MENU
Nasze ceny
Przeczytaj fragment on-line
-
nowość
-
promocja
Krótka historia mszy rzymskiej - ebook
Krótka historia mszy rzymskiej - ebook
Czy Ostatnia Wieczerza była pierwszą mszą w historii? Jak sprawowano Eucharystię w czasach późnego średniowiecza i w przededniu reformacji? W jakich okolicznościach powstał mszał? Jaki wpływ na kształt liturgii mieli ostatni papieże?
Rzymska msza święta ma wielowiekową tradycję. O ile sakramentalny charakter liturgii eucharystycznej pozostaje niezmienny, niezależnie od rytu, o tyle konkretna rytualna forma każdej tradycji liturgicznej jest owocem długiego procesu historycznego. Michael Uwe Lang pomaga uchwycić w dziejach mszy rzymskiej złożoną relację między stabilnością a zmianą. Przybliża historię obrzędu mszalnego – od jego początków aż po współczesność; wskazuje jej punkty węzłowe, opisuje trudne do przewidzenia perypetie, omawia aktualny stan wiedzy i rozwiewa pewne mity dotyczące kondycji liturgii w Kościele w niektórych epokach. Na tle tak zarysowanej historii mszy podejmuje również kwestię posoborowej reformy, oferując jej wyważoną ocenę, a także kreśli pewne prognozy na przyszłość.
Głębsze poznanie i zrozumienie bogatej oraz złożonej historii mszy pomaga bardziej świadomie i owocnie uczestniczyć w liturgii. Jest ona bowiem – jak uczy Katechizm Kościoła Katolickiego – naszym uczestnictwem w modlitwie Chrystusa skierowanej do Ojca w Duchu Świętym. W niej cała modlitwa chrześcijańska ma swoje źródło i swój kres.
Ta publikacja spełnia wymagania dostępności zgodnie z dyrektywą EAA.
| Kategoria: | Wiara i religia |
| Zabezpieczenie: |
Watermark
|
| ISBN: | 978-83-277-5105-8 |
| Rozmiar pliku: | 2,3 MB |
FRAGMENT KSIĄŻKI
9
MYSTERIUM FASCINANS to kolekcja ksiażek dotyczących szeroko rozumianej teologii i historii liturgii. W serii będą publikowane zarówno pozycje prezentujące wyniki najnowszych badań polskich i zagranicznych autorów, jak i tłumaczenia najważniejszych dzieł opublikowanych w XX w., które dotychczas nie były dostępne dla polskiego czytelnika. W logo serii występuje Baranek, którego tajemnice Paschy – śmierci i zmartwychwstania – w liturgii wspominamy, celebrujemy i uobecniamy. Seria MYSTERIUM FASCINANS powstała w wyniku połączenia kolekcji MYŚL LITURGICZNA Wydawnictwa WAM oraz ŹRÓDŁO I SZCZYT Dominikańskiego Ośrodka Liturgicznego w Krakowie.PRZEDMOWA
Wierny katolik może postrzegać obrzęd mszy z wielu perspektyw: rytualnej, symbolicznej, duszpasterskiej, rubrycystycznej, socjologicznej, artystycznej, duchowej czy historycznej. Każda z nich odsłania inny aspekt nadprzyrodzonej rzeczywistości mszy obecnej w życiu Kościoła. Ojciec Uwe Michael Lang oddaje w tym względzie istotną przysługę Kościołowi i modlącym się wiernym, przedstawiając w książce _Krótka historia mszy rzymskiej_ rzetelne, zwięzłe i zarazem wnikliwe spojrzenie na najważniejszą modlitwę Kościoła zachodniego.
