MENU
Nasze ceny
Przeczytaj fragment on-line
nowość
Fałszywy alarm - ebook
Stefan Grabiński – mistrz grozy i niezwykłości, okrzyknięty „polskim Lovecraftem”, zabiera czytelników w podróż po torach, gdzie racjonalność zderza się z niewytłumaczalnym. Katastrofa kolejowa wstrząsa lokalną społecznością, a naczelnik Bytomski – doświadczony „wilk kolejowy” – zaczyna dostrzegać niepokojący wzorzec: przed największymi tragediami niemal zawsze pojawia się sygnał ostrzegawczy... na zupełnie innej stacji. Czy fałszywe alarmy to jedynie przypadek, ludzka pomyłka, czy może zwiastun działania siły, której nie da się zmierzyć rozumem? Gdy stawką jest życie dziesiątek pasażerów, wiara w przypadek bywa niebezpieczna. W dusznej atmosferze pary, stukotu kół i nerwowych depesz, Grabiński prowadzi czytelnika przez meandry obsesji, fatum i niewyjaśnionych zjawisk, wpisując kolej na stałe w kanon literatury grozy. Odkryj jedno z najbardziej tajemniczych opowiadań z cyklu Demon ruchu i przekonaj się, jak łatwo zgubić się na szlaku między logiką a nieznanym.
Ta publikacja spełnia wymagania dostępności zgodnie z dyrektywą EAA.
| Kategoria: | Horror i thriller |
| Zabezpieczenie: |
Watermark
|
| ISBN: | 9788368887587 |
| Rozmiar pliku: | 230 KB |
FRAGMENT KSIĄŻKI
Bytomski odwrócił oczy od peronu i w dalszym ciągu przypatrywał się wysiłkom służby i funkcjonariuszy, którzy pod kierownictwem jego kolegi, naczelnika stacji Rudawskiego, usuwali z toru szczątki rozbitego pociągu.
Wyniki katastrofy przedstawiały się w niezwykle groźnych wymiarach; na 15 wagonów „garnituru” ledwie 2 uszły cało, reszta uległa niemal zupełnemu zniszczeniu. Maszyna z jaszczykiem, które pierwsze wpadły na tyły ciężarowego, wsunęły się w ostatni jego wagon niby szuflady we wlot i tak trwały skleszczone w potwornym zwarciu. Parę wozów środkowych i z powybijanymi szybami, bez pomostów, bez kół spięło się w górę i wparło w siebie jak oślepłe, rozhukane w pędzie rumaki osadzone w miejscu ręką oszalałych jeźdźców. Jeden wagon zmiażdżyło do szczętu; pozostał tylko jakiś bezładny kłąb posiekanych na drzazgi ścian, poszatkowanych na szczapy przepierzeń, poskręcanych w trąby platform; a spośród tej dzikiej strzyży drzewa i żelaza sterczały tu i ówdzie kikuty rur przewodowych, jakieś szczerbate, powyginane śmiesznie blachy, stożyły się pod niebo czarną pogrozą zardzewiałe sztaby, laski, wyważone z zawiasów drzwi ze śladami skrzepłej posoki, wywleczone z przedziałów ławki, sofki i fotele oblepione strzępami ludzkiego ciała...
Niemal cały personel służbowy Bieżawy pracował nad przyprowadzeniem toru do porządku. Nadjechała z ogrzewalni maszyna ratunkowa i skierowana na fatalną linię, uprowadzała ze sobą skwapliwie szczęty rozbitka. Tam, gdzie wytrącone z orbity toru wagony przechyliły się na bok i runęły na zbocza nawierzchni, akcja była trudniejsza i na dłuższą metę; nie pozostawało nic innego, jak za pomocą dźwigni i kilofów zepchnąć je trochę niżej w dół po pochylni nasypu i w ten sposób na razie usunąć zawadę z przestrzeni. Gdzie indziej pracowały gorliwie łopaty, zgarniając na wózki rozrzucone wkoło żelaziwo, rozszczepione na trzaski pierzeje ścian wagonowych, wałęsające się po szynach odpryski i odruzgi. Co chwila odzywało się kłańcanie spuszczonych łańcuchów, gwizdy świstawek na „gotów” i przeraźliwa odpowiedź lokomotywy ruszającej z naładowanym już sprzętem.
