Pasterz Hermasa - ebook

Tło historyczne

_Fragment Muratoriego_ (ok. 170–200 r.) podaje, że Hermas spisał utwór w Rzymie za czasów swojego brata, Piusa I (ok. 140–155 r.).

Badacze zwracają uwagę na autentyczność tła społecznego rzymskiej gminy chrześcijańskiej — Jego pismo odzwierciedla napięcia majątkowe i moralne wśród rzymskich chrześcijan z przełomu I i II wieku. Brak żargonu filozoficznego: Nie interesuje go dyskusja teologiczna, abstrakcyjna spekulacja, lecz to, jak żyć czysto w pogańskim Rzymie. Hermas krytykuje bogatych chrześcijan za zaniedbywanie ubogich i wchodzenie w kompromisy z pogańskim biznesem.

Metafora wieży: Kościół jako budowana wieża pokazywał odbiorcom, że bogaci i ubodzy potrzebują siebie nawzajem tak jak kamienie i zaprawa. Ratunek dla „upadłych” po chrzcie: Wczesny Kościół podchodził rygorystycznie do grzechów ciężkich po chrzcie. Współcześni historycy traktują Hermasa jako innowatora, który wprowadził koncepcję jednorazowej drugiej szansy (drugiej pokuty). Uratowało to rzymską gminę przed falami apostazji i wykluczenia..

Dla kogo jest to przesłanie?

Przesłaniem będą rozczarowani protestanci, dla których uczynki nie mają znaczenia, a liczy się sama wiara. Całe przesłanie jest zbudowane na sprawiedliwości. To uczynki sprawiedliwości odgrywają tu najważniejsza rolę. Przesłanie Pasterza nie jest skierowane do świata, ale do kościoła w Rzymie. Pamiętać należy w jakim środowisku mieszkali, świat grecki i rzymski był zdemoralizowany, jak pisze rzymski kronikarz, zboczenia były na porządku dziennym, nie karano za demoralizację, a bóstwa nie wymagały nie interesowały się świętością życia, więcej o tym przeczytasz w książce którą wydałem „Klemens Aleksandryjski — Wychowawca — Napomnienie dla pogan”. W samym chrześcijaństwie powstawały grupy, które organizowały orgie w kościołach. Odbiło to się echem w listach apostolskich Juda 1,4 „Wkradli się bowiem pewni ludzie, od dawna przeznaczeni na to potępienie, bezbożni, którzy łaskę naszego Boga zamieniają na rozpustę i wypierają się jedynego Pana Boga i naszego Pana Jezusa Chrystusa”. Na ten czas potrzebne było przesłanie nie o życiu z samej wiary, ale o pilnowaniu czystości. Pasterz ukształtował chrześcijaństwo 2 i 3 stulecia. Wzorowano się na tym przesłaniu, a pojęcie samej wiary bez uczynków nie istniało. To asceza wybiła się na pierwsze miejsce. Dla ludzi tamtej epoki wiara zawsze była powiązana z czynami. Nie istniało pojęcie wiary bez uczynków, zgodnie z listem Jakuba „wiara bez uczynków jest martwa”. Kto wyznaje samą wiarę bez uczynków głosi martwą wiarę. Możesz mieć silną wiarę a i tak musisz wybrać między dobrem i złem. Nie istnieje tak silna wiara, że nie musisz wybierać, sam Jezus musiał wybierać między dobrem z złem podczas kuszenia na pustyni, chociaż miał silna wiarę. O czynach my decydujemy, i czynami zapieramy się naszego Pana, jak podaje Hebr.10,26 „Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu pełnego poznania prawdy, to już nie ma dla nas ofiary przebłagalnej za grzechy”. Nie pomoże ci wiara, jeżeli żyjesz w grzechu, i chcesz w nim żyć, tym odrzucasz łaskę, zbawienie. Bóg nie wymaga od ciebie mądrości, nie wymaga znajomości Biblii i zasad wiary, wymaga czystości. Głupim jest kto postawił na piedestale teorie kościelne w miejsce czystości moralnej, pomylił czystość z teoriami, czyli, że ta nauka jest prawdziwa a tamta nie. Słowo „wiara” w Biblii to zaufanie Bogu, w Jego prowadzenie, trzymanie się tego, co wymaga. W Kościołach słowo „wiara” oznacza teorie, że ten pogląd biblijny jest prawdziwy a tamten nie prawdziwy. Pierwsza zasadą wiary (credo) jest najczęściej, że Bóg jest Trójcą, albo nie jest. Bóg jest nieskończony w swej istocie, i określenie Go czy jest w jedne osobie, w dwóch, podwójny, potrójny sprowadza Go do ludzkiej wyobraźni. Czyli ludzka filozofia została nazwana wiarą. „zasady wiary”. Czytajcie Biblie od początku do końca, Bóg wymaga, posłuszeństwa, zaufania i miłości. Wiedza Biblijna ma służyć wierności. Czy wiecie że zarówno hebrajskie słowo wiara „emuna”. Jak i greckie „pistes” tłumaczone jako „wiara” ma dwa znaczenia, wiara i wierność, wierność wymaga czynu, poświęcenia, oddania. Biblijna wiara nie oznaczało, tylko wiary umysłowej, tylko przekonania się do czegoś. Połączona z czynami tworzy dopiero całość. Czy Księga mówi o zbawieniu w Chrystusie? Tak! Cytat z Księgi III Podobieństwo 9 roz. 12

