MENU
Nasze ceny
Przeczytaj fragment on-line
-
nowość
Potęga świadomości The Power of Awareness Klasyki Manifestacji - ebook
Potęga świadomości The Power of Awareness Klasyki Manifestacji - ebook
Twoja wyobraźnia to najpotężniejsze narzędzie, jakie posiadasz. Czas nauczania się z niego korzystać. „Potęga świadomości” Neville’a Goddarda to absolutny fundament literatury z zakresu manifestacji i rozwoju osobistego. Zamiast skomplikowanych rytuałów, Goddard proponuje rewolucyjną prostotę: zacznij działać i czuć się tak, jakby Twój cel został już osiągnięty. Dzięki tej zwięzłej, ale naładowanej wiedzą książce: * Zrozumiesz, jak Twoje dominujące myśli kształtują codzienność. * Odkryjesz sekret „stanu końcowego”, który natychmiast zmienia bieg wydarzeń. * Uwolnisz się od lęków i ograniczeń, które sam na siebie nałożyłeś. Przestań tylko marzyć. Wejdź w posiadanie swojej nowej rzeczywistości.
Ta publikacja spełnia wymagania dostępności zgodnie z dyrektywą EAA.
| Kategoria: | Poradniki |
| Zabezpieczenie: |
Watermark
|
| Rozmiar pliku: | 675 KB |
FRAGMENT KSIĄŻKI
Potęga świadomości 1
Neville Goddard 1
Rozdział pierwszy: JESTEM 7
Rozdział drugi: ŚWIADOMOŚĆ 9
Rozdział trzeci: MOC ZAŁOŻENIA 11
Rozdział czwarty: PRAGNIENIE 14
Rozdział piąty: PRAWDA, KTÓRA WYZWALA 16
Rozdział szósty: UWAGA 18
Rozdział siódmy: POSTAWA 20
Rozdział ósmy: WYRZECZENIE 23
Rozdział dziewiąty: PRZYGOTOWANIE MIEJSCA 25
Rozdział dziesiąty: STWORZENIE 27
Rozdział jedenasty: INGERENCJA 29
Rozdział dwunasty: KONTROLA SUBIEKTYWNA 31
Rozdział trzynasty: AKCEPTACJA 32
Rozdział czternasty: DROGA BEZ WYSIŁKU 34
Rozdział piętnasty: KORONA TAJEMNIC 36
Rozdział szesnasty: OSOBISTA BEZSILNOŚĆ 37
Rozdział siedemnasty: WSZYSTKO JEST MOŻLIWE 38
Rozdział osiemnasty: BĄDŹCIE WYKONAWCAMI 40
Rozdział dziewiętnasty: FUNDAMENTY 42
Rozdział dwudziesty: SPRAWIEDLIWOŚĆ 44
Rozdział dwudziesty pierwszy: WOLNA WOLA 46
Rozdział dwudziesty drugi: WYTRWAŁOŚĆ 49
Rozdział dwudziesty trzeci: STUDIA PRZYPADKÓW 51
1 51
2 52
3 54
4 55
5 56
6 56
7 57
8 58
Rozdział dwudziesty czwarty: PORAŻKA 61
Rozdział dwudziesty piąty: WIARA 63
Rozdział dwudziesty szósty: PRZEZNACZENIE 65
Rozdział dwudziesty siódmy: GŁĘBOKI SZACUNEK 66ROZDZIAŁ PIERWSZY: JESTEM
Wszystko, co zostaje obnażone,
staje się jawne dzięki światłu;
bo wszystko, co staje się jawne,
jest światłem.
Ef 5,13
Tym „światłem” jest świadomość.
Świadomość jest jedna, choć przejawia się w niezliczonych formach i na różnych poziomach. Nie ma nikogo, kto nie byłby wszystkim, co istnieje – ponieważ świadomość, mimo ekspresji na nieskończenie wielu poziomach, nie jest podzielona. W świadomości nie ma realnych granic ani szczelin. „JESTEM” nie da się podzielić. Mogę uważać siebie za bogacza, biedaka, żebraka czy złodzieja, ale centrum mojego bytu pozostaje dokładnie takie samo, bez względu na to, jakie mam wyobrażenie o sobie. W samym centrum wszelkiego przejawiania istnieje tylko jedno JESTEM, które wyraża się w nieskończonej liczbie form i koncepcji samego siebie. A to JESTEM jest tym, czym jest.
