Facebook - konwersja
Sercem, ciałem i duszą - Ebook (Książka EPUB) do pobrania w formacie EPUB
Pobierz fragment

Sercem, ciałem i duszą - ebook

Format ebooka:
EPUB
Format EPUB
czytaj
na czytniku
czytaj
na tablecie
czytaj
na smartfonie
Jeden z najpopularniejszych formatów e-booków na świecie. Niezwykle wygodny i przyjazny czytelnikom - w przeciwieństwie do formatu PDF umożliwia skalowanie czcionki, dzięki czemu możliwe jest dopasowanie jej wielkości do kroju i rozmiarów ekranu. Więcej informacji znajdziesz w dziale Pomoc.
Multiformat
E-booki w Virtualo.pl dostępne są w opcji multiformatu. Oznacza to, że po dokonaniu zakupu, e-book pojawi się na Twoim koncie we wszystkich formatach dostępnych aktualnie dla danego tytułu. Informacja o dostępności poszczególnych formatów znajduje się na karcie produktu.
, MOBI
Format MOBI
czytaj
na czytniku
czytaj
na tablecie
czytaj
na smartfonie
Jeden z najczęściej wybieranych formatów wśród czytelników e-booków. Możesz go odczytać na czytniku Kindle oraz na smartfonach i tabletach po zainstalowaniu specjalnej aplikacji. Więcej informacji znajdziesz w dziale Pomoc.
Multiformat
E-booki w Virtualo.pl dostępne są w opcji multiformatu. Oznacza to, że po dokonaniu zakupu, e-book pojawi się na Twoim koncie we wszystkich formatach dostępnych aktualnie dla danego tytułu. Informacja o dostępności poszczególnych formatów znajduje się na karcie produktu.
(2w1)
Multiformat
E-booki sprzedawane w księgarni Virtualo.pl dostępne są w opcji multiformatu - kupujesz treść, nie format. Po dodaniu e-booka do koszyka i dokonaniu płatności, e-book pojawi się na Twoim koncie w Mojej Bibliotece we wszystkich formatach dostępnych aktualnie dla danego tytułu. Informacja o dostępności poszczególnych formatów znajduje się na karcie produktu przy okładce. Uwaga: audiobooki nie są objęte opcją multiformatu.
czytaj
na tablecie
Aby odczytywać e-booki na swoim tablecie musisz zainstalować specjalną aplikację. W zależności od formatu e-booka oraz systemu operacyjnego, który jest zainstalowany na Twoim urządzeniu może to być np. Bluefire dla EPUBa lub aplikacja Kindle dla formatu MOBI.
Informacje na temat zabezpieczenia e-booka znajdziesz na karcie produktu w "Szczegółach na temat e-booka". Więcej informacji znajdziesz w dziale Pomoc.
czytaj
na czytniku
Czytanie na e-czytniku z ekranem e-ink jest bardzo wygodne i nie męczy wzroku. Pliki przystosowane do odczytywania na czytnikach to przede wszystkim EPUB (ten format możesz odczytać m.in. na czytnikach PocketBook) i MOBI (ten fromat możesz odczytać m.in. na czytnikach Kindle).
Informacje na temat zabezpieczenia e-booka znajdziesz na karcie produktu w "Szczegółach na temat e-booka". Więcej informacji znajdziesz w dziale Pomoc.
czytaj
na smartfonie
Aby odczytywać e-booki na swoim smartfonie musisz zainstalować specjalną aplikację. W zależności od formatu e-booka oraz systemu operacyjnego, który jest zainstalowany na Twoim urządzeniu może to być np. iBooks dla EPUBa lub aplikacja Kindle dla formatu MOBI.
Informacje na temat zabezpieczenia e-booka znajdziesz na karcie produktu w "Szczegółach na temat e-booka". Więcej informacji znajdziesz w dziale Pomoc.
Wydawnictwo:
ISBN:
978-83-276-5577-6
Język:
Polski
Data wydania:
3 grudnia 2020
Rozmiar pliku:
641 KB
Zabezpieczenie:
Watermark
Watermark
Watermarkowanie polega na znakowaniu plików wewnątrz treści, dzięki czemu możliwe jest rozpoznanie unikatowej licencji transakcyjnej Użytkownika. E-książki zabezpieczone watermarkiem można odczytywać na wszystkich urządzeniach odtwarzających wybrany format (czytniki, tablety, smartfony). Nie ma również ograniczeń liczby licencji oraz istnieje możliwość swobodnego przenoszenia plików między urządzeniami. Pliki z watermarkiem są kompatybilne z popularnymi programami do odczytywania ebooków, jak np. Calibre oraz aplikacjami na urządzenia mobilne na takie platformy jak iOS oraz Android.
8,99
Cena w punktach Virtualo:
899 pkt.