Rekonstrukcja dziejów nigdy nie jest zadaniem łatwym, niezależnie od podejmowanego tematu. Odkrywaniu nowych źródeł często towarzyszy bowiem rewizja twierdzeń wcześniej uznawanych za pewne. Dobrym tego przykładem jest miejsce, jakie w dzisiejszym rycie rzymskim zajmuje tzw. _Tradycja Apostolska_ – dokument niegdyś przypisywany św. Hipolitowi Rzymskiemu i datowany na początek III w. Tekst ten stał się podstawą kilku współcześnie używanych formuł liturgicznych, takich jak Druga modlitwa eucharystyczna czy pewne elementy obrzędów chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych. Nowsze badania zakwestionowały jednak zasadnicze aspekty tego dokumentu, w tym jego autorstwo, proweniencję, a nawet integralność treści. Powstaje zatem pytanie, w jaki sposób – w świetle tych ustaleń – należy rozumieć dzisiejszą liturgię.
Podobnie powszechnie przyjmowana w okresie posoborowym narracja historyczna przedstawiała rozwój liturgii jako proces, w ramach którego po okresie wczesnochrześcijańskiego dynamizmu nastąpiło wczesnośredniowieczne zepsucie, późnośredniowieczny upadek oraz nowożytna stagnacja, przezwyciężone dopiero przez soborowe odrodzenie. Tymczasem nowsze ustalenia badawcze wskazują na obraz bardziej złożony: nawet w epokach i regionach, w których można mówić o pewnych oznakach kryzysu czy upadku, istniało zarazem intensywne życie liturgiczne. Korekty tego rodzaju domagają się refleksji nad ich znaczeniem dla współczesnego rozumienia liturgii.
Warto przy tym zauważyć, że część współczesnych komentatorów uznaje głębokie przekształcenia obrzędu mszalnego za błędne, argumentując, iż przekazany nam ryt pozostawał przez stulecia w zasadzie niezmieniony. Bardziej wnikliwa analiza pozwala jednak dostrzec zarówno trwałość jego elementów konstytutywnych – takich jak kanon mszy – jak i realną zmienność lokalnych form na przestrzeni dziejów. Msza pozostaje więc niezmienna, a zarazem podlega historycznym przekształceniom. Jak uchwycić tę złożoną relację stabilności i zmiany?
_Krótka historia mszy rzymskiej_ ojca Langa w jasny sposób porządkuje te właśnie zagadnienia. Czyni to przy tym na tyle przystępnie, że z książki skorzystają również ci czytelnicy, którzy nie zajmowali się dotąd zawodowo badaniami historyczno-liturgicznymi. Oprócz syntetycznej narracji dziejowej autor oferuje także słownik pojęć, pomocny w lekturze i refleksji nad liturgią.
Ojciec Lang nie ogranicza się do opisu osób, wydarzeń czy kultur współtworzących historię mszy, lecz kreśli szerszy obraz życia liturgii na przestrzeni wieków. Dlaczego bowiem miałyby nas dziś interesować IV-wieczna anafora z Barcelony, VIII-wieczny _Ordo Romanus_ czy XVI-wieczny _Ordo Missae_ Johanna Burcharda? Ponieważ – niezależnie od naszej świadomości czy osobistych zainteresowań – współczesna wiara katolicka i jej liturgiczny wyraz wyrastają z dziedzictwa poprzednich pokoleń. Ryt rzymski, jak każda żywa tradycja, posiada własną historię, a jego rozwój przypomina wzrost drzewa, którego owoce czerpią siłę z głęboko sięgających korzeni.
Metafora ta pozwala również lepiej zrozumieć, dlaczego historia liturgii ma znaczenie teologiczne. Dzisiejsza liturgia nie jest bowiem artefaktem sztucznie skonstruowanym, lecz owocem organicznego wzrostu zachodzącego w czasie. Aby modlić się współczesnymi kolektami, warto znać ich wcześniejsze formy; aby rozumieć gest podniesienia Hostii i kielicha, trzeba pamiętać o średniowiecznej pobożności, z której on wyrósł. Uczestnictwo w modlitwie powszechnej łączy natomiast dzisiejszych wiernych z modlitwą Kościoła sięgającą czasów św. Justyna Męczennika. Liturgia żyje, a jej życie staje się dla nas bardziej owocne, gdy jesteśmy świadomi jej długiego trwania.
