MENU
Nasze ceny
Przeczytaj fragment on-line
nowość
Reinkarnacja - ebook
Co się dzieje po śmierci? To pytanie zadają sobie ludzie od zarania dziejów. Odpowiedzi udzielić próbują filozofowie i przedstawiciele różnych religii, lecz nadal wiele pytań pozostaje otwartych.
Jedna z najbardziej popularnych koncepcji życia po śmierci to reinkarnacja, pochodząca z wiary buddyjskiej. Ale czy jej zrozumienie jest na pewno słuszne? Autor książki, Thich Nhat Hanh, wyjaśnia, że termin „reinkarnacja” bywa mylący, gdyż sugeruje istnienie oddzielnej duszy, która opuszcza ciało, by zamieszkać w innym. Zgodnie z jego refleksjami lepszym określeniem jest kontynuacja – nic nie ginie i nie powstaje z nicości.
W książce zawarte są intuicyjne przykłady, które w prosty sposób tłumaczą skomplikowane zagadnienia. Autor wyjaśnia czytelnikom, jak wyjść poza myślenie o narodzinach i śmierci, a zacząć skupiać się na tym, że każda chwila stanowi moment odrodzenia. Tłumaczy, że przyszłość tworzona jest z teraźniejszości, zatem należy żyć tak, by już teraz doświadczać pokoju, wolności i szczęścia.
Przystępna, a zarazem głęboka – „Reinkarnacja” stanowi esencję wglądów Thich Nhat Hanha w jeden z najbardziej ponadczasowych, a jednocześnie najczęściej niezrozumianych tematów buddyzmu. Coś dla siebie znajdzie w niej zarówno czytelnik rozpoczynający przygodę z filozofią buddyjską, jak i bardziej zaangażowany odbiorca.
Ta publikacja spełnia wymagania dostępności zgodnie z dyrektywą EAA.
| Kategoria: | Ezoteryka |
| Zabezpieczenie: |
Watermark
|
| ISBN: | 978-83-8417-855-3 |
| Rozmiar pliku: | 3,2 MB |
FRAGMENT KSIĄŻKI
Cezura narodzin i śmierci od początku ludzkości inspiruje rytuały, religię, refleksję filozoficzną, a nawet systemy polityczne. Głębokie spojrzenie na naturę przychodzenia na ten świat i odchodzenia z niego wymaga ogromnej odwagi i wytrwałości, przy czym niezwykle ważne jest, abyśmy zawsze mieli otwarte serce i umysł. Jak wielokrotnie przypomina nam Thầy: aby prawda mogła się ujawnić, musimy zobaczyć, czym naprawdę są pojęcia – konstruktami umysłu, które mają realny wpływ na teraźniejszość i przyszłość. Musimy być gotowi na odrzucenie wszystkich naszych koncepcji.
W XX wieku nastąpił gwałtowny zwrot w kierunku doktryny indywidualnej tożsamości. Mamy tendencję do myślenia o sobie jako o odrębnym bycie, ale tak naprawdę każda koncepcja własnej istoty – nasza lub innych – jest tylko koncepcją. Ciało i umysł są nietrwałe i zawsze wchodzimy w głębokie współzależności ze wszystkimi zjawiskami. Zen zachęca nas, aby nieustannie obserwować nietrwałość procesów zachodzących w naszych ciałach fizycznych – marszczącą się skórę, złuszczające się komórki, siwiejące włosy, pojawiające się i ustępujące bóle. Komórki naszego organizmu rodzą się i umierają w każdej chwili. Czy w związku z tym życie mogłoby być możliwe bez śmierci?
Może nam być trudniej zaakceptować to samo zjawisko nietrwałości w większej skali – na poziomie całości naszego ciała. Mamy naturalny instynkt przetrwania i towarzyszący mu strach przed zimną surowością śmierci. W swoim czasie Budda dostrzegł, że właśnie ten lęk jest źródłem przekonania, iż nasze ciało, uczucia, myśli, emocje i świadomość to nasze prawdziwe Ja. Widział, jak ludzie uwięzieni w tym przekonaniu zadają sobie nawzajem straszliwy ból i cierpienie poprzez wojny, morderstwa, napaści seksualne i inne formy przemocy. Nieustannie dręczy nas potrzeba zachowania ciała za wszelką cenę. Obsesyjnie skupiamy się na przedłużaniu życia, suplementach zdrowotnych i technologiach, na przykład takich jak kriogenika, które mają zachować nasze ciała fizyczne tak długo, jak to możliwe – najlepiej na zawsze. Niektórzy próbują nawet zamrozić swoje ciało lub choćby jego część – na przykład głowę – w nadziei, że przyszłe pokolenia będą dysponowały technologią, która pozwoli przywrócić ich do życia. Niektórzy z nas postrzegają starość, dolegliwości i śmierć jako choroby, których jak na razie nie potrafimy wyleczyć – podobnie jak raka, cukrzycy czy AIDS. Odcinamy się od naturalnego rytmu życia i śmierci do tego stopnia, że nie jesteśmy już świadomi, kim i czym jesteśmy.
W ten sposób przywiązanie do idei trwałości napędza nasze nadzieje i obawy na temat życia, śmierci i odrodzenia. Właśnie dlatego nasze rozumienie ponownych narodzin i reinkarnacji bywa powierzchowne – że trwała jaźń lub dusza przenosi się z jednego ciała do drugiego. Jest to idea tak zwanej transmigracji dusz. Wydaje się nam, że jeśli w tekstach buddyjskich pojawia się wzmianka o odrodzeniu, to mowa jest właśnie o przechodzeniu duszy z jednego ciała do drugiego. Dla niektórych z nas ta nadprzyrodzona wiara staje się przeszkodą w poważnym podejściu do praktyki buddyjskiej.
Buddyjskie nauki o nietrwałości i braku jaźni są znacznie głębsze i bardziej subtelne, o czym przekonamy się na kolejnych stronach. Zgodnie z nimi wszystko, na każdym poziomie doświadczenia, jest zmienne. Wszystko płynie – a jednak potrafimy kierować tym przepływem. To właśnie jest ścieżka. W ten sposób zapewniamy sobie wspaniałą kontynuację. Porzucenie jaźni i zaakceptowanie nietrwałości pomaga nam zrozumieć karmę i kontynuację. Na tym polega prawdziwe odrodzenie.
Poniższe fragmenty zostały wybrane przez Matthew Friberga i mnie spośród licznych wykładów i opublikowanych prac Thầya. Aby pomóc czytelnikowi w zrozumieniu jego koncepcji, w każdym rozdziale dodałem własny komentarz. Ostatni rozdział zawiera spostrzeżenia dotyczące tego, jak właściwe postrzeganie narodzin, śmierci i odrodzenia – głębsze spojrzenie na kontynuację – może zainspirować nas do praktykowania Właściwej Staranności i Dogłębnej Uwagi. Dzięki temu możemy osiągnąć szczęście tu i teraz, a także w przyszłości.
Jeśli zastosujemy te nauki, mogą one przybliżyć nas do zrozumienia rzeczywistości i wewnętrznego pokoju, a na poziomie zbiorowym uleczyć nasz podzielony świat. Niech ta głęboka nauka Dharmy przyniesie korzyści wszystkim istotom.
– BRAT PHÁP LƯU