„A bramą jest Syn Boży. To jest jedyne wejście do Pana. W żaden inny sposób zatem nikt nie wejdzie do Niego, jak tylko przez Jego Syna”.

Zbawienie nie jest z uczynków, bo takie wrażenie mamy czytając tę księgę, ale potępienie tak, odłączenie się od Boga, tak!. Wyjaśnia to następny rozdział 13

„A te dziewice, kim one są? Są to duchy święte, a ludzie nie mogą inaczej znaleźć się w Królestwie Bożym, jeśli oni nie włożą na siebie szat: bo jeśli przyjmiecie tylko imię, a nie przyjmiecie od nich szat, nie będą wam one na nic przydatne. Albowiem te dziewice są mocami Syna Bożego. Jeśli nosicie Jego imię, ale nie posiadacie Jego mocy, na próżno będziecie nosić Jego imię. Te kamienie, kontynuował, które widziałeś odrzucone, nosiły Jego imię, ale nie włożyły szat dziewic”

Jak mówi Księga Apokalipsy 19,8 szata oznacza uczynki „i dano jej oblec bisior lśniący i czysty — bisior bowiem oznacza czyny sprawiedliwe świętych.”

Kim są odrzuceni? W tym samym rozdziale 13 czytamy „Po pewnym jednak czasie dali się namówić kobietom, które widziałeś ubrane na czarno, z odsłoniętymi ramionami, z rozczochranymi włosami i o pięknym wyglądzie. Widząc te kobiety, zapragnęli je mieć i przyodziali się w ich siłę, a zrzucili z siebie siłę dziewic. W rezultacie zostali oni odrzuceni z domu Bożego i oddani tym kobietom. Lecz te, których nie zwiodła uroda tych kobiet, pozostały w domu Bożym. Masz — powiedział — wyjaśnienie tych, którzy zostali odrzuceni”.

W Podobieństwo 9.roz.19 Hermas zadaje mądre pytanie Pasterzowi. Jedni i drudzy wierni i niewierni popełniają te same złe czyny, czemu jedni są potępieni a drudzy nie? Odpowiedź jest prosta, bo niepotępieni nawrócili się. Pozostali nie! Ale jeżeli nawróceni będą trwali w grzechu zginą na wieki. Cała księga jest pisana językiem symboli, które w trakcie są wyjaśniane.

Kim jest bohater?

Hermas przedstawia się jako były niewolnik (wyzwoleniec), rolnik i drobny kupiec. Hermas jest człowiekiem prostym, bez wykształcenia, zatem jego wizje dotyczą praktycznej strony życia, co jest w świecie dobrem, a co złem. Nie wprowadza nowych nauk, pojęć. To szczególne, bo w świecie greckim, mądrość była najważniejsza. Tu najważniejszą jest praktyka życia. Chociaż jest rzymianinem, ale jego podejście do życia jest typowe dla dawnego Izraela. Liczyło się prawo, wierność i miłość a nie teoria. W II i III wieku dzieło było traktowane przez wielu pisarzy (Ireneusz z Lyonu, Klemens Aleksandryjski, Orygenes) niemal równo z Pismem Świętym. Znajduje się m.in. na końcu _Kodeksu Synajskiego_ (IV w.). Pasterz nie wszedł do kanonu Pism Świętych, z tego powodu, że kanon zamknięto na czasach apostolskich, wszystkie pisma poza czasami apostolskimi zostały odrzucone.