JESTEM to definicja absolutu, fundament, na którym opiera się absolutnie wszystko. JESTEM to pierwotna substancja-przyczyna. JESTEM to definicja Boga.
JESTEM posłał mnie do was.
JESTEM KTÓRY JESTEM.
Zamilknijcie i wiedzcie, że JESTEM Bogiem.
JESTEM to poczucie stałej, niezmiennej obecności. Samym centrum świadomości jest właśnie to odczucie: JESTEM. Mogę zapomnieć kim jestem, gdzie jestem i czym jestem, ale nie potrafię zapomnieć, _że_ JESTEM. Świadomość istnienia trwa, bez względu na to, jak bardzo zapomnę o swojej tożsamości, miejscu czy roli.
JESTEM to coś, co pośród niezliczonych form pozostaje zawsze takie samo. To wielkie odkrycie dotyczące praprzyczyny pokazuje, że człowiek – czy to w dobrym, czy w złym – jest kowalem własnego losu. To jego wyobrażenie o sobie decyduje o świecie, w którym żyje (a to wyobrażenie to nic innego jak jego reakcje na życie).
Innymi słowy: jeśli chorujesz, to znając prawdę o pierwotnej przyczynie, nie możesz przypisać tej choroby niczemu innemu niż konkretnemu układowi tej podstawowej substancji. Układowi, który powstał w wyniku Twoich reakcji na życie i który definiuje Twoje przekonanie: „jestem chory”. Właśnie dlatego powiedziano: „Niech słaby powie: 'Jestem silny'” (Joel 4,10). Dzięki takiemu założeniu substancja-przyczyna – czyli JESTEM – układa się na nowo i siłą rzeczy musi zamanifestować to, co to nowe ułożenie ze sobą niesie. Ta zasada rządzi każdym aspektem Twojego życia: społecznym, finansowym, intelektualnym i duchowym.
JESTEM to rzeczywistość, do której musimy się zwrócić po wyjaśnienie wszelkich zjawisk życiowych, bez względu na to, co się dzieje. To właśnie wyobrażenie, jakie JESTEM ma o sobie, kształtuje formę i scenerię jego egzystencji. Wszystko zależy od stosunku do samego siebie. To, czego nie uznasz za prawdę o sobie, nie ma prawa narodzić się w Twoim świecie. Oznacza to, że Twoje przekonanie na własny temat – takie jak „jestem silny”, „jestem bezpieczny”, „jestem kochany” – buduje świat, w którym żyjesz.
Kiedy mówisz: „Jestem człowiekiem, jestem ojcem, jestem Amerykaninem”, nie definiujesz różnych JESTEM. Definiujesz po prostu różne koncepcje, czyli różne układy tej jednej substancji-przyczyny – tego jednego JESTEM. Nawet w świecie przyrody, gdyby drzewo potrafiło mówić, powiedziałoby: „Jestem drzewem, jabłonią, drzewem pełnym owoców”.
Kiedy zrozumiesz, że świadomość jest jedyną i wyłączną rzeczywistością – która wyobraża sobie siebie jako coś dobrego, złego lub neutralnego i staje się tym, co sobie wyobraziła – uwalniasz się od tyranii przyczyn zewnętrznych. Zrzucasz z siebie wiarę w to, że istnieją jakiekolwiek czynniki poza Twoim własnym umysłem, które mogłyby wpływać na Twoje życie.
Wyjaśnienie wszelkich życiowych zjawisk kryje się w stanie świadomości człowieka. Gdyby jego wyobrażenie o sobie było inne, wszystko w jego świecie też byłoby inne. Ponieważ jest ono takie, jakie jest, to i jego świat musi wyglądać dokładnie tak, jak wygląda.
Istnieje tylko jedno JESTEM i Ty nim jesteś. I choć JESTEM jest nieskończone, Ty – poprzez swoje wyobrażenie o sobie – pokazujesz zaledwie skrawek tej nieskończoności.