Współczesne opinie na temat posoborowej formy mszy pozostają głęboko podzielone. Jedni akcentują jej nowość jako pozytywną odpowiedź na potrzeby współczesnego świata; drudzy uznają ją za zerwanie z tradycją i poważny błąd. Papież Benedykt XVI dostrzegał, że oba stanowiska – mimo przeciwstawnych ocen – popełniają ten sam błąd, interpretując Sobór Watykański Drugi w kategoriach zerwania. W słynnym przemówieniu bożonarodzeniowym z 2005 r. mówił o „hermeneutyce nieciągłości”, przeciwstawiając jej „hermeneutykę reformy”, rozumianą jako odnowę w ciągłości.
Jeśli diagnoza Benedykta XVI jest trafna, poznanie historii liturgii nie jest luksusem, lecz koniecznością. Jak zauważa ojciec Lang, debata o ciągłości i zerwaniu w rozwoju liturgii toczy się często bez wystarczającej znajomości długiej i złożonej historii rytu rzymskiego. Już z tego powodu _Krótka historia mszy rzymskiej_ odpowiada na realną potrzebę naszych czasów.
Niezależnie więc od tego, czy msza (a na pewnym poziomie także jej reforma) są dla czytelnika źródłem sporów, jedynie religijnym obowiązkiem, czy – w najlepszym wypadku – sposobem na spotkanie z Bogiem, książka ojca Langa może pomóc w bardziej świadomym i owocnym uczestnictwie w liturgii. Msza pozostaje wielkim darem Boga dla Jego ludu – nie tylko w przeszłości, lecz także dziś. Jak pisze autor w zakończeniu: „W obliczu rewolucyjnych przemian, które od dłuższego czasu dotykają społeczeństwa zachodnie, można jednak zauważyć zdumiewającą trwałość tradycji liturgicznej rytu rzymskiego, jej ponowne odkrycie przez młodsze pokolenia katolików oraz nieustającą atrakcyjność, jaką zachowuje ona dla szerszej publiczności kulturowej”. Ostatecznym celem tej drogi, niezależnie od jej historycznych zawirowań, pozostaje świętość – ku chwale Boga.
Christopher CarstensWSTĘP
Ryt rzymski jest bez wątpienia najbardziej powszechnie używanym rytem liturgicznym w Kościele katolickim. Forma mszy, z którą dzisiaj jest zaznajomiona większość ludzi, została ukształtowana w ciągu wieków przez Stolicę Apostolską w Rzymie w ramach kontaktów i wymiany z innymi Kościołami lokalnymi. Niniejsza książka ma w swoim zamierzeniu stanowić krótkie wprowadzenie do problematyki rozwoju mszy rytu rzymskiego od jej początków aż do czasów dzisiejszych. Głębsze zrozumienie tej bogatej i złożonej historii może nie tylko pomóc księżom w pełnieniu ich sakramentalnej posługi, ale też przyczynić się do bardziej świadomego i owocnego uczestnictwa w liturgii Kościoła wszystkich wiernych.
Pomysł na tę książkę zrodził się w czasie, kiedy pracowałem nad moją ostatnią monografią, która była poświęcona historii mszy rzymskiej od początku aż do reform Soboru Trydenckiego¹. Na zaproszenie Christophera Carstensa opublikowałem serię artykułów w „AB Insight”, comiesięcznym biuletynie pisma „Adoremus”, które następnie przeredagowałem tak, aby tworzyły spójną, płynną narrację. Dziękuję Cambridge University Press za pozwolenie na ponowne wykorzystanie materiału opublikowanego w mojej monografii. Tą książką pragnę dotrzeć do szerszego grona czytelników, dlatego przedstawiam jedynie zasadniczy zarys wywodu oraz oszczędnie korzystam z przypisów.