Celem przesłania jest wzmocnić kościół w Rzymie, który w tym właśnie czasie doznał rozbicia. Marcjon, w 140—144 roku, który był wpływowym człowiekiem, oferował dużą sumę kościołowi, po czym popadł w odstępstwo gnostyckie, w Rzymie uległ wpływom syryjskiego gnostyka Cerdona uznając Boga Starego Testamentu jako Boga Mściwego, odmiennego od Jezusa. Marcjon został usunięty z Kościoła w lipcu 144 roku. Zwołał rzymskich prezbiterów, przedstawiając im swoje pismo _Antytezy_. Rzymscy prezbiterzy odrzucili jego nauki jako heretyckie. Marcjon został oficjalnie wykluczony ze wspólnoty, a gmina rzymska zwróciła mu w całości wpłacone wcześniej 200 000 sesterców. Po rozłamie Marcjon nie wycofał się z działalności. Korzystając ze swoich funduszy i zdolności organizacyjnych, założył równoległy Kościół z własną hierarchią, i strukturą, który w II i III wieku zdobył ogromną popularność w całym Imperium. Kościół w tym czasie potrzebował świeżego objawienia od Boga. Wzmocnienia wiary i potwierdzenia, że jest prawdziwym kościołem Boga. Właśnie Pasterz Hermasa jest tym objawieniem. Hermas nie błyszczy inteligencją, co w pewnych momentach nawet denerwuje anioła przekazującego. Pyta za każdym razem co to znaczy, nawet w wizjach, które wydają się być jasne.Księga 1 — Wizja 1

Rozdział 1

Ten, który mnie wychował, sprzedał mnie pewnej Rode w Rzymie. Wiele lat później ją rozpoznałem i zacząłem kochać ją jak siostrę. Jakiś czas później zobaczyłem ją kąpiącą się w Tybrze; podałem jej rękę i wyciągnąłem ją z rzeki. Widok jej piękna sprawił, że pomyślałem sobie: byłbym szczęśliwym człowiekiem, gdybym tylko mógł zdobyć żonę tak piękną i dobrą jak ona. To była jedyna myśl, jaka mi przeszła przez myśl: to i nic więcej. Niedługo potem, gdy szedłem drogą do wiosek i wysławiałem stworzenia Boże, i myślałem, jakie są wspaniałe, piękne i potężne, zasnąłem. A Duch uniósł mnie i poprowadził przez bezdrożne miejsce, przez które człowiek nie mógłby przejść, bo położone było pośród skał; było wyboiste i nie do przejścia z powodu wody. Przekroczywszy tę rzekę, dotarłem do równiny. Uklęknąłem więc i zacząłem modlić się do Pana i wyznawać moje grzechy. A gdy się modliłem, niebiosa się otworzyły i widzę kobietę, której pragnąłem, pozdrawiającą mnie z nieba i mówiącą: Witaj, Hermas! I patrząc na nią, powiedziałem: Pani, co ty tu robisz? A ona mi odpowiedziała: Zostałam tu przyprowadzona, aby oskarżyć cię o twoje grzechy przed Panem. Pani, powiedziałem, czy masz być przedmiotem mojego oskarżenia? Nie, powiedziała; ale posłuchaj słów, które zamierzam do ciebie powiedzieć. Bóg, który mieszka w niebiosach i stworzył z niczego rzeczy, które istnieją, i pomnożył je i powiększył ze względu na swój święty Kościół, jest na ciebie zły, że zgrzeszyłeś przeciwko mnie. Odpowiedziałem jej: Pani, czy zgrzeszyłem przeciwko tobie? Jak? lub kiedy powiedziałem do ciebie niestosowne słowo? Czy nie zawsze myślałem o tobie jako o damie? Czy nie zawsze szanowałem cię jako siostrę? Dlaczego fałszywie oskarżasz mnie o tę niegodziwość i nieczystość? Z uśmiechem odpowiedziała mi: „W twoim sercu zrodziło się pragnienie zła. Czyż nie uważasz, że sprawiedliwy człowiek grzeszy, gdy w jego sercu rodzi się złe pragnienie? W takim przypadku jest grzech, i to wielki” — powiedziała. Bo myśli sprawiedliwego człowieka powinny być sprawiedliwe. Bo przez sprawiedliwe myślenie jego charakter jest utwierdzony w niebiosach, a Pan jest dla niego miłosierny w każdym jego poczynaniu. Ale ci, którzy pielęgnują złe myśli w swoich umysłach, sprowadzają na siebie śmierć i niewolę; a szczególnie dotyczy to tych, którzy skupiają swoje uczucia na tym świecie i chlubią się swoimi bogactwami, a nie oczekują błogosławieństw życia przyszłego. Wielu bowiem będzie żałować; bo nie mają nadziei, ale zwątpili w siebie i swoje życie. Ale módl się do Boga, a On uzdrowi twoje grzechy i grzechy całego twojego domu i wszystkich świętych. (1)