Buduj wspanialsze pałace, o moja duszo,
Gdy pędzą rącze sezony!
Zostaw za sobą nizinę przeszłości!
Niech każda nowa świątynia, szlachetniejsza od poprzedniej,
Odgrodzi cię od niebios jeszcze większą kopułą,
Aż w końcu staniesz się wolna,
Zostawiając porzuconą muszlę nad niespokojnym morzem życia!
ROZDZIAŁ DRUGI: ŚWIADOMOŚĆ
Tylko poprzez zmianę świadomości, czyli realną zmianę wyobrażenia o sobie, możesz „budować wspanialsze pałace” – co oznacza manifestowanie coraz to wyższych koncepcji. (Przez manifestację rozumiemy doświadczanie efektów tych koncepcji w Twoim świecie).
Zrozumienie, czym dokładnie jest świadomość, ma kluczowe znaczenie. Wynika to z faktu, że świadomość jest jedyną rzeczywistością – to pierwsza i wyłączna substancja-przyczyna wszelkich życiowych zjawisk. Dla człowieka nic nie istnieje, jeśli nie ma tego odzwierciedlenia w jego świadomości. Dlatego to właśnie do niej musisz się zwrócić, bo to jedyny fundament, na którym da się wyjaśnić całe ludzkie doświadczenie.
Jeśli przyjmiemy ideę pierwotnej przyczyny, logicznym wnioskiem będzie to, że jej rozwój nigdy nie przyniesie niczego, co byłoby jej obce. Innymi słowy: jeśli pierwotną substancją-przyczyną jest światło, to wszystko, co z niej wyewoluuje, jej owoce i przejawy, również pozostaną światłem. A skoro pierwotną substancją-przyczyną jest świadomość, to i jej rozwój, efekty oraz wszelkie zjawiska muszą pozostać świadomością. Wszystko, co możemy zaobserwować, to po prostu wyższa lub niższa forma, pewna wariacja tej samej rzeczy. Skoro Twoja świadomość jest jedyną rzeczywistością, musi być także jedyną substancją. W konsekwencji to, co jawi Ci się jako okoliczności, warunki, a nawet przedmioty materialne, to w rzeczywistości wyłącznie wytwory Twojej własnej świadomości.
Musimy więc odrzucić koncepcję natury jako czegoś zewnętrznego wobec naszego umysłu. Ciebie i Twojego otoczenia nie można traktować jako dwóch oddzielnych bytów. Ty i Twój świat to jedno. Dlatego, jeśli naprawdę chcesz poznać przyczynę życiowych zjawisk i dowiedzieć się, jak wykorzystać tę wiedzę do spełnienia swoich najskrytszych marzeń, musisz odwrócić wzrok od zewnętrznych pozorów i skierować go ku wewnętrznemu centrum – ku swojej świadomości. W gąszczu pozornych sprzeczności, konfliktów i kontrastów Twojego życia działa tylko jedna zasada: Twoja własna świadomość. Różnice nie wynikają z wielości substancji, lecz z innego ułożenia tej samej substancji-przyczyny, czyli Twojej świadomości.
Świat porusza się z bezosobową koniecznością. Oznacza to, że nie ma on własnych intencji, ale ma zakodowany przymus manifestowania Twoich przekonań. Świadomość to specyficzna struktura Twojego umysłu, a umysł zawsze układa się na obraz i podobieństwo tego wszystkiego, w co wierzysz i na co dajesz wewnętrzną zgodę. Bogacz, biedak, żebrak czy złodziej nie mają innych umysłów – to po prostu różne układy tego samego umysłu. Działa to dokładnie tak samo jak z kawałkiem stali: namagnesowany nie różni się pod względem chemicznym od nienamagnesowanego, różnica tkwi jedynie w ułożeniu i uporządkowaniu jego cząsteczek.
