MENU
Nasze ceny
Przeczytaj fragment on-line
-
nowość
Kiedy kończy się przyjaźń. Jak przeżyć rozstanie, o którym prawie nikt nie mówi - ebook
Kiedy kończy się przyjaźń. Jak przeżyć rozstanie, o którym prawie nikt nie mówi - ebook
Co zrobić, kiedy kończy się przyjaźń, która miała trwać zawsze? Utrata bliskiej przyjaciółki potrafi boleć jak każde inne rozstanie – choć mówi się o niej zaskakująco mało. Ta książka pomaga przejść przez tę stratę bez umniejszania jej znaczenia. O ghostingu, zdradzie zaufania, tęsknocie, złości, wspólnych znajomych, „nowej przyjaciółce”, próbach pojednania i sytuacji, w której to Ty decydujesz się odejść. Z historiami kobiet, konkretnymi wskazówkami i ćwiczeniami. Bo można za kimś tęsknić i jednocześnie wiedzieć, że nie chce się już wracać.
Ta publikacja spełnia wymagania dostępności zgodnie z dyrektywą EAA.
| Kategoria: | Poradniki |
| Zabezpieczenie: |
Watermark
|
| Rozmiar pliku: | 343 KB |
FRAGMENT KSIĄŻKI
ZANIM ZACZNIEMY
Ta książka jest o końcu bliskiej przyjaźni - o stracie, która nie ma obrączki, aktu rozwodu ani społecznego rytuału pożegnania, a mimo to potrafi boleć jak prawdziwe rozstanie. Czasem nawet bardziej, bo otoczenie nie zawsze rozumie, dlaczego po „zwykłej koleżance” można płakać miesiącami.
Nie jestem psycholożką ani psychoterapeutką. Nie diagnozuję w tej książce Ciebie ani Twojej byłej przyjaciółki. Nie będę też rozdawać modnych etykiet: „narcyzka”, „toksyczna”, „unikająca”, „współuzależniona” tylko dlatego, że relacja skończyła się źle. Chcę zrobić coś bardziej użytecznego: pomóc Ci nazwać to, co się wydarzyło, zobaczyć własne potrzeby, granice i błędy, a potem odzyskać życie, które nie kręci się już wokół jednej osoby.
Historie w tej książce są fikcyjnymi historiami-kompozytami. Nie opisują konkretnych osób. Tekst został napisany od podstaw na potrzeby tej publikacji. Jeśli po stracie przyjaźni przez dłuższy czas nie jesteś w stanie funkcjonować, masz nasilone objawy depresyjne lub lękowe albo myśli o zrobieniu sobie krzywdy, książka nie wystarczy - potrzebna jest profesjonalna pomoc.
JEDNA WAŻNA MYŚL NA POCZĄTEK
Nie musisz udowadniać, że ta przyjaźń była „wystarczająco ważna”, żeby mieć prawo cierpieć. Jeśli strata boli, to znaczy, że coś ważnego zostało utracone.1. TO PRZECIEŻ „TYLKO” PRZYJAŹŃ
Strata bez statusu
Kiedy rozpada się związek romantyczny, świat ma gotowy język. Mówimy o rozstaniu, złamanym sercu, byłym partnerze. Są piosenki, filmy, poradniki i koleżanki, które wiedzą, że trzeba zadzwonić. Koniec przyjaźni jest znacznie mniej widoczny. Nie ma nawet dobrego słowa na osobę, która była kiedyś najbliższą przyjaciółką. „Była przyjaciółka” brzmi trochę jak szkolna kłótnia, a przecież można stracić kobietę, która przez piętnaście lat była pierwszym numerem telefonu po każdej katastrofie.