Sercem, ciałem i duszą - opis ebooka

Jedyny mężczyzna, dla którego Maggie straciła głowę, zerwał z nią wszelkie kontakty. Gdy ich ścieżki ponownie się krzyżują, Saxon nie słucha żadnych wyjaśnień. Uważa, że to przez Maggie uległ poważnemu wypadkowi. Proponuje, by przez jakiś czas pełniła rolę jego asystentki i w ten sposób odkupiła winę. Obrażona Maggie w pierwszej chwili zamierza odmówić, jednak po namyśle chowa dumę do kieszeni. Postanawia walczyć o miłość Saxona, bo czuje, że są sobie przeznaczeni.

FRAGMENT KSIĄŻKI

ROZDZIAŁ PIERWSZY

Maggie Sterline kochała jesień. Zapach palonych liści i drewna kojarzył się jej z indiańskimi legendami, które opowiadano przy obozowym ognisku, a ona słuchała z wypiekami na twarzy. Oczywiście liście w południowej Georgii w niczym nie przypominały liści z północy stanu, gdzie góry wznosiły czerwonozłote wierzchołki ku szafirowemu jesiennemu niebu. Ale było też wiele podobieństw. Niegdyś Indianie żyli również tutaj, w lasach otaczających Defiance, i wciąż znajdowano groty strzał i fragmenty ceramiki. Ich obute w mokasyny stopy zostawiły niezaprzeczalny ślad w lokalnej historii.

Maggie bardzo lubiła nazwę miasteczka. Defiance swym znaczeniem sugerowało, że w tym miejscu „niemożliwe” może przemienić się w „możliwe”. Jeśli pewnego dnia drogi jej i Saxona Tremayne’a znów się skrzyżują, taka metamorfoza bardzo jej się przyda.

Zadrżała na samą myśl o tym groźnym i władczym właścicielu zakładu tekstylnego w Karolinie Południowej. To prawda, świetnie się bawiła przez tych kilka tygodni, kiedy zbierała materiały do artykułu na jego temat, niestety zlekceważyła fakt, że w tym samym czasie ktoś inny pracował nad tekstem o fabryce, w której stwierdzono przypadki bawełnianej pylicy płuc. Gdyby tylko zainteresowała się tym bliżej!

Usiadła na brzegu zawalonego papierami biurka. Była przeciętnie ładną, za to bardzo zgrabną dwudziestosześcioletnią brunetką o jędrnych piersiach, wąskiej talii i smukłych długich nogach. W kraciastej szarej spódnicy, białej bluzce i dzianinowej kamizelce wyglądała modnie, ale nie wyzywająco. Jej pracodawca, Ernie Wilson, twierdził, że styl panny Sterline jest wizytówką firmy. Właściciel „The Defiant Banner” był przyjacielem rodziny i niekiedy wydawał się Maggie bardziej wujkiem niż szefem.

Kiedy wymizerowana i wystraszona przyszła na rozmowę o pracę, bez wahania ją zatrudnił, nie zadając żadnych pytań. Jak zwykle zresztą, bo Ernie Wilson tylko w wyjątkowych sytuacjach zadawał pytania. Maggie niejeden raz się przekonała, że ze swoją znajomością ludzkich charakterów nie musiał tego robić.

