Moja dusza2 - ebook
Wiersze opisujące stan duszy pokazujące wszelkiego rodzaju uczucia w życiu codziennym po przejściach traumatycznych trochę zwątpienia życiowego i trochę motywacji każdy coś znajdzie coś dla siebie.
Ta publikacja spełnia wymagania dostępności zgodnie z dyrektywą EAA.
| Kategoria: | Proza |
| Zabezpieczenie: |
Watermark
|
| ISBN: | 978-83-8455-337-4 |
| Rozmiar pliku: | 1,0 MB |
FRAGMENT KSIĄŻKI
Dusza moja
_Zbiór wierszy_
~ ~ ~
_Słowa z głębi serca_
Cicho, duszo ma
~ ~ ~
Kiedyś marzyłam o cudownym domu,
o dzieciach, rodzinie, ciepłym świcie —
dziś to przeszłość, odległa jak sen,
pozostał tylko ból, cierpienie i łzy.
Pytam siebie w tej pięknej ciszy:
ile jeszcze zdołam znieść?
Uśmiech na twarz, maska na duszę —
ile jeszcze sił mi zostało nieść?
Pytam się ciebie, cicho moja,
czy dziś odpowiedź mi swą dasz?
Czy to kres mojej wędrówki,
czy smutek i żal to wszystko, co masz?
Ta walka dobiegnie do mety —
w rozsypce, lecz szczera i prawdziwa.
Bo ta cisza i spokój to przecież ja,
duszo ma — krucha, lecz wciąż żywa.
Czy warto iść dalej przez sztorm,
by zaznać ulgi i upragnionego spokoju?
Tylko ty, droga duszo, odpowiedź znasz —
poprowadź mnie tam, gdzie nastanie pokój.
Gdzie maska zniknie, a przyjdzie świt —
nowy, mój własny, bez strachu i łez.
Tam czeka cisza, co leczy, nie boli,
i nowy dla mnie — upragniony brzeg.
List do córki
~ ~ ~
Kochana córeczko, czy kiedyś jeszcze cię ujrzę?
Czy los mi ciebie znowu da?
Nie zdążyłam się pożegnać,
nie powiedziałam najważniejszego —
jak bardzo cię kocham.
Dziś kroczysz przez ten okropny świat
sama, beze mnie.
Pamiętaj, kochana —
życie nie jest łatwe,
lecz twoja wartość przewyższa perły.
Twe złote serce utkane jest z kamieni szlachetnych,
lecz pamiętaj — nie rozdawaj ich wszystkim.
Zapytasz: skąd wiem?
Bo ja rozdałam je wszystkim,
zapominając przy tym o sobie.
Dziś wiem — najcenniejszy kamień
to szacunek, godność i honor.
Podstawa życia na dobre i na złe.
Trzymaj go szczelnie,
by nikt ci go nie wyrwał.
Twoje serce świadczy o tobie —
nic cenniejszego nie mogę ci dać.
Niech w świat blask twych kamieni zajaśnieje,
niech prowadzi cię przez każdy dzień.
Słowo przepraszam, wybacz —
wiem, że to mało.
Lecz ty masz siłę i charyzmę,
piękny życia dar.
Przeżyj je szczęśliwie —
za nas dwie.
Miłości moja
~ ~ ~
Miłość — tak cudowna, a tak odległa.
Wiara, nadzieja — tak piękna, tak bliska duszy mej.
Tęsknota za czymś, czego nigdy nie było,
serce pęknięte w pół — nie ma jej tu.
Czy kiedyś była obecna, tak blisko mnie?
Piękne słowa, gesty cudne, obietnice złote —
potem goryczy smak, łzy płyną strumieniami,
okrutny strach, ból przenikający duszę.
Wstyd, którego nie widać,
_Zbiór wierszy_
~ ~ ~
_Słowa z głębi serca_
Cicho, duszo ma
~ ~ ~
Kiedyś marzyłam o cudownym domu,
o dzieciach, rodzinie, ciepłym świcie —
dziś to przeszłość, odległa jak sen,
pozostał tylko ból, cierpienie i łzy.
Pytam siebie w tej pięknej ciszy:
ile jeszcze zdołam znieść?
Uśmiech na twarz, maska na duszę —
ile jeszcze sił mi zostało nieść?
Pytam się ciebie, cicho moja,
czy dziś odpowiedź mi swą dasz?
Czy to kres mojej wędrówki,
czy smutek i żal to wszystko, co masz?
Ta walka dobiegnie do mety —
w rozsypce, lecz szczera i prawdziwa.
Bo ta cisza i spokój to przecież ja,
duszo ma — krucha, lecz wciąż żywa.
Czy warto iść dalej przez sztorm,
by zaznać ulgi i upragnionego spokoju?
Tylko ty, droga duszo, odpowiedź znasz —
poprowadź mnie tam, gdzie nastanie pokój.
Gdzie maska zniknie, a przyjdzie świt —
nowy, mój własny, bez strachu i łez.
Tam czeka cisza, co leczy, nie boli,
i nowy dla mnie — upragniony brzeg.
List do córki
~ ~ ~
Kochana córeczko, czy kiedyś jeszcze cię ujrzę?
Czy los mi ciebie znowu da?
Nie zdążyłam się pożegnać,
nie powiedziałam najważniejszego —
jak bardzo cię kocham.
Dziś kroczysz przez ten okropny świat
sama, beze mnie.
Pamiętaj, kochana —
życie nie jest łatwe,
lecz twoja wartość przewyższa perły.
Twe złote serce utkane jest z kamieni szlachetnych,
lecz pamiętaj — nie rozdawaj ich wszystkim.
Zapytasz: skąd wiem?
Bo ja rozdałam je wszystkim,
zapominając przy tym o sobie.
Dziś wiem — najcenniejszy kamień
to szacunek, godność i honor.
Podstawa życia na dobre i na złe.
Trzymaj go szczelnie,
by nikt ci go nie wyrwał.
Twoje serce świadczy o tobie —
nic cenniejszego nie mogę ci dać.
Niech w świat blask twych kamieni zajaśnieje,
niech prowadzi cię przez każdy dzień.
Słowo przepraszam, wybacz —
wiem, że to mało.
Lecz ty masz siłę i charyzmę,
piękny życia dar.
Przeżyj je szczęśliwie —
za nas dwie.
Miłości moja
~ ~ ~
Miłość — tak cudowna, a tak odległa.
Wiara, nadzieja — tak piękna, tak bliska duszy mej.
Tęsknota za czymś, czego nigdy nie było,
serce pęknięte w pół — nie ma jej tu.
Czy kiedyś była obecna, tak blisko mnie?
Piękne słowa, gesty cudne, obietnice złote —
potem goryczy smak, łzy płyną strumieniami,
okrutny strach, ból przenikający duszę.
Wstyd, którego nie widać,
więcej..