To niewidzialność straty potrafi boleć podwójnie. Najpierw tracisz relację, a potem zaczynasz się zastanawiać, czy masz prawo tak mocno reagować. Możesz wstydzić się łez, bo „ludzie mają prawdziwe problemy”. Tymczasem cierpienie nie prowadzi rankingu. Mózg nie pyta, czy relacja była romantyczna. Reaguje na utratę bliskości, przewidywalności, rytuału i poczucia bezpieczeństwa.
Przyjaźń jako dom bez adresu
Bliska przyjaźń często staje się czymś w rodzaju domu, choć nie ma wspólnego kredytu ani nazwiska na skrzynce. To przestrzeń, w której nie trzeba zaczynać opowieści od początku. Jedno „moja matka znowu...” wystarcza, bo druga osoba zna poprzednie dwadzieścia odcinków. Wie, którego szefa nie znosisz, pamięta pierwszą randkę z obecnym mężem, zna wersję wydarzeń sprzed dziesięciu lat.
Kiedy ta osoba znika, tracisz nie tylko człowieka. Tracisz miejsce, w którym była przechowywana część Twojej biografii. Dlatego zwykły mem może nagle zaboleć. Odruchowo chcesz go wysłać komuś, kto już nie jest dostępny. To małe zderzenie z nową rzeczywistością powtarza się wiele razy dziennie.
Nie porównuj bólu
Nie ma sensu pytać, czy utrata przyjaciółki „powinna” boleć mniej niż rozwód. Dla jednej osoby będzie mniej dotkliwa, dla innej bardziej. Znaczenie relacji zależy od jej miejsca w życiu, nie od społecznej kategorii. Jeśli przyjaciółka była Twoją główną powierniczką, towarzyszką podróży, osobą od kryzysów i codziennych drobiazgów, jej brak może zostawić ogromną dziurę.
Historia: zdjęcie z przymierzalni
Magda przez dziewięć lat wysyłała Oli zdjęcia z przymierzalni. Nie dlatego, że Ola znała się na modzie. Po prostu tak wyglądała ich codzienność. Trzy miesiące po końcu przyjaźni Magda zrobiła zdjęcie zielonej sukienki i automatycznie otworzyła komunikator. Dopiero widok imienia Oli przypomniał jej, że już nie ma komu wysłać pytania „biorę?”. Rozpłakała się między wieszakami. Nie z powodu sukienki. Z powodu świata, w którym nagle zabrakło adresatki.
DO ZROBIENIA, NIE TYLKO DO PRZECZYTANIA
Nazwij tę stratę bez umniejszania: „Straciłam osobę, która...”. Dokończ zdanie pięć razy.
UWAŻAJ NA TĘ PUŁAPKĘ
Umniejszanie bólu tylko dlatego, że nie był to związek romantyczny.
Ta książka jest o końcu bliskiej przyjaźni - o stracie, która nie ma obrączki, aktu rozwodu ani społecznego rytuału pożegnania, a mimo to potrafi boleć jak prawdziwe rozstanie. Czasem nawet bardziej, bo otoczenie nie zawsze rozumie, dlaczego po „zwykłej koleżance” można płakać miesiącami.
Nie jestem psycholożką ani psychoterapeutką. Nie diagnozuję w tej książce Ciebie ani Twojej byłej przyjaciółki. Nie będę też rozdawać modnych etykiet: „narcyzka”, „toksyczna”, „unikająca”, „współuzależniona” tylko dlatego, że relacja skończyła się źle. Chcę zrobić coś bardziej użytecznego: pomóc Ci nazwać to, co się wydarzyło, zobaczyć własne potrzeby, granice i błędy, a potem odzyskać życie, które nie kręci się już wokół jednej osoby.
Historie w tej książce są fikcyjnymi historiami-kompozytami. Nie opisują konkretnych osób. Tekst został napisany od podstaw na potrzeby tej publikacji. Jeśli po stracie przyjaźni przez dłuższy czas nie jesteś w stanie funkcjonować, masz nasilone objawy depresyjne lub lękowe albo myśli o zrobieniu sobie krzywdy, książka nie wystarczy - potrzebna jest profesjonalna pomoc.