PRZYPISY

(1) Pamiętajmy, że Hermas ma wizję, a wizje charakteryzują się symbolami, które trzeba odczytać, odszyfrować. Wizja jest niezrozumiała, bez wyjaśnienia, i po wizjach otrzymuje wyjaśnienia. Hermas został wykorzystany do przedstawienia Bożej woli — Pomagając swojej pani wyjść z wody, budzi się w nim chęć posiadania jej. W wizji widzi swoją panią, ale ta jest symbolem, a nie prawdziwą jego panią. Czego zatem jest ona symbolem? Czystego sumienia — On Hermas reprezentuje ludzkość, to nie jest tylko jego problem.

Rozdział 2

Po tym, jak wypowiedziała te słowa, niebiosa się zamknęły. Ogarnął mnie smutek i strach i powiedziałem sobie: Jeśli ten grzech został mi przypisany, jak mogę być zbawiony lub jak mam przebłagać Boga za moje grzechy, które są najcięższego charakteru? Jakimi słowami mam prosić Pana, aby był dla mnie miłosierny? Podczas gdy rozmyślałem nad tymi rzeczami i rozważałem je w myślach, zobaczyłem naprzeciw siebie krzesło, białe, z białej wełny, ogromne. I podeszła staruszka, ubrana w wspaniałą szatę i z księgą w ręku; i usiadła sama, i pozdrowiła mnie: Witaj, Hermasie! A ja ze smutkiem i łzami powiedziałem do niej: Pani, witaj! A ona rzekła do mnie: Dlaczego jesteś przygnębiony, Hermasie? Bo byłeś cierpliwy, powściągliwy i zawsze uśmiechnięty. Dlaczego jesteś taki ponury i niewesoły? Odpowiedziałem jej i rzekłem: O Pani, zostałam zganiony przez bardzo dobrą kobietę, która twierdzi, że zgrzeszyłam przeciwko niej. A ona rzekła: Daleki od takiego czynu sługa Boży. Ale być może w twoim sercu zrodziło się pragnienie jej posiadania. Takie pragnienie, w przypadku sług Bożych, rodzi grzech. Jest to bowiem niegodziwe i okropne pragnienie w duchu całkowicie czystym i już wypróbowanym, pragnąć złego uczynku; a szczególnie dla Hermasa, który powstrzymuje się od wszelkich niegodziwych pragnień, jest pełen wszelkiej prostoty.(2)