Pracę tę dedykuję z miłością i wdzięcznością pamięci papieża Benedykta XVI, który odszedł do Pana 31 grudnia 2022 r. Jestem przekonany, że jego epokowe dzieło, które prowadził z intelektualną odwagą, duchową głębią i za cenę wielkich osobistych wyrzeczeń, dopiero zaczyna przynosić owoce i okaże się jego trwałym dziedzictwem dla Kościoła i świata.I
OSTATNIA WIECZERZA
Mogłoby się wydawać rzeczą oczywistą, że opisywanie historii Eucharystii powinno się rozpocząć od Ostatniej Wieczerzy i jej formacyjnego wpływu na wczesnochrześcijańską praktykę liturgiczną. Austriacki jezuita Josef Jungmann w swojej klasycznej pracy _Missarum sollemnia_ stwierdza: „Pierwsza msza święta została odprawiona «tej nocy, kiedy został wydany» (1 Kor 11,23)”². Jednak nowsze badania pokazały ogromnie wewnętrznie zróżnicowany obraz wczesnego chrześcijaństwa i radykalnie podważyły dotychczasowe przekonania na temat początków Eucharystii. Dlatego właśnie wybitny anglikański badacz liturgii Paul Bradshaw uważa, że narracja o jej ustanowieniu zapisana w ewangeliach synoptycznych ma charakter tradycji nałożonej na oryginalną relację mówiącą o zwykłym posiłku³. Jednocześnie wielu dzisiejszych egzegetów Nowego Testamentu jest raczej przekonanych o zasadniczej historyczności tradycji Ostatniej Wieczerzy⁴.
Nowa Pascha
Choć posiłki, które Jezus spożywał podczas swej publicznej działalności, tworzą szerokie tło dla Ostatniej Wieczerzy⁵, istnieje wiele cech, które czynią ją wydarzeniem wyjątkowym – przede wszystkim bezpośrednia bliskość Męki. W odróżnieniu od innych uczt opisanych w Ewangeliach w tej uczestniczy jedynie Dwunastu Apostołów. Nie odbywa się ona w ramach otwartej wspólnoty stołu, lecz w prywatnym pomieszczeniu, udostępnionym najpewniej przez zamożnego patrona. Słowa i gesty Jezusa są organicznie wpisane w tę wieczerzę, ale jednocześnie wybijają się na pierwszy plan i przekształcają ją, nadając jej zupełnie nieoczekiwany sens.
Zapraszamy do zakupu pełnej wersjiPRZYPISY
1 U.M. LANG, _The Roman Mass: From Early Christian Origins to Tridentine Reform_, Cambridge University Press, Cambridge 2022.
2 J.A. JUNGMANN, _The Mass of the Roman Rite: Its Origins and Development (Missarum Sollemnia)_, vol. 1, trans. F.A. BRUNNER, Benziger, New York 1951, s. 7.
3 P. BRADSHAW, _Reconstructing Early Christian Worship_, Liturgical Press, Collegeville 2009, s. 3–19.
4 Zob. B. PITRE, _Jesus and the Last Supper_, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids 2015; por. też C. BLOMBERG, _Contagious Holiness: Jesus’ Meals with Sinners_, IVP Academic, Downers Grove 2005; R. BAUCKHAM, _Jesus and the Eyewitnesses: The Gospels as Eyewitness Testimony_, 2 ed., William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids 2017.
5 Zob. np. E. LAVERDIERE, _Dining in the Kingdom of God: The Origin of the Eucharist according to Luke_, Liturgy Training Publications, Chicago 1994.
MYSTERIUM FASCINANS to kolekcja ksiażek dotyczących szeroko rozumianej teologii i historii liturgii. W serii będą publikowane zarówno pozycje prezentujące wyniki najnowszych badań polskich i zagranicznych autorów, jak i tłumaczenia najważniejszych dzieł opublikowanych w XX w., które dotychczas nie były dostępne dla polskiego czytelnika. W logo serii występuje Baranek, którego tajemnice Paschy – śmierci i zmartwychwstania – w liturgii wspominamy, celebrujemy i uobecniamy. Seria MYSTERIUM FASCINANS powstała w wyniku połączenia kolekcji MYŚL LITURGICZNA Wydawnictwa WAM oraz ŹRÓDŁO I SZCZYT Dominikańskiego Ośrodka Liturgicznego w Krakowie.PRZEDMOWA
Wierny katolik może postrzegać obrzęd mszy z wielu perspektyw: rytualnej, symbolicznej, duszpasterskiej, rubrycystycznej, socjologicznej, artystycznej, duchowej czy historycznej. Każda z nich odsłania inny aspekt nadprzyrodzonej rzeczywistości mszy obecnej w życiu Kościoła. Ojciec Uwe Michael Lang oddaje w tym względzie istotną przysługę Kościołowi i modlącym się wiernym, przedstawiając w książce _Krótka historia mszy rzymskiej_ rzetelne, zwięzłe i zarazem wnikliwe spojrzenie na najważniejszą modlitwę Kościoła zachodniego.
