-
nowość
Pułapki myślenia - ebook
Pułapki myślenia - ebook
Czy ludzie są świadomymi i autonomicznymi autorami własnych wyborów i osądów? Czy mogą ufać własnemu myśleniu, zwłaszcza temu szybkiemu - intuicyjnemu i emocjonalnemu? Rozważniej jest na pewno zdać się na myślenie wolne, analityczne. A mimo to trudno uniknąć pułapek myślenia. Przytrafia się to nawet ekonomistom i nie sprzyja trafnym decyzjom... W tej odkrywczej książce Daniel Kahneman, psycholog, który otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii, daje naprawdę istotny wgląd w mechanizmy ludzkiego myślenia.
Ta publikacja spełnia wymagania dostępności zgodnie z dyrektywą EAA.
| Kategoria: | Psychologia |
| Zabezpieczenie: |
Watermark
|
| ISBN: | 978-83-68625-79-0 |
| Rozmiar pliku: | 2,6 MB |
FRAGMENT KSIĄŻKI
Wprowadzenie
1 _gromadziliśmy za mało obserwacji_: znaliśmy książkę krytykującą psychologów za prowadzenie badań na małych próbach – Jacob Cohen, _Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences_ (Hillsdale, NJ: Erlbaum, 1969), jednak brakowało w niej uzasadnienia sugerowanych wyborów. ↩
2 W terminologii Daniela Kahnemana i Amosa Tversky’ego heurystyka to uproszczona reguła wnioskowania, którą posługujemy się w sposób nieświadomy (przyp. tłum.). ↩
3 _dotyczące wyrazów_: nieco zmieniłem oryginalne sformułowanie, w którym chodziło o pierwsze i trzecie litery wyrazów. ↩
4 _negatywne wyobrażenie o ludzkim umyśle_: naszym najzagorzalszym krytykiem jest znany psycholog niemiecki, Gerd Gigerenzer (por. Gerd Gigerenzer, _How to Make Cognitive Illusions Disappear_, „European Review of Social Psychology” 2 (1991), s. 83‒115; _Personal Reflections on Theory and Psychology_, „Theory & Psychology” 20 (2010), s. 733‒43. Daniel Kahneman i Amos Tversky, _On the Reality of Cognitive Illusions_, „Psychological Review” 103 (1996), s. 582‒91. ↩
5 _przedstawili wiarygodne alternatywy_: można przytoczyć wiele przykładów, w tym Valerie F. Reyna i Farrell J. Lloyd, _Physician Decision-Making and Cardiac Risk: Effects of Knowledge, Risk Perception, Risk Tolerance and Fuzzy-Processing_, „Journal of Experimental Psychology: Applied” 12 (2006), s. 179‒95; Nicholas Epley i Thomas Gilovich, _The Anchoring-and-Adjustment Heuristic_, „Psychological Science” 17 (2006), s. 311‒18; Norbert Schwarz i in., _Ease of Retrieval of Information: Another Look at the Availability Heuristic_, „Journal of Personality and Social Psychology” 61 (1991), s. 195‒202; Elke U. Weber i in., _Asymmetric Discounting in Intertemporal Choice_, „Psychological Science” 18 (2007), s. 516‒23; George F. Loewenstein i in., _Risk as Feelings_, „Psychological Bulletin” 127 (2001), s. 267‒86. ↩
6 _zdobyłem w 2002 roku Nagrodę Nobla_: nagroda z ekonomii nosi nazwę „Nagroda Banku Szwecji im. A. Nobla w dziedzinie ekonomii” i została przyznana po raz pierwszy w 1969 roku. Niektórzy naukowcy zajmujący się naukami przyrodniczymi nie byli zachwyceni uzupełnieniem Nagrody Nobla o nauki społeczne, dlatego dla nagrody z dziedziny ekonomii kompromisowo przyjęto odrębną nazwę. ↩
7 _długoletniej praktyki_: fundament pod zrozumienie zjawiska wiedzy fachowej położyli w latach osiemdziesiątych XX w. Herbert Simon i jego doktoranci w Carnegie Mellon. Istnieje doskonałe popularnonaukowe wprowadzenie do tematu: Joshua Foer, _Moonwalking with Einstein: The Art and Science of Remembering_ (Nowy Jork: Penguin Press, 2011) . Prace przedstawiane przez Foera są również omówione w bardziej szczegółowy i techniczny sposób w książce pod redakcją K. Andersa Ericssona i in., _The Cambridge Handbook of Expertise and Expert Performance_ (Nowy Jork: Cambridge University Press, 2006). ↩
8 _płonęła kuchnia_: Gary A. Klein, _Sources of Power_ (Cambridge, MA: MIT Press, 1999). ↩
9 _przyglądając się mistrzom szachowym_: Herbert Simon był jednym z wielkich uczonych XX w. Był autorem odkryć i wynalazków z tak różnych dziedzin jak nauki polityczne (od których zaczynał karierę), ekonomia (z której zdobył Nagrodę Nobla), informatyka (której był pionierem) i psychologia. ↩
10 _„Sytuacja akt rozpoznania”_: Herbert A. Simon, _What Is an Explanation of Behavior?_, „Psychological Science” 3 (1992), s. 150‒61. ↩
11 _heurystyki afektu_: Pojęcie heurystyki afektu stworzył Paul Slovic, przyjaciel Amosa i jego kolega z roku w Michigan. ↩
12 _nawet sobie nie uświadamiając, że doszło do podmiany pytania_: Patrz rozdział 9. ↩