PRZYPISY

(2) Kolejne symbole, Poprzednio rozmawiało z nim sumienie piękne i czyste, i ukazało mu brud jego myśli. Sumienie go oskarżyło, a świetle doskonałej czystości najmniejsze przewinienie jest przestępstwem. Tym razem ukazuje się staruszka, czyli kościół. Te potrafi oskarżać, jak i bierze w obronę uciśnionego. Białe krzesło, to oparcie się na niewinności. Kim jest staruszka mamy wyjaśnienie w wizji 2 roz.4 „_Kim myślisz, że jest ta staruszka_, od _której otrzymałeś księgę?_ A ja powiedziałem: _Sybilla. Jesteś w _błędzie, powiada on; to nie jest Sybilla. Kim więc jest ona? mówię. A on rzekł: To jest Kościół. A ja powiedziałem do niego: Dlaczego więc jest starą kobietą? Ponieważ, rzekł on, została stworzona pierwsza. Z tego powodu jest stara. I dla niej został stworzony świat”. I dalsze wyjaśnienie jest w Podobieństwach nr. 9 „Po tym, jak spisałem przykazania i podobieństwa Pasterza, anioła pokuty, przyszedł do mnie i powiedział: Chcę ci wyjaśnić, co pokazał ci Duch Święty, który mówił do ciebie w postaci Kościoła, ponieważ ten Duch jest Synem Bożym”.

Rozdział 3

Ale Bóg nie gniewa się na was z tego powodu, ale po to, abyście nawrócili wasz dom, który dopuścił się nieprawości wobec Pana i wobec was, swoich rodziców. I chociaż miłujecie swoich synów, to jednak nie ostrzegaliście swojego domu, lecz pozwoliliście, by zostali strasznie zepsuci. Z tego powodu Pan gniewa się na was, ale On uleczy wszelkie zło, które zostało popełnione w waszym domu. Albowiem z powodu ich grzechów i nieprawości zostaliście zniszczeni przez sprawy tego świata. Ale teraz miłosierdzie Pana zmiłowało się nad wami i nad waszym domem, i wzmocni was, i utwierdzi was w swojej chwale. Tylko nie bądźcie tchórzliwi, ale bądźcie mężni i pocieszajcie swój dom. Bo jak kowal kuje swoje dzieło i wykonuje wszystko, co chce, tak sprawiedliwa mowa codzienna przezwycięży wszelką nieprawość. Nie przestawaj więc napominać swoich synów; bo wiem, że jeśli pokutują całym sercem, zostaną zapisani w Księgach Życia ze świętymi. Zakończywszy te słowa, rzekła do mnie: Czy chcesz usłyszeć, jak czytam? Mówię jej: Pani, chcę. Posłuchaj więc i nakłoń ucha do chwały Boga. I wtedy usłyszałem od niej wspaniałe i godne podziwu rzeczy, których moja pamięć nie mogła zachować. Wszystkie bowiem słowa były straszne, takie, których człowiek nie mógłby znieść. Ostatnie słowa jednak zapamiętałem; były bowiem dla nas pożyteczne i łagodne. Oto Bóg mocy, który przez swoją niewidzialną, silną moc i wielką mądrość stworzył świat, a przez swoją chwalebną radę otoczył swoje stworzenie pięknem, a przez swoje mocne słowo utwierdził niebiosa i położył fundamenty ziemi na wodach, a przez swoją własną mądrość i opatrzność stworzył swój święty Kościół, który pobłogosławił, oto! On przenosi niebiosa i góry, pagórki i morza, i wszystko staje się jasne dla Jego wybranych, aby mógł obdarzyć ich błogosławieństwem, które im obiecał, z wielką chwałą i radością, jeśli tylko będą przestrzegać przykazań Boga, które przyjęli z wielką wiarą. (3)

PRZYPISY

(3) Najpierw sprawiedliwość wyjaśnia przyczyny zła pokoleniowe, nie winę Hernasa ale jego potomstwa, którego nie uczył sprawiedliwości. Staruszka zaczyna czytać, według postanowienia sprawiedliwości co czeka bezbożnych,, tego nie zapamiętał bo nie dotyczyło to jego, sąd i kara, ale zapamiętał, czyli przyjął końcowe czytanie o świętości i chwale Bożej, o mocy danej kościołowi.