Desperacko potrzebowała pracy. Chodziło nie tyle o pieniądze, co o ucieczkę przed wściekłym producentem tekstyliów, który oskarżył ją o zniesławienie. Gdy artykuł demaskujący negatywny wpływ produkcji na zdrowie pracowników ujrzał światło dzienne, natychmiast posypały się pozwy od związków zawodowych i organizacji ekologicznych. W rzeczywistości modernizacja, która miała zlikwidować problem, była na etapie wdrażania już w chwili publikacji artykułu, ale nie padło ani jedno słowo na ten temat.

Niestety z tekstu jednoznacznie wynikało, że Saxon Tremayne jest zaślepionym żądzą zysku kapitalistą, który nie liczy się z podstawowymi zasadami bezpieczeństwa, no i zrobiło się gorąco. Saxon Tremayne uznał mianowicie, że ta naciągana historyjka wyszła spod ręki Maggie, i nie dał jej szansy na przedstawienie swojej wersji zdarzeń. W tej sytuacji gdyby pozostała w Jarrettsville, gdzie połowa mieszkańców pracowała w jego fabryce, sama by się prosiła o kłopoty.

Nie chciała opuszczać miasteczka. Była niewinna i gdyby tylko wściekły biznesmen dał jej taką szansę, łatwo by mu to udowodniła, ale w dniu, w którym ukazał się artykuł, Saxon Tremayne nie był w nastroju do wysłuchiwania wyjaśnień. Gdy do niego zadzwoniła i zaczęła obronną mowę, w której zamierzała udowodnić, że zaszła pomyłka, przerwał jej tak zimnym tonem, jakby jego głos dobywał się z arktycznych czeluści. Saxon Tremayne znany był z tego, że nigdy się nie unosił ani nie krzyczał, ale ta mrożąca krew w żyłach bezwzględność była jeszcze gorsza niż najdziksze wrzaski.

Najtragiczniejsze w tym wszystkim było to, że Maggie zdążyła się nim zauroczyć. Gdyby mieli więcej czasu, być może zainteresowałby się nią na bardziej prywatnym gruncie. Był przyjazny i chętny do współpracy, nieraz też żartowali i przekomarzali się na granicy flirtu, lecz tylko na granicy, bo ani razu nie dotknął Maggie i nie okazał takiego zainteresowania jej osobą, które wykraczałoby poza zawodowe kontakty.

Ludzie mówili, że wciąż się nie pozbierał po jakiejś miłosnej tragedii, ale przy Maggie nigdy o tym nie wspomniał. Zastanawiała się, czy w ogóle jest zdolny do głębszych uczuć. Wydawał się samotnikiem, którego bardziej obchodził biznes niż rodzina. Była zresztą nieliczna, Saxon Tremayne miał tylko macochę, przybranego brata i kilku rozsianych po świecie kuzynów, których słabo znał.

Ktoś wyrwał ją z zadumy, pytając wesoło:

– Znowu bujasz w obłokach?

Otworzyła oczy i napotkała roziskrzone spojrzenie swojej koleżanki Eve.

– Przepraszam – mruknęła, rumieniąc się. – Myślałam nad artykułem…

– Tym o zbiórce na nowy ekwipunek, którą organizuje ochotnicza straż pożarna? Jasne. To aż taka tajemnica? Wstydzisz się do niej przyznać? No dobra, gadaj, kto wpadł ci w oko.

Maggie uśmiechnęła się tajemniczo.

