MENU
Nasze ceny
Przeczytaj fragment on-line
-
nowość
Kiedy zmęczenie jest emocją - ebook
Kiedy zmęczenie jest emocją - ebook
Czy można być zmęczonym, mimo że ciało odpoczęło? Kiedy zmęczenie jest emocją to książka o przeciążeniu układu nerwowego i przewlekłym napięciu. Wyjaśnia, dlaczego stres może nasilać bezsenność, brak energii i szumy uszne. Pokazuje związki między emocjami, ciałem i codziennym funkcjonowaniem. Oddziela wiedzę naukową od hipotez klinicznych. Nie sugeruje, że każdy objaw ma podłoże psychiczne. Zawiera przykłady, pytania do refleksji i praktyczne wskazówki. Jest przeznaczona dla osób, które długo funkcjonują na rezerwie. Pomaga lepiej rozumieć ciało i stopniowo odzyskiwać spokój.
Ta publikacja spełnia wymagania dostępności zgodnie z dyrektywą EAA.
| Kategoria: | Psychologia |
| Zabezpieczenie: |
Watermark
|
| Rozmiar pliku: | 26 MB |
FRAGMENT KSIĄŻKI
Nota od autora
Zmęczenie potrafi brzmieć jak najprostszy komunikat ciała: „brakuje mi snu”, „za dużo pracowałem”, „potrzebuję odpoczynku”. Czasem rzeczywiście tak jest. Bywa jednak również inaczej. Człowiek śpi, ogranicza obowiązki, bierze wolny dzień, a mimo to nie odzyskuje energii. Rano budzi się ciężki, wieczorem nie potrafi zasnąć, szczęka pozostaje zaciśnięta, barki są uniesione, a cisza uwydatnia pisk lub szum w uszach. Z zewnątrz wygląda na spokojnego. Wewnątrz organizm zachowuje się tak, jakby coś wciąż wymagało gotowości.
Tytuł tej książki jest celową metaforą, a nie diagnozą. Zmęczenie nie jest emocją w takim sensie, w jakim emocjami są lęk, złość czy smutek. Może jednak być sposobem, w jaki człowiek doświadcza skutków tłumionych emocji, przeciążenia, bezsenności, przewlekłego napięcia, choroby albo kilku tych czynników jednocześnie. Stwierdzenie „to emocje” nie może zastępować badania lekarskiego. Tak samo wynik prawidłowych badań nie oznacza, że objaw jest wymyślony.
Książka ma wspierać pacjenta w psychoterapii. Nie jest testem, nie stawia rozpoznania i nie zastępuje konsultacji lekarskiej, laryngologicznej, audiologicznej, psychiatrycznej ani leczenia zaburzeń snu. Wszystkie historie są fikcyjne. Powstały z połączenia typowych, powtarzających się doświadczeń klinicznych, a nie z opisu konkretnych osób. Imiona, zawody, płeć i szczegóły zostały dobrane tak, aby chronić prywatność i pokazać mechanizm, a nie czyjąś biografię.Jak czytać oznaczenia w książce
WIEDZA NAUKOWA oznacza ustalenia oparte na wytycznych, przeglądach badań lub względnie dobrze potwierdzonych modelach. Nawet tutaj nauka nie daje pewności co do pojedynczej osoby. Wynik uzyskany w grupie nie jest automatycznie odpowiedzią na pytanie, co dzieje się u Ciebie.
HIPOTEZA KLINICZNA oznacza możliwe wyjaśnienie, które można sprawdzać w rozmowie, obserwacji i terapii. Hipoteza nie jest faktem biologicznym. Ma porządkować doświadczenie i podpowiadać bezpieczny eksperyment, a nie zamykać diagnostykę.
DO ROZMOWY NA SESJI zawiera pytania pomocne w psychoterapii. Nie trzeba odpowiadać na wszystkie. Jedno trafne pytanie bywa bardziej użyteczne niż dziesięć odpowiedzi udzielonych z obowiązku.
MAŁY EKSPERYMENT proponuje krótką obserwację lub zmianę. Eksperyment nie jest testem charakteru. Jeśli nasila objawy albo budzi niepokój, zatrzymaj go i omów z właściwym specjalistą.Ważna informacja o bezpieczeństwie
Pilna pomoc medyczna może być potrzebna między innymi wtedy, gdy zmęczeniu towarzyszą ból w klatce piersiowej, nasilona duszność, omdlenie, nowe objawy neurologiczne, gwałtowne osłabienie, krwawienie, wysoka lub utrzymująca się gorączka, szybka niewyjaśniona utrata masy ciała albo nagłe pogorszenie stanu. Nagła utrata słuchu z szumem usznym, nowe objawy neurologiczne, silne zawroty głowy lub szum zsynchronizowany z tętnem wymagają pilnej oceny. Myśli samobójcze, poczucie bezpośredniego zagrożenia lub niemożność zapewnienia sobie bezpieczeństwa także wymagają natychmiastowego kontaktu z pomocą kryzysową lub medyczną.