Pojedynczy elektron krążący po określonej orbicie stanowi podstawową jednostkę magnetyzmu. Kiedy kawałek stali (lub cokolwiek innego) zostaje rozmagnesowany, te krążące elektrony wcale się nie zatrzymują. Magnetyzm więc nie znika, nie przestaje istnieć. Dochodzi jedynie do reorganizacji cząsteczek, przez co nie wywołują one żadnego widocznego efektu na zewnątrz. Gdy cząsteczki są ułożone chaotycznie, we wszystkich kierunkach, mówimy, że substancja jest rozmagnesowana. Kiedy jednak ustawią się równo w rzędach, zwrócone w jedną stronę – substancja staje się magnesem. Magnetyzmu się nie wytwarza; on się po prostu ujawnia.
Zdrowie, bogactwo, piękno i geniusz nie są stwarzane od zera; one jedynie manifestują się poprzez odpowiednie ułożenie Twojego umysłu – czyli poprzez Twoje wyobrażenie o sobie (a Twoim wyobrażeniem o sobie jest wszystko to, co akceptujesz i uznajesz za prawdę). To, na co naprawdę dajesz wewnętrzną zgodę, możesz odkryć tylko poprzez chłodną, pozbawioną krytycyzmu obserwację swoich reakcji na życie. Twoje reakcje pokazują, gdzie psychologicznie mieszkasz. A to, gdzie mieszkasz psychologicznie, decyduje o tym, jak żyjesz tutaj – w zewnętrznym, widzialnym świecie. Znaczenie tej zasady w codziennym życiu powinno być natychmiast oczywiste.
Natura praprzyczyny opiera się na świadomości. A zatem ostateczną esencją wszystkich rzeczy jest właśnie świadomość.ROZDZIAŁ TRZECI: MOC ZAŁOŻENIA
Największą iluzją człowieka jest przekonanie, że istnieją jakiekolwiek inne przyczyny niż jego własny stan świadomości. Wszystko, co spotyka człowieka – wszystko, co robi i co od niego pochodzi – jest wynikiem jego stanu świadomości. Świadomość człowieka to wszystko, o czym myśli, czego pragnie i co kocha; wszystko, co uznaje za prawdę i na co wyraża wewnętrzną zgodę. Właśnie dlatego zmiana świadomości jest absolutnie konieczna, zanim zaczniesz zmieniać swój zewnętrzny świat.
Deszcz pada w wyniku zmiany temperatury w wyższych partiach atmosfery. Dokładnie tak samo zmiana okoliczności życiowych następuje w wyniku zmiany Twojego stanu świadomości.
Przemieniajcie się przez odnawianie umysłu.
Aby się odmienić, musisz całkowicie zmienić podstawę swoich myśli. Twoje myśli nie zmienią się jednak, dopóki nie zaszczepisz w sobie nowych idei, ponieważ to z nich czerpiesz paliwo do myślenia. Każda transformacja zaczyna się od głębokiego, wręcz palącego pragnienia zmiany. Pierwszym krokiem do „odnowienia umysłu” jest pragnienie. Musisz chcieć być inny , zanim w ogóle zaczniesz siebie zmieniać.
Neville Goddard 1
Rozdział pierwszy: JESTEM 7
Rozdział drugi: ŚWIADOMOŚĆ 9
Rozdział trzeci: MOC ZAŁOŻENIA 11
Rozdział czwarty: PRAGNIENIE 14
Rozdział piąty: PRAWDA, KTÓRA WYZWALA 16
Rozdział szósty: UWAGA 18
Rozdział siódmy: POSTAWA 20
Rozdział ósmy: WYRZECZENIE 23
Rozdział dziewiąty: PRZYGOTOWANIE MIEJSCA 25
Rozdział dziesiąty: STWORZENIE 27
Rozdział jedenasty: INGERENCJA 29
Rozdział dwunasty: KONTROLA SUBIEKTYWNA 31
Rozdział trzynasty: AKCEPTACJA 32
Rozdział czternasty: DROGA BEZ WYSIŁKU 34
Rozdział piętnasty: KORONA TAJEMNIC 36
Rozdział szesnasty: OSOBISTA BEZSILNOŚĆ 37
Rozdział siedemnasty: WSZYSTKO JEST MOŻLIWE 38
Rozdział osiemnasty: BĄDŹCIE WYKONAWCAMI 40
Rozdział dziewiętnasty: FUNDAMENTY 42
Rozdział dwudziesty: SPRAWIEDLIWOŚĆ 44
Rozdział dwudziesty pierwszy: WOLNA WOLA 46
Rozdział dwudziesty drugi: WYTRWAŁOŚĆ 49
Rozdział dwudziesty trzeci: STUDIA PRZYPADKÓW 51
1 51
2 52
3 54
4 55
5 56
6 56
7 57
8 58
Rozdział dwudziesty czwarty: PORAŻKA 61
Rozdział dwudziesty piąty: WIARA 63
Rozdział dwudziesty szósty: PRZEZNACZENIE 65
Rozdział dwudziesty siódmy: GŁĘBOKI SZACUNEK 66ROZDZIAŁ PIERWSZY: JESTEM
Wszystko, co zostaje obnażone,
staje się jawne dzięki światłu;
bo wszystko, co staje się jawne,
jest światłem.