– Wielka i groźna istota o oczach krwiożerczego tygrysa – odparła, tylko trochę przesadzając. – A tak naprawdę zastanawiałam się, z którym z kandydatów do rady miasta najpierw przeprowadzić wywiad. – Westchnęła, a w jej oczach pojawiły się złe błyski. – Cała ta heca z wyborami zajmie mi dwa tygodnie. Zdjęcia, wywiady, te same puste obietnice, tylko zdania trochę inaczej skonstruowane… Nie chcę już wysłuchiwać ludzi, którzy twierdzą, że miasto ich potrzebuje! Niestety w tych wyborach mamy koszmarny wybór, czyli go nie mamy, prawda? – nakręcała się coraz bardziej. – Gdyby tym ludziom naprawdę zależało na mieszkańcach i mieli odrobinę samokrytycyzmu, żaden z nich nie odważyłby się kandydować!

– No już, już. – Eve poklepała ją po ramieniu. – Moja rada: po prostu musisz się przyzwyczaić.

– Mam się przyzwyczaić? Nie da się, po prostu się nie da. Oni w ogóle nie odpowiadają na moje pytania, tylko częstują mnie kwiecistymi ogólnikami. Wszyscy co do jednego!

– Wiesz, kto wygrywa wybory? Ten, kto poza absolutnie koniecznym minimum niczego nie mówi o sobie. To najważniejszy klucz do sukcesu. Im mniej wyborcy wiedzą o kandydacie, tym tłumniej na niego głosują.

Maggie z rozpaczą spojrzała w sufit.

– Tata mnie ostrzegał, że nie powinnam iść na studia w Karolinie Południowej. To był mój największy błąd. Powinnam zostać w Defiance i zająć się polityką.

– Tu też możesz, naprawdę! – zawołała Eve. – Kandyduj, błagam, kandyduj! Dwa głosy masz zapewnione, swój i mój, a resztę jakoś się doskłada.

– Dzięki za zaufanie. – Maggie przeciągnęła się. – Wiesz, na kogo chciałabym zagłosować? Na Thomasa Jeffersona.

– Ja też, ale on nie żyje.

– Tylko to mnie powstrzymuje. – Maggie przeczesała palcami włosy. – Chyba już czas, żebym ruszyła w teren i zrobiła zdjęcie olbrzymiej kapusty wyhodowanej przez Jake’a Hendersona. Ale może mamy jakieś inne plany na dziś?

– Chyba nie. – Eve spojrzała na kalendarz wiszący na ścianie. – Dopiero jutro czeka nas rozdanie nagród studenckich.

– Dzięki. – Maggie chwyciła torebkę i zawiesiła na szyi aparat. – Zadzwoń, jeśli będziesz czegoś potrzebować.

– A wiesz, chętnie się z tobą zabiorę – odparła Eve, nieznacznie podnosząc głos. – Przyda mi się odrobina przerwy. Nikt nie zauważa, że haruję jak wół!

Wysoki siwowłosy mężczyzna z brzuszkiem wyłonił się z sąsiedniego pomieszczenia, trzymając nożyczki i korektę szpaltową.

– Panno Johns, jeśli nie masz nic do roboty, to zapraszam, pomożesz mi wklejać. Zrobiłem dwie z czternastu stron, gdy ty plotkujesz z panną Wielką Reporterką!

Na co Maggie oświadczyła z godnością:

– Nie jestem taka jak wy, małomiasteczkowe dziennikarzyny. Zamierzam zgarnąć Pulitzera za artykuł o dwunastokilogramowej kapuście pana Hendersona.

Ernie Wilson rzucił jej spojrzenie, jakiego zwykle używał we wtorki, kiedy przygotowywali tekst dla drukarni, a które wyrażało coś pomiędzy rozpaczą, desperacją i powolnym wpadaniem w alkoholizm.

– Na razie – rzuciła Maggie, mrugnęła do Eve i wybiegła z redakcji.

Kiedy wróciła do domu, profesor Anthony Sterline siedział na kanapie w salonie i czytał popołudniową gazetę.

– Jestem! – zawołała Maggie.

– Najwyższy czas – odparł sucho papa. – Spóźniłaś się godzinę. Oczywiście nie spodziewałem się ciebie wcześniej, skoro jest wtorek.