Ta lista nie jest pełnym narzędziem diagnostycznym. Jeśli objaw jest nowy, wyraźnie się zmienia, utrzymuje się albo ogranicza codzienne funkcjonowanie, właściwym pierwszym krokiem jest konsultacja z lekarzem.1. Cztery doświadczenia ukryte pod jednym słowem
Mówimy „jestem zmęczony”, chociaż możemy opisywać zupełnie różne stany. Senność oznacza skłonność do zaśnięcia. Zmęczenie fizyczne pojawia się po wysiłku i zwykle zmniejsza się po odpoczynku. Znużenie wiąże się z monotonią, brakiem stymulacji lub sensu. Wyczerpanie jest bardziej całościowe: człowiek ma poczucie, że nie potrafi już skutecznie odpowiadać na kolejne wymagania. Do tego dochodzi osłabienie, czyli rzeczywisty spadek siły, który może wymagać szczególnie uważnej oceny medycznej.
Rozróżnienie nie jest semantyczną zabawą. Jeśli ktoś jest senny, warto pytać o długość i jakość snu, chrapanie, bezdechy, pracę zmianową i leki. Jeśli po niewielkiej aktywności pojawia się opóźnione, trwające wiele godzin lub dni pogorszenie, trzeba rozważyć nietolerancję wysiłku i skonsultować ją medycznie. Jeśli energia znika głównie przed spotkaniem z konkretną osobą, a wraca po odwołaniu wizyty, w obrazie może być ważne obciążenie emocjonalne. Te sytuacje mogą się nakładać.
Wiedza naukowa
Zmęczenie jest objawem nieswoistym i wieloczynnikowym. Może towarzyszyć niedoborowi snu, bezsenności, bezdechowi sennemu, anemii, zaburzeniom tarczycy, infekcjom, chorobom zapalnym, metabolicznym, kardiologicznym i neurologicznym, działaniom leków, depresji, lękowi oraz długotrwałemu stresowi. Sam charakter odczucia rzadko wystarcza do ustalenia przyczyny.
Hipoteza kliniczna
Pierwszym zadaniem nie musi być znalezienie jednej etykiety. Bardziej użyteczna bywa mapa: _kiedy pojawia się senność, kiedy ciężkość, kiedy brak motywacji, kiedy napięcie, a kiedy pogorszenie po aktywności_. Taka mapa nie diagnozuje, lecz ułatwia rozmowę z lekarzem i terapeutą.
Historia Pawła: zmęczenie, które nie było sennością
Zmęczenie potrafi brzmieć jak najprostszy komunikat ciała: „brakuje mi snu”, „za dużo pracowałem”, „potrzebuję odpoczynku”. Czasem rzeczywiście tak jest. Bywa jednak również inaczej. Człowiek śpi, ogranicza obowiązki, bierze wolny dzień, a mimo to nie odzyskuje energii. Rano budzi się ciężki, wieczorem nie potrafi zasnąć, szczęka pozostaje zaciśnięta, barki są uniesione, a cisza uwydatnia pisk lub szum w uszach. Z zewnątrz wygląda na spokojnego. Wewnątrz organizm zachowuje się tak, jakby coś wciąż wymagało gotowości.
Tytuł tej książki jest celową metaforą, a nie diagnozą. Zmęczenie nie jest emocją w takim sensie, w jakim emocjami są lęk, złość czy smutek. Może jednak być sposobem, w jaki człowiek doświadcza skutków tłumionych emocji, przeciążenia, bezsenności, przewlekłego napięcia, choroby albo kilku tych czynników jednocześnie. Stwierdzenie „to emocje” nie może zastępować badania lekarskiego. Tak samo wynik prawidłowych badań nie oznacza, że objaw jest wymyślony.