Ef 5,13
Tym „światłem” jest świadomość.
Świadomość jest jedna, choć przejawia się w niezliczonych formach i na różnych poziomach. Nie ma nikogo, kto nie byłby wszystkim, co istnieje – ponieważ świadomość, mimo ekspresji na nieskończenie wielu poziomach, nie jest podzielona. W świadomości nie ma realnych granic ani szczelin. „JESTEM” nie da się podzielić. Mogę uważać siebie za bogacza, biedaka, żebraka czy złodzieja, ale centrum mojego bytu pozostaje dokładnie takie samo, bez względu na to, jakie mam wyobrażenie o sobie. W samym centrum wszelkiego przejawiania istnieje tylko jedno JESTEM, które wyraża się w nieskończonej liczbie form i koncepcji samego siebie. A to JESTEM jest tym, czym jest.
JESTEM to definicja absolutu, fundament, na którym opiera się absolutnie wszystko. JESTEM to pierwotna substancja-przyczyna. JESTEM to definicja Boga.
JESTEM posłał mnie do was.
JESTEM KTÓRY JESTEM.
Zamilknijcie i wiedzcie, że JESTEM Bogiem.
JESTEM to poczucie stałej, niezmiennej obecności. Samym centrum świadomości jest właśnie to odczucie: JESTEM. Mogę zapomnieć kim jestem, gdzie jestem i czym jestem, ale nie potrafię zapomnieć, _że_ JESTEM. Świadomość istnienia trwa, bez względu na to, jak bardzo zapomnę o swojej tożsamości, miejscu czy roli.
JESTEM to coś, co pośród niezliczonych form pozostaje zawsze takie samo. To wielkie odkrycie dotyczące praprzyczyny pokazuje, że człowiek – czy to w dobrym, czy w złym – jest kowalem własnego losu. To jego wyobrażenie o sobie decyduje o świecie, w którym żyje (a to wyobrażenie to nic innego jak jego reakcje na życie).
Innymi słowy: jeśli chorujesz, to znając prawdę o pierwotnej przyczynie, nie możesz przypisać tej choroby niczemu innemu niż konkretnemu układowi tej podstawowej substancji. Układowi, który powstał w wyniku Twoich reakcji na życie i który definiuje Twoje przekonanie: „jestem chory”. Właśnie dlatego powiedziano: „Niech słaby powie: 'Jestem silny'” (Joel 4,10). Dzięki takiemu założeniu substancja-przyczyna – czyli JESTEM – układa się na nowo i siłą rzeczy musi zamanifestować to, co to nowe ułożenie ze sobą niesie. Ta zasada rządzi każdym aspektem Twojego życia: społecznym, finansowym, intelektualnym i duchowym.
JESTEM to rzeczywistość, do której musimy się zwrócić po wyjaśnienie wszelkich zjawisk życiowych, bez względu na to, co się dzieje. To właśnie wyobrażenie, jakie JESTEM ma o sobie, kształtuje formę i scenerię jego egzystencji. Wszystko zależy od stosunku do samego siebie. To, czego nie uznasz za prawdę o sobie, nie ma prawa narodzić się w Twoim świecie. Oznacza to, że Twoje przekonanie na własny temat – takie jak „jestem silny”, „jestem bezpieczny”, „jestem kochany” – buduje świat, w którym żyjesz.