Rekonstrukcja dziejów nigdy nie jest zadaniem łatwym, niezależnie od podejmowanego tematu. Odkrywaniu nowych źródeł często towarzyszy bowiem rewizja twierdzeń wcześniej uznawanych za pewne. Dobrym tego przykładem jest miejsce, jakie w dzisiejszym rycie rzymskim zajmuje tzw. _Tradycja Apostolska_ – dokument niegdyś przypisywany św. Hipolitowi Rzymskiemu i datowany na początek III w. Tekst ten stał się podstawą kilku współcześnie używanych formuł liturgicznych, takich jak Druga modlitwa eucharystyczna czy pewne elementy obrzędów chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych. Nowsze badania zakwestionowały jednak zasadnicze aspekty tego dokumentu, w tym jego autorstwo, proweniencję, a nawet integralność treści. Powstaje zatem pytanie, w jaki sposób – w świetle tych ustaleń – należy rozumieć dzisiejszą liturgię.
Podobnie powszechnie przyjmowana w okresie posoborowym narracja historyczna przedstawiała rozwój liturgii jako proces, w ramach którego po okresie wczesnochrześcijańskiego dynamizmu nastąpiło wczesnośredniowieczne zepsucie, późnośredniowieczny upadek oraz nowożytna stagnacja, przezwyciężone dopiero przez soborowe odrodzenie. Tymczasem nowsze ustalenia badawcze wskazują na obraz bardziej złożony: nawet w epokach i regionach, w których można mówić o pewnych oznakach kryzysu czy upadku, istniało zarazem intensywne życie liturgiczne. Korekty tego rodzaju domagają się refleksji nad ich znaczeniem dla współczesnego rozumienia liturgii.
Warto przy tym zauważyć, że część współczesnych komentatorów uznaje głębokie przekształcenia obrzędu mszalnego za błędne, argumentując, iż przekazany nam ryt pozostawał przez stulecia w zasadzie niezmieniony. Bardziej wnikliwa analiza pozwala jednak dostrzec zarówno trwałość jego elementów konstytutywnych – takich jak kanon mszy – jak i realną zmienność lokalnych form na przestrzeni dziejów. Msza pozostaje więc niezmienna, a zarazem podlega historycznym przekształceniom. Jak uchwycić tę złożoną relację stabilności i zmiany?
_Krótka historia mszy rzymskiej_ ojca Langa w jasny sposób porządkuje te właśnie zagadnienia. Czyni to przy tym na tyle przystępnie, że z książki skorzystają również ci czytelnicy, którzy nie zajmowali się dotąd zawodowo badaniami historyczno-liturgicznymi. Oprócz syntetycznej narracji dziejowej autor oferuje także słownik pojęć, pomocny w lekturze i refleksji nad liturgią.
Ojciec Lang nie ogranicza się do opisu osób, wydarzeń czy kultur współtworzących historię mszy, lecz kreśli szerszy obraz życia liturgii na przestrzeni wieków. Dlaczego bowiem miałyby nas dziś interesować IV-wieczna anafora z Barcelony, VIII-wieczny _Ordo Romanus_ czy XVI-wieczny _Ordo Missae_ Johanna Burcharda? Ponieważ – niezależnie od naszej świadomości czy osobistych zainteresowań – współczesna wiara katolicka i jej liturgiczny wyraz wyrastają z dziedzictwa poprzednich pokoleń. Ryt rzymski, jak każda żywa tradycja, posiada własną historię, a jego rozwój przypomina wzrost drzewa, którego owoce czerpią siłę z głęboko sięgających korzeni.