Rozdział 4

Kiedy skończyła czytać, wstała z krzesła, a czterech młodzieńców przyszło, zabrało krzesło i odeszło na wschód. I zawołała mnie do siebie, dotknęła mojej piersi i rzekła do mnie: Czy jesteś zadowolony z mojego czytania? I mówię do niej: Pani, ostatnie słowa podobają mi się, ale pierwsze są okrutne i surowe. Wtedy powiedziała do mnie: Ostatnie są dla sprawiedliwych; pierwsze są dla pogan i odstępców. A gdy do mnie mówiła, zjawiło się dwóch mężczyzn i podnieśli ją na ramionach, i poszli tam, gdzie stało krzesło na wschodzie. Z radosnym obliczem odeszła; a gdy odchodziła, rzekła do mnie: Zachowuj się jak mężczyzna, Hermasie. (4)

PRZYPISY

(4) Krzesło to oparcie i coś na czym można spocząć. Czterech młodzieńców reprezentuje Królestwo Boże, zabierają krzesło na wschód, ten oznacza Bożą siedzibę. Księga Daniela mówi o powrocie Pana ze wschodu, świątynia była ustawiona wejściem w kierunku wschodnim, znaczy że nasze oparcie i spoczynek jest w Bogu. Czytanie to proroctwo o przyszłym sądzie, sprawiedliwość czyta przeznaczenie. Sprawiedliwość oparła się na dwóch filarach i odeszła na wschód do Królestwa Bożego. Ostatnie wezwanie „zachowuj się jak mężczyzna” czyli bądź dzielny, kieruj, wykaż się mądrością.Wizja 2

Ponownie o jego zaniedbaniu w karaniu gadatliwej żony i lubieżnych synów oraz o jego charakterze.

Rozdział 1

Gdy mniej więcej o tej samej porze, co w poprzednim roku szedłem na wieś, podczas spaceru przypomniałem sobie wizję z tamtego roku. I znowu Duch porwał mnie i zaprowadził do tego samego miejsca, w którym byłem rok wcześniej. Przybywszy tam, uklęknąłem i zacząłem modlić się do Pana, wychwalając Jego imię, ponieważ uznał mnie za godnego i objawił mi moje dawne grzechy. Wstając z modlitwy, zobaczyłem naprzeciwko siebie staruszkę, którą widziałem rok wcześniej, idącą i czytającą jakąś książkę. I rzekła do mnie: Czy możesz zanieść tę wiadomość wybranym Bożym? Powiedziałem jej: Pani, tyle nie mogę zapamiętać, ale daj mi książkę, a ją przepiszę. Weź ją, powiedziała, a oddasz mi ją. Wziąłem ją więc i udając się w pewną część kraju, przepisałem ją całą litera po literze; ale sylab nie dosłyszałem. Jednakże zaledwie skończyłem pisać książkę, gdy nagle wyrwano mi ją z rąk; ale kim była osoba, która mi ją wyrwała, nie wiedziałem.(5)

PRZYPISY

(5) Minął rok, i wizja się powtarza, ale z innym scenariuszem. Pojawia się sprawiedliwość z książką, czyli zaleceniami dla ludzi i przepowiedniami przeznaczenia, tak jak poprzednio. Duch Święty (Staruszka) każe zanieść przesłanie dla ludzi, ale Hermas nie jest w stanie, przyjąć tego zadania na siebie, ono go przerasta. Prosi o możliwość, powolnego utrwalania przepowiedni przeznaczenia. Stosuje się do każdej litery, ale są rzeczy które nie słyszy. Ktoś nieznany, jakaś okoliczność, wydarzenie przerywa mu otrzymany przekaz.