Kiedy mówisz: „Jestem człowiekiem, jestem ojcem, jestem Amerykaninem”, nie definiujesz różnych JESTEM. Definiujesz po prostu różne koncepcje, czyli różne układy tej jednej substancji-przyczyny – tego jednego JESTEM. Nawet w świecie przyrody, gdyby drzewo potrafiło mówić, powiedziałoby: „Jestem drzewem, jabłonią, drzewem pełnym owoców”.
Kiedy zrozumiesz, że świadomość jest jedyną i wyłączną rzeczywistością – która wyobraża sobie siebie jako coś dobrego, złego lub neutralnego i staje się tym, co sobie wyobraziła – uwalniasz się od tyranii przyczyn zewnętrznych. Zrzucasz z siebie wiarę w to, że istnieją jakiekolwiek czynniki poza Twoim własnym umysłem, które mogłyby wpływać na Twoje życie.
Wyjaśnienie wszelkich życiowych zjawisk kryje się w stanie świadomości człowieka. Gdyby jego wyobrażenie o sobie było inne, wszystko w jego świecie też byłoby inne. Ponieważ jest ono takie, jakie jest, to i jego świat musi wyglądać dokładnie tak, jak wygląda.
Istnieje tylko jedno JESTEM i Ty nim jesteś. I choć JESTEM jest nieskończone, Ty – poprzez swoje wyobrażenie o sobie – pokazujesz zaledwie skrawek tej nieskończoności.
Buduj wspanialsze pałace, o moja duszo,
Gdy pędzą rącze sezony!
Zostaw za sobą nizinę przeszłości!
Niech każda nowa świątynia, szlachetniejsza od poprzedniej,
Odgrodzi cię od niebios jeszcze większą kopułą,
Aż w końcu staniesz się wolna,
Zostawiając porzuconą muszlę nad niespokojnym morzem życia!
ROZDZIAŁ DRUGI: ŚWIADOMOŚĆ
Tylko poprzez zmianę świadomości, czyli realną zmianę wyobrażenia o sobie, możesz „budować wspanialsze pałace” – co oznacza manifestowanie coraz to wyższych koncepcji. (Przez manifestację rozumiemy doświadczanie efektów tych koncepcji w Twoim świecie).
Zrozumienie, czym dokładnie jest świadomość, ma kluczowe znaczenie. Wynika to z faktu, że świadomość jest jedyną rzeczywistością – to pierwsza i wyłączna substancja-przyczyna wszelkich życiowych zjawisk. Dla człowieka nic nie istnieje, jeśli nie ma tego odzwierciedlenia w jego świadomości. Dlatego to właśnie do niej musisz się zwrócić, bo to jedyny fundament, na którym da się wyjaśnić całe ludzkie doświadczenie.
Jeśli przyjmiemy ideę pierwotnej przyczyny, logicznym wnioskiem będzie to, że jej rozwój nigdy nie przyniesie niczego, co byłoby jej obce. Innymi słowy: jeśli pierwotną substancją-przyczyną jest światło, to wszystko, co z niej wyewoluuje, jej owoce i przejawy, również pozostaną światłem. A skoro pierwotną substancją-przyczyną jest świadomość, to i jej rozwój, efekty oraz wszelkie zjawiska muszą pozostać świadomością. Wszystko, co możemy zaobserwować, to po prostu wyższa lub niższa forma, pewna wariacja tej samej rzeczy. Skoro Twoja świadomość jest jedyną rzeczywistością, musi być także jedyną substancją. W konsekwencji to, co jawi Ci się jako okoliczności, warunki, a nawet przedmioty materialne, to w rzeczywistości wyłącznie wytwory Twojej własnej świadomości.
Musimy więc odrzucić koncepcję natury jako czegoś zewnętrznego wobec naszego umysłu. Ciebie i Twojego otoczenia nie można traktować jako dwóch oddzielnych bytów. Ty i Twój świat to jedno. Dlatego, jeśli naprawdę chcesz poznać przyczynę życiowych zjawisk i dowiedzieć się, jak wykorzystać tę wiedzę do spełnienia swoich najskrytszych marzeń, musisz odwrócić wzrok od zewnętrznych pozorów i skierować go ku wewnętrznemu centrum – ku swojej świadomości. W gąszczu pozornych sprzeczności, konfliktów i kontrastów Twojego życia działa tylko jedna zasada: Twoja własna świadomość. Różnice nie wynikają z wielości substancji, lecz z innego ułożenia tej samej substancji-przyczyny, czyli Twojej świadomości.