– Spędziłam cały dzień na nogach, przygotowując gazetę do druku. – Usiadła obok ojca na kanapie i westchnęła ciężko, przymykając oczy. – Gdyby tylko obiad zrobił się sam…

– No to wyobraź sobie, że twoje życzenie się spełniło. Lisa jest w domu.

Otworzyła oczy.

– Już? Myślałam, że wróci później.

– Jej lot został odwołany, więc zamieniła się z jedną ze stewardes, dzięki czemu wcześniej wróciła do domu. Aha, tak przy okazji, zaręczyła się.

– Zaręczyła się? Nie wiedziałam nawet, że ma chłopaka!

– Randy Steele. Nie mówiła ci o nim? Mieszka w Jarrettsville. Podobno pochodzi z zamożnej rodziny.

Steele, Steele… To nazwisko zabrzmiało jej znajomo, ale nie miała pojęcia, skąd. Natomiast jeśli chodzi o Jarrettsville, to świetnie pamiętała to miasteczko.

– Maggie! – krzyknęła Lisa od progu i podbiegła, by uściskać siostrę.

Już na pierwszy rzut oka siostry bardzo się między sobą różniły. Jasnowłosa Lisa miała ostre rysy, czarnowłosa Maggie łagodne. Lisa była drobna, Maggie wysoka i choć też szczupła, to jej sylwetkę można by nazwać posągową. Łączył je tylko przepiękny szmaragdowy kolor oczu, który otrzymały w darze od ojca.

Zaczęły mówić jedna przez drugą, z zapałem wymieniając się nowinami.

– Tata mówił, że się zaręczyłaś! – zawołała Maggie.

– Stary plotkarz! – Lisa pokazała mu język. – Chciałam ją zaskoczyć. Jest wspaniały – dodała, znów zwracając się do Maggie. – Wysoki, seksowny, no i bogaty, chociaż nie dlatego przyjęłam oświadczyny. Jestem tak bardzo zakochana, że to aż boli. Nigdy bym nie pomyślała, że przytrafi mi się coś takiego, zwłaszcza że jesteśmy parą dopiero od miesiąca.

– Kiedy ślub?

– Niestety trochę to skomplikowane – odparła Lisa. – Randy nie chce ustalić daty, póki nie rozwiąże problemów rodzinnych. W ten weekend mam do niego przylecieć, by poznać jego matkę i brata. Chciałabym, żebyś poleciała ze mną. Będę potrzebować wsparcia.

– Wsparcia? – spytała Maggie podejrzliwie, bo cała ta historia brzmiała coraz dziwniej.

Lisa już nie była promienna, tylko głęboko zatroskana.

– Brat Randy’ego stracił wzrok – wyznała cicho, siadając w fotelu. – W rodzinnej rezydencji w Jarrettsville mieszkają tylko on i jego matka, więc Randy zamartwia się, że kiedy się ożeni, cała odpowiedzialność spadnie na nią.

– To mądre i ludzkie podejście – stwierdził z aprobatą papa. – Czy jego brat jest całkowicie zdany na cudzą opiekę?

– Z tego, co usłyszałam od Randy’ego, przypomina tygrysa zamkniętego w klatce – odparła Lisa. – Przed wypadkiem był rzutkim biznesmenem i żył w pełnym biegu, a teraz nie potrafi pogodzić się z myślą, że te dni należą do przeszłości. – Lisa spuściła wzrok. – Randy mówił, że od wypadku ani razu nie wyszedł z domu. Nie chce nauczyć się alfabetu Braille’a, nie chce kupić psa przewodnika, w ogóle nic nie robi, żeby przystosować się do sytuacji.

Profesor Sterline przeczesał dłonią siwe włosy.

– Może potrzebuje trochę czasu, by sobie to wszystko ułożyć w głowie? Miałem kiedyś studenta, któremu zdarzyło się podobne nieszczęście, ale gdy zaakceptował fakt, że nigdy nie odzyska wzroku, dość dobrze odnalazł się w nowej rzeczywistości.

