nie jestem wrogiem.
Ja tylko chcę, żebyś mnie słyszała.”
Oddychasz razem z nim.
Ciepło z dłoni przenika przez skórę.
Nagle czujesz, że to nie tylko rozmowa, to POJEDNANIE.
________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________🌬 9. Uczę się siebie słuchać
Czasem nie chodzi o odpowiedzi, tylko o to, by naprawdę słyszeć.
Jak w wodzie — dźwięki są inne, miękkie, ale prawdziwe.
„Nie potrzebuję planu.
Potrzebuję ciszy, w której mogę być sobą.”
____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________
więcej..