Świat porusza się z bezosobową koniecznością. Oznacza to, że nie ma on własnych intencji, ale ma zakodowany przymus manifestowania Twoich przekonań. Świadomość to specyficzna struktura Twojego umysłu, a umysł zawsze układa się na obraz i podobieństwo tego wszystkiego, w co wierzysz i na co dajesz wewnętrzną zgodę. Bogacz, biedak, żebrak czy złodziej nie mają innych umysłów – to po prostu różne układy tego samego umysłu. Działa to dokładnie tak samo jak z kawałkiem stali: namagnesowany nie różni się pod względem chemicznym od nienamagnesowanego, różnica tkwi jedynie w ułożeniu i uporządkowaniu jego cząsteczek.
Pojedynczy elektron krążący po określonej orbicie stanowi podstawową jednostkę magnetyzmu. Kiedy kawałek stali (lub cokolwiek innego) zostaje rozmagnesowany, te krążące elektrony wcale się nie zatrzymują. Magnetyzm więc nie znika, nie przestaje istnieć. Dochodzi jedynie do reorganizacji cząsteczek, przez co nie wywołują one żadnego widocznego efektu na zewnątrz. Gdy cząsteczki są ułożone chaotycznie, we wszystkich kierunkach, mówimy, że substancja jest rozmagnesowana. Kiedy jednak ustawią się równo w rzędach, zwrócone w jedną stronę – substancja staje się magnesem. Magnetyzmu się nie wytwarza; on się po prostu ujawnia.
Zdrowie, bogactwo, piękno i geniusz nie są stwarzane od zera; one jedynie manifestują się poprzez odpowiednie ułożenie Twojego umysłu – czyli poprzez Twoje wyobrażenie o sobie (a Twoim wyobrażeniem o sobie jest wszystko to, co akceptujesz i uznajesz za prawdę). To, na co naprawdę dajesz wewnętrzną zgodę, możesz odkryć tylko poprzez chłodną, pozbawioną krytycyzmu obserwację swoich reakcji na życie. Twoje reakcje pokazują, gdzie psychologicznie mieszkasz. A to, gdzie mieszkasz psychologicznie, decyduje o tym, jak żyjesz tutaj – w zewnętrznym, widzialnym świecie. Znaczenie tej zasady w codziennym życiu powinno być natychmiast oczywiste.
Natura praprzyczyny opiera się na świadomości. A zatem ostateczną esencją wszystkich rzeczy jest właśnie świadomość.ROZDZIAŁ TRZECI: MOC ZAŁOŻENIA
Największą iluzją człowieka jest przekonanie, że istnieją jakiekolwiek inne przyczyny niż jego własny stan świadomości. Wszystko, co spotyka człowieka – wszystko, co robi i co od niego pochodzi – jest wynikiem jego stanu świadomości. Świadomość człowieka to wszystko, o czym myśli, czego pragnie i co kocha; wszystko, co uznaje za prawdę i na co wyraża wewnętrzną zgodę. Właśnie dlatego zmiana świadomości jest absolutnie konieczna, zanim zaczniesz zmieniać swój zewnętrzny świat.
Deszcz pada w wyniku zmiany temperatury w wyższych partiach atmosfery. Dokładnie tak samo zmiana okoliczności życiowych następuje w wyniku zmiany Twojego stanu świadomości.
Przemieniajcie się przez odnawianie umysłu.
Aby się odmienić, musisz całkowicie zmienić podstawę swoich myśli. Twoje myśli nie zmienią się jednak, dopóki nie zaszczepisz w sobie nowych idei, ponieważ to z nich czerpiesz paliwo do myślenia. Każda transformacja zaczyna się od głębokiego, wręcz palącego pragnienia zmiany. Pierwszym krokiem do „odnowienia umysłu” jest pragnienie. Musisz chcieć być inny , zanim w ogóle zaczniesz siebie zmieniać.
więcej..