Metafora ta pozwala również lepiej zrozumieć, dlaczego historia liturgii ma znaczenie teologiczne. Dzisiejsza liturgia nie jest bowiem artefaktem sztucznie skonstruowanym, lecz owocem organicznego wzrostu zachodzącego w czasie. Aby modlić się współczesnymi kolektami, warto znać ich wcześniejsze formy; aby rozumieć gest podniesienia Hostii i kielicha, trzeba pamiętać o średniowiecznej pobożności, z której on wyrósł. Uczestnictwo w modlitwie powszechnej łączy natomiast dzisiejszych wiernych z modlitwą Kościoła sięgającą czasów św. Justyna Męczennika. Liturgia żyje, a jej życie staje się dla nas bardziej owocne, gdy jesteśmy świadomi jej długiego trwania.
Współczesne opinie na temat posoborowej formy mszy pozostają głęboko podzielone. Jedni akcentują jej nowość jako pozytywną odpowiedź na potrzeby współczesnego świata; drudzy uznają ją za zerwanie z tradycją i poważny błąd. Papież Benedykt XVI dostrzegał, że oba stanowiska – mimo przeciwstawnych ocen – popełniają ten sam błąd, interpretując Sobór Watykański Drugi w kategoriach zerwania. W słynnym przemówieniu bożonarodzeniowym z 2005 r. mówił o „hermeneutyce nieciągłości”, przeciwstawiając jej „hermeneutykę reformy”, rozumianą jako odnowę w ciągłości.
Jeśli diagnoza Benedykta XVI jest trafna, poznanie historii liturgii nie jest luksusem, lecz koniecznością. Jak zauważa ojciec Lang, debata o ciągłości i zerwaniu w rozwoju liturgii toczy się często bez wystarczającej znajomości długiej i złożonej historii rytu rzymskiego. Już z tego powodu _Krótka historia mszy rzymskiej_ odpowiada na realną potrzebę naszych czasów.
Niezależnie więc od tego, czy msza (a na pewnym poziomie także jej reforma) są dla czytelnika źródłem sporów, jedynie religijnym obowiązkiem, czy – w najlepszym wypadku – sposobem na spotkanie z Bogiem, książka ojca Langa może pomóc w bardziej świadomym i owocnym uczestnictwie w liturgii. Msza pozostaje wielkim darem Boga dla Jego ludu – nie tylko w przeszłości, lecz także dziś. Jak pisze autor w zakończeniu: „W obliczu rewolucyjnych przemian, które od dłuższego czasu dotykają społeczeństwa zachodnie, można jednak zauważyć zdumiewającą trwałość tradycji liturgicznej rytu rzymskiego, jej ponowne odkrycie przez młodsze pokolenia katolików oraz nieustającą atrakcyjność, jaką zachowuje ona dla szerszej publiczności kulturowej”. Ostatecznym celem tej drogi, niezależnie od jej historycznych zawirowań, pozostaje świętość – ku chwale Boga.
Christopher CarstensWSTĘP
Ryt rzymski jest bez wątpienia najbardziej powszechnie używanym rytem liturgicznym w Kościele katolickim. Forma mszy, z którą dzisiaj jest zaznajomiona większość ludzi, została ukształtowana w ciągu wieków przez Stolicę Apostolską w Rzymie w ramach kontaktów i wymiany z innymi Kościołami lokalnymi. Niniejsza książka ma w swoim zamierzeniu stanowić krótkie wprowadzenie do problematyki rozwoju mszy rytu rzymskiego od jej początków aż do czasów dzisiejszych. Głębsze zrozumienie tej bogatej i złożonej historii może nie tylko pomóc księżom w pełnieniu ich sakramentalnej posługi, ale też przyczynić się do bardziej świadomego i owocnego uczestnictwa w liturgii Kościoła wszystkich wiernych.