Rozdział 2

Piętnaście dni później, gdy pościłem i wiele modliłem się do Pana, objawiono mi wiedzę o piśmie. Pismo brzmiało następująco: (6) Twoje potomstwo, o Hermasie, zgrzeszyło przeciwko Bogu i bluźniło przeciwko Panu, a w swej wielkiej niegodziwości zdradziło swoich rodziców. I przeszli jako zdrajcy swoich rodziców, a przez swą zdradę nie odnieśli korzyści. A nawet teraz do swoich grzechów dodali pożądania i nieprawe nieczystości, i tak ich nieprawości zostały wypełnione. (7) Lecz oznajmij te słowa wszystkim swoim dzieciom i swojej żonie, która ma być twoją siostrą. Ona bowiem nie powstrzymuje swego języka, którym popełnia nieprawość; ale usłyszawszy te słowa, opanuje się i dostąpi miłosierdzia. Gdy bowiem objawisz im te słowa, które mój Pan nakazał mi ci objawić, wtedy zostaną im odpuszczone wszystkie grzechy, które popełnili w dawnych czasach, a odpuszczenie będzie udzielone wszystkim świętym, którzy zgrzeszyli aż do dnia dzisiejszego, jeśli pokutują z całego serca i wypędzą wszelkie wątpliwości ze swoich umysłów. (8) Albowiem Pan przysiągł na swoją chwałę, odnośnie do swoich wybranych, że jeśli ktokolwiek z nich zgrzeszy po pewnym wyznaczonym dniu, nie będzie zbawiony. Pokuta bowiem sprawiedliwych ma granice. Wypełnione są dni pokuty dla wszystkich świętych; lecz dla pogan pokuta będzie możliwa aż do dnia ostatecznego. (9) Powiesz zatem tym, którzy przewodzą Kościołowi, aby kierowali swoimi drogami w sprawiedliwości, aby mogli w pełni otrzymać obietnice z wielką chwałą. Stójcie zatem wytrwale, wy, którzy czynicie sprawiedliwość, i nie wątpcie, aby wasze przejście było ze świętymi aniołami. Błogosławieni wy, którzy znosicie nadchodzący wielki ucisk, i szczęśliwi ci, którzy nie zapierają się własnego życia. Pan bowiem przysiągł na swego Syna, że ci, którzy zaparli się swego Pana, porzucili swoje życie w rozpaczy, bo i teraz oni zaprą się Go w nadchodzących dniach. Dla tych, którzy zaparli się w dawnych czasach, Bóg okazał łaskę z powodu swego niezmiernego miłosierdzia_.(10)_

PRZYPISY

(6) Wizja jest kontynuacją poprzedniej w której otrzymał książkę, i miał ją przepisać, przesłanie dotyczyło jego, jako ludzkości. Przesłanie miał przekazać. I teraz zostaje mu ujawniona treść.

(7) Dotyczy przeszłych pokoleń. Hermas nie jest Żydem, a jego poprzednie pokolenia nie znały Boga, żyły w rozpuście, bałwochwalstwie, a następne pokolenia dokładały do tego więcej zła.

(8) Oznajmij pokutę swojej żonie, tym co są teraz z tobą, że ich grzech zostanie usunięty, jeżeli pójdą drogą Pana, przyjmą Jego przebaczenie.

— Zapewnienie odpuszczenia z którego mogą skorzystać, aż do czasu dnia ostatecznego. Mowa o wybranych, to ci co przyjęli Jezusa jako Zbawiciela. Dla tych co nie przyjęli zbawienia jest możliwe ich zbawienie o ile je przyjmą.

— (10) Zapierać się swego życia, oznacza nie przyjmować życia wiecznego.

Rozdział 3

Ale co do ciebie, Hermasie, nie pamiętaj krzywd wyrządzonych ci przez twoje dzieci, ani nie zaniedbuj swojej siostry, aby mogły zostać oczyszczone ze swoich dawnych grzechów. Będą one bowiem pouczone sprawiedliwym pouczeniem, jeśli nie będziesz pamiętał krzywd, które ci wyrządziły. Pamięć krzywd prowadzi do śmierci. (11) A ty, Hermasie, znosiłeś wielkie osobiste udręki z powodu występków twojego domu, ponieważ nie zwracałeś na nie uwagi, ale byłeś niedbały i zaangażowany w swoje niegodziwe transakcje. Ale jesteś zbawiony, ponieważ nie odszedłeś od żywego Boga, a także z powodu twojej prostoty i wielkiej samokontroli. One cię uratowały, jeśli pozostaniesz wytrwały. I one uratują wszystkich, którzy działają w ten sam sposób i chodzą w prostocie i niewinności. Ci, którzy posiadają takie cnoty, wzmocnią się przeciwko każdej formie niegodziwości i będą trwać ku życiu wiecznemu. Błogosławieni wszyscy, którzy praktykują sprawiedliwość, ponieważ nigdy nie zostaną zniszczeni. (12) Teraz powiesz Maksymowi: Oto! Nadchodzi ucisk. Jeśli ci się to podoba, zaprzecz. Pan jest blisko tych, którzy do Niego powracają, jak napisano o Eldadzie i Medadzie, którzy prorokowali ludowi na pustyni. (13)

PRZYPISY

(11) Dzieci i siostry oznaczają członków kościoła. Brak przebaczenia zamyka nam drogę do otrzymania przebaczenia u Boga o tym mówił Jezus Mat.6.15 „A jeśli nie odpuścicie ludziom, i Ojciec wasz nie odpuści wam przewinień waszych”.