Książka ma wspierać pacjenta w psychoterapii. Nie jest testem, nie stawia rozpoznania i nie zastępuje konsultacji lekarskiej, laryngologicznej, audiologicznej, psychiatrycznej ani leczenia zaburzeń snu. Wszystkie historie są fikcyjne. Powstały z połączenia typowych, powtarzających się doświadczeń klinicznych, a nie z opisu konkretnych osób. Imiona, zawody, płeć i szczegóły zostały dobrane tak, aby chronić prywatność i pokazać mechanizm, a nie czyjąś biografię.Jak czytać oznaczenia w książce
WIEDZA NAUKOWA oznacza ustalenia oparte na wytycznych, przeglądach badań lub względnie dobrze potwierdzonych modelach. Nawet tutaj nauka nie daje pewności co do pojedynczej osoby. Wynik uzyskany w grupie nie jest automatycznie odpowiedzią na pytanie, co dzieje się u Ciebie.
HIPOTEZA KLINICZNA oznacza możliwe wyjaśnienie, które można sprawdzać w rozmowie, obserwacji i terapii. Hipoteza nie jest faktem biologicznym. Ma porządkować doświadczenie i podpowiadać bezpieczny eksperyment, a nie zamykać diagnostykę.
DO ROZMOWY NA SESJI zawiera pytania pomocne w psychoterapii. Nie trzeba odpowiadać na wszystkie. Jedno trafne pytanie bywa bardziej użyteczne niż dziesięć odpowiedzi udzielonych z obowiązku.
MAŁY EKSPERYMENT proponuje krótką obserwację lub zmianę. Eksperyment nie jest testem charakteru. Jeśli nasila objawy albo budzi niepokój, zatrzymaj go i omów z właściwym specjalistą.Ważna informacja o bezpieczeństwie
Pilna pomoc medyczna może być potrzebna między innymi wtedy, gdy zmęczeniu towarzyszą ból w klatce piersiowej, nasilona duszność, omdlenie, nowe objawy neurologiczne, gwałtowne osłabienie, krwawienie, wysoka lub utrzymująca się gorączka, szybka niewyjaśniona utrata masy ciała albo nagłe pogorszenie stanu. Nagła utrata słuchu z szumem usznym, nowe objawy neurologiczne, silne zawroty głowy lub szum zsynchronizowany z tętnem wymagają pilnej oceny. Myśli samobójcze, poczucie bezpośredniego zagrożenia lub niemożność zapewnienia sobie bezpieczeństwa także wymagają natychmiastowego kontaktu z pomocą kryzysową lub medyczną.
Ta lista nie jest pełnym narzędziem diagnostycznym. Jeśli objaw jest nowy, wyraźnie się zmienia, utrzymuje się albo ogranicza codzienne funkcjonowanie, właściwym pierwszym krokiem jest konsultacja z lekarzem.1. Cztery doświadczenia ukryte pod jednym słowem
Mówimy „jestem zmęczony”, chociaż możemy opisywać zupełnie różne stany. Senność oznacza skłonność do zaśnięcia. Zmęczenie fizyczne pojawia się po wysiłku i zwykle zmniejsza się po odpoczynku. Znużenie wiąże się z monotonią, brakiem stymulacji lub sensu. Wyczerpanie jest bardziej całościowe: człowiek ma poczucie, że nie potrafi już skutecznie odpowiadać na kolejne wymagania. Do tego dochodzi osłabienie, czyli rzeczywisty spadek siły, który może wymagać szczególnie uważnej oceny medycznej.
Rozróżnienie nie jest semantyczną zabawą. Jeśli ktoś jest senny, warto pytać o długość i jakość snu, chrapanie, bezdechy, pracę zmianową i leki. Jeśli po niewielkiej aktywności pojawia się opóźnione, trwające wiele godzin lub dni pogorszenie, trzeba rozważyć nietolerancję wysiłku i skonsultować ją medycznie. Jeśli energia znika głównie przed spotkaniem z konkretną osobą, a wraca po odwołaniu wizyty, w obrazie może być ważne obciążenie emocjonalne. Te sytuacje mogą się nakładać.
Wiedza naukowa
Zmęczenie jest objawem nieswoistym i wieloczynnikowym. Może towarzyszyć niedoborowi snu, bezsenności, bezdechowi sennemu, anemii, zaburzeniom tarczycy, infekcjom, chorobom zapalnym, metabolicznym, kardiologicznym i neurologicznym, działaniom leków, depresji, lękowi oraz długotrwałemu stresowi. Sam charakter odczucia rzadko wystarcza do ustalenia przyczyny.
Hipoteza kliniczna
Pierwszym zadaniem nie musi być znalezienie jednej etykiety. Bardziej użyteczna bywa mapa: _kiedy pojawia się senność, kiedy ciężkość, kiedy brak motywacji, kiedy napięcie, a kiedy pogorszenie po aktywności_. Taka mapa nie diagnozuje, lecz ułatwia rozmowę z lekarzem i terapeutą.
Historia Pawła: zmęczenie, które nie było sennością
więcej..