JEDNA WAŻNA MYŚL NA POCZĄTEK
Nie musisz udowadniać, że ta przyjaźń była „wystarczająco ważna”, żeby mieć prawo cierpieć. Jeśli strata boli, to znaczy, że coś ważnego zostało utracone.1. TO PRZECIEŻ „TYLKO” PRZYJAŹŃ
Strata bez statusu
Kiedy rozpada się związek romantyczny, świat ma gotowy język. Mówimy o rozstaniu, złamanym sercu, byłym partnerze. Są piosenki, filmy, poradniki i koleżanki, które wiedzą, że trzeba zadzwonić. Koniec przyjaźni jest znacznie mniej widoczny. Nie ma nawet dobrego słowa na osobę, która była kiedyś najbliższą przyjaciółką. „Była przyjaciółka” brzmi trochę jak szkolna kłótnia, a przecież można stracić kobietę, która przez piętnaście lat była pierwszym numerem telefonu po każdej katastrofie.
To niewidzialność straty potrafi boleć podwójnie. Najpierw tracisz relację, a potem zaczynasz się zastanawiać, czy masz prawo tak mocno reagować. Możesz wstydzić się łez, bo „ludzie mają prawdziwe problemy”. Tymczasem cierpienie nie prowadzi rankingu. Mózg nie pyta, czy relacja była romantyczna. Reaguje na utratę bliskości, przewidywalności, rytuału i poczucia bezpieczeństwa.
Przyjaźń jako dom bez adresu
Bliska przyjaźń często staje się czymś w rodzaju domu, choć nie ma wspólnego kredytu ani nazwiska na skrzynce. To przestrzeń, w której nie trzeba zaczynać opowieści od początku. Jedno „moja matka znowu...” wystarcza, bo druga osoba zna poprzednie dwadzieścia odcinków. Wie, którego szefa nie znosisz, pamięta pierwszą randkę z obecnym mężem, zna wersję wydarzeń sprzed dziesięciu lat.
Kiedy ta osoba znika, tracisz nie tylko człowieka. Tracisz miejsce, w którym była przechowywana część Twojej biografii. Dlatego zwykły mem może nagle zaboleć. Odruchowo chcesz go wysłać komuś, kto już nie jest dostępny. To małe zderzenie z nową rzeczywistością powtarza się wiele razy dziennie.
Nie porównuj bólu
Nie ma sensu pytać, czy utrata przyjaciółki „powinna” boleć mniej niż rozwód. Dla jednej osoby będzie mniej dotkliwa, dla innej bardziej. Znaczenie relacji zależy od jej miejsca w życiu, nie od społecznej kategorii. Jeśli przyjaciółka była Twoją główną powierniczką, towarzyszką podróży, osobą od kryzysów i codziennych drobiazgów, jej brak może zostawić ogromną dziurę.
Historia: zdjęcie z przymierzalni
Magda przez dziewięć lat wysyłała Oli zdjęcia z przymierzalni. Nie dlatego, że Ola znała się na modzie. Po prostu tak wyglądała ich codzienność. Trzy miesiące po końcu przyjaźni Magda zrobiła zdjęcie zielonej sukienki i automatycznie otworzyła komunikator. Dopiero widok imienia Oli przypomniał jej, że już nie ma komu wysłać pytania „biorę?”. Rozpłakała się między wieszakami. Nie z powodu sukienki. Z powodu świata, w którym nagle zabrakło adresatki.
DO ZROBIENIA, NIE TYLKO DO PRZECZYTANIA
Nazwij tę stratę bez umniejszania: „Straciłam osobę, która...”. Dokończ zdanie pięć razy.
UWAŻAJ NA TĘ PUŁAPKĘ
Umniejszanie bólu tylko dlatego, że nie był to związek romantyczny.
więcej..