(12) Język symboliczny, nie chodzi o samozbawienie z uczynków, żyjemy sprawiedliwością Chrystusa, który uzdalnia nas do życia w świętości. Chodzenie w Bożej sprawiedliwości, w prowadzeniu Jego Ducha, daje życie wieczne.

(13) Eldad i Medad byli prorokami w czasach Mojżesza 4Moj.11,26. Maksym to imię symboliczne, miejscowa społeczność, która będzie naciskana przez świat do czynienia zła, z zapewnienie proroczego przesłania „Będę przy was blisko”. Imię Maksym pochodzi z języka łacińskiego od słowa Maximus, co oznacza „największy”, „najwspanialszy” lub „najznamienitszy”. Oznacza osobę o wielkim duchu, kogoś, kto ma predyspozycje do osiągania wielkich rzeczy lub cieszy się szczególnym uznaniem. Tu dotyczy lokalnego kościoła.

Rozdział 4

Teraz objawienie zostało mi dane, moi bracia, podczas gdy spałem, przez młodzieńca o urodziwym wyglądzie, który rzekł do mnie: Kim myślisz, że jest ta staruszka, od której otrzymałeś księgę? A ja powiedziałem: Sybilla. Jesteś w błędzie, powiada on; to nie jest Sybilla. Kim więc jest ona? mówię. A on rzekł: To jest Kościół. A ja powiedziałem do niego: Dlaczego więc jest starą kobietą? Ponieważ, rzekł on, została stworzona pierwsza. Z tego powodu jest stara. I dla niej został stworzony świat. (14) Potem miałem widzenie w moim domu, a owa staruszka przyszła i zapytała mnie, czy już dałem księgę prezbiterom. A ja powiedziałem, że nie. A wtedy ona powiedziała: Dobrze zrobiłeś, bo mam kilka słów do dodania. Ale kiedy skończę wszystkie słowa, wszyscy wybrani zapoznają się z nimi przez ciebie. Napiszesz więc dwie księgi, jedną wyślesz Klemensowi, a drugą Grapte. Klemens wyśle swoją do obcych krajów, bo otrzymał na to pozwolenie. Grapte zaś będzie napominał wdowy i sieroty. Ty zaś przeczytasz te słowa w tym mieście, wraz z prezbiterami, którzy przewodzą Kościołowi.(15)

PRZYPISY

(14) Staruszka oznacza kościół, Ducha Świętego zgodnie z Biblią kościół jest ciałem Jezusa, odbija zatem charakter Boga. Ten charakter jest przesłaniem dla ludu Bożego. Księga niesie z sobą treść, jest nią sprawiedliwość. Lud Boga był od samego początku, chociaż nosił różne nazwy. Po stworzeniu ludzi, pierwszymi, którzy należeli do Boga byli Adam i Ewa, tu kościół nie jest w znaczeniu parafii, od czasu Jezusa, ale jak mówi tekst stworzony jako pierwszy, i dla niego świat został stworzony. To Duch Święty tworzy kościół, prowadzi ludzi. Dotyczy to wszystkich wiernych Bogu od stworzenia świata.

(15) Przesłanie kierowane jest do tych co mają wpływ na innych, ten zmienia postępowanie kościoła. Zawszy lud kierował się do postanowień przywódców. Przywódcy wymienieni są nadrzędnym prawem. Postacie takie jak Klemens i Grapte są symboliczne. Klemens Rzymski był biskupem, który napisał list do Koryntian, list pełen miłości, aby koryntianie powrócili do porządku jaki ustanowili apostołowie. Grapte jest nieznaną nam postacią, ale była znana Hermasowi, przypuszcza się, że pełniła rolę diakonisy, pomocy biednym. Słowa muszę dopisać do księgi, jest powiązanie z postaciami, które wymienia, czyli nauczaniem i duszpasterstwem.