Pomysł na tę książkę zrodził się w czasie, kiedy pracowałem nad moją ostatnią monografią, która była poświęcona historii mszy rzymskiej od początku aż do reform Soboru Trydenckiego¹. Na zaproszenie Christophera Carstensa opublikowałem serię artykułów w „AB Insight”, comiesięcznym biuletynie pisma „Adoremus”, które następnie przeredagowałem tak, aby tworzyły spójną, płynną narrację. Dziękuję Cambridge University Press za pozwolenie na ponowne wykorzystanie materiału opublikowanego w mojej monografii. Tą książką pragnę dotrzeć do szerszego grona czytelników, dlatego przedstawiam jedynie zasadniczy zarys wywodu oraz oszczędnie korzystam z przypisów.
Pracę tę dedykuję z miłością i wdzięcznością pamięci papieża Benedykta XVI, który odszedł do Pana 31 grudnia 2022 r. Jestem przekonany, że jego epokowe dzieło, które prowadził z intelektualną odwagą, duchową głębią i za cenę wielkich osobistych wyrzeczeń, dopiero zaczyna przynosić owoce i okaże się jego trwałym dziedzictwem dla Kościoła i świata.I
OSTATNIA WIECZERZA
Mogłoby się wydawać rzeczą oczywistą, że opisywanie historii Eucharystii powinno się rozpocząć od Ostatniej Wieczerzy i jej formacyjnego wpływu na wczesnochrześcijańską praktykę liturgiczną. Austriacki jezuita Josef Jungmann w swojej klasycznej pracy _Missarum sollemnia_ stwierdza: „Pierwsza msza święta została odprawiona «tej nocy, kiedy został wydany» (1 Kor 11,23)”². Jednak nowsze badania pokazały ogromnie wewnętrznie zróżnicowany obraz wczesnego chrześcijaństwa i radykalnie podważyły dotychczasowe przekonania na temat początków Eucharystii. Dlatego właśnie wybitny anglikański badacz liturgii Paul Bradshaw uważa, że narracja o jej ustanowieniu zapisana w ewangeliach synoptycznych ma charakter tradycji nałożonej na oryginalną relację mówiącą o zwykłym posiłku³. Jednocześnie wielu dzisiejszych egzegetów Nowego Testamentu jest raczej przekonanych o zasadniczej historyczności tradycji Ostatniej Wieczerzy⁴.
Nowa Pascha
Choć posiłki, które Jezus spożywał podczas swej publicznej działalności, tworzą szerokie tło dla Ostatniej Wieczerzy⁵, istnieje wiele cech, które czynią ją wydarzeniem wyjątkowym – przede wszystkim bezpośrednia bliskość Męki. W odróżnieniu od innych uczt opisanych w Ewangeliach w tej uczestniczy jedynie Dwunastu Apostołów. Nie odbywa się ona w ramach otwartej wspólnoty stołu, lecz w prywatnym pomieszczeniu, udostępnionym najpewniej przez zamożnego patrona. Słowa i gesty Jezusa są organicznie wpisane w tę wieczerzę, ale jednocześnie wybijają się na pierwszy plan i przekształcają ją, nadając jej zupełnie nieoczekiwany sens.
Zapraszamy do zakupu pełnej wersjiPRZYPISY
1 U.M. LANG, _The Roman Mass: From Early Christian Origins to Tridentine Reform_, Cambridge University Press, Cambridge 2022.
2 J.A. JUNGMANN, _The Mass of the Roman Rite: Its Origins and Development (Missarum Sollemnia)_, vol. 1, trans. F.A. BRUNNER, Benziger, New York 1951, s. 7.
3 P. BRADSHAW, _Reconstructing Early Christian Worship_, Liturgical Press, Collegeville 2009, s. 3–19.
4 Zob. B. PITRE, _Jesus and the Last Supper_, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids 2015; por. też C. BLOMBERG, _Contagious Holiness: Jesus’ Meals with Sinners_, IVP Academic, Downers Grove 2005; R. BAUCKHAM, _Jesus and the Eyewitnesses: The Gospels as Eyewitness Testimony_, 2 ed., William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids 2017.
5 Zob. np. E. LAVERDIERE, _Dining in the Kingdom of God: The Origin of the Eucharist according to Luke_, Liturgy Training Publications, Chicago 1994.
więcej..