– Nie rozumiesz, tato – powiedziała łagodnie Lisa. – Hawk jest niewidomy od ośmiu miesięcy.

– Hawk? Dziwne imię.

– To przezwisko, tak mówi na niego Randy. W każdym razie to nie zdarzyło się wczoraj czy przedwczoraj, tylko osiem miesięcy temu, i w tym czasie już sześć pielęgniarek zrezygnowało z pracy. Randy mówi, że Hawk po prostu jest nie do zniesienia.

– Lew z cierniem w łapie… – Maggie poczuła dziwną więź z nieznanym mężczyzną, którego spotkało tak straszne nieszczęście. Na dodatek zdarzyło się to w tym samym czasie, gdy ona przeżywała najtrudniejsze chwile w swym życiu. – Potrzebuje pomocnej dłoni, która z głębokiej toni wyciągnie go na powierzchnię.

– To co, dobrze sobie radzisz z wędką? – zażartowała Lisa, po czym już z powagą spytała: – Pojedziesz ze mną, prawda?

– Nie wiem, czy moje ubezpieczenie pokrywa rany zadane przez lwie pazury. – Maggie też próbowała żartować, i równie szybko spoważniała. – Mam złe wspomnienia z Jarrettsville – dodała cicho.

– Nie wiedziałam, że kiedyś tam byłaś. Co się sta…

– Jaka jest jego matka? – wpadła siostrze w słowo, by zmienić temat.

– Jeszcze jej nie poznałam, ale wiem od Randy’ego, że to bardzo cierpliwa i łagodna kobieta – odparła z uśmiechem Lisa. – Mówił mi też, że dom stoi u podnóża Pasma Błękitnego w Appalachach i jest otoczony dębami. W czasie wojny secesyjnej była tam plantacja.

– Ciekawe, doprawdy ciekawe. – Oczy ojca rozbłysły. – A skoro mowa o wojnach w Karolinie Południowej, to mogę wam opowiedzieć pewną ciekawą historię…

Córki w milczeniu wysłuchały wykładu. Maggie zdążyła już zatęsknić za takimi wieczorami. Odkąd się wyprowadziła, odwiedzała dom rodzinny tylko wtedy, kiedy siostra wracała z podróży i mogli spotkać się wszyscy we troje.

Tej nocy długo nie zmrużyła oka, myśląc o Saxonie Tremaynie. Nie chciała wracać do Karoliny Południowej, chyba że powód byłby naprawdę istotny. I taki właśnie był, przecież nie mogła odmówić siostrze w tak delikatnej i ważnej sprawie. Poza tym skoro Saxon przez tych osiem miesięcy nie wytoczył armat, by w akcie zemsty zmieść ją z powierzchni ziemi, to być może już zapomniał o tej całej nieszczęsnej aferze, a także o niej samej na dokładkę?

Zapomniał?

Niby tak byłoby najlepiej, ale zarazem w głębi ducha czuła się rozczarowana. Nieważne, w jakich okolicznościach, ale pragnęła znowu ujrzeć jego bursztynowe oczy i szeroką twarz Rzymianina. Był potężnie zbudowanym mężczyzną, który roztaczał wokół siebie charyzmatyczną aurę człowieka sukcesu i przywódcy. Pragnęła usłyszeć jego głos, który bywał zarówno władczy i rozkazujący, jak i miękki niczym aksamit. Nie było dnia, żeby za nim nie tęskniła i nie zastanawiała się, czy nie tyle zapomniał, co wybaczył jej domniemaną zdradę. Gdyby tylko mogła się wytłumaczyć!

Jeśli nie tyle zapomniał, powtórzyła w duchu, co po prostu ochłonął, to może zdołam przemówić mu do rozsądku? – rozmarzyła się na moment.

Ale jeśli zapomniał, to wyjdzie na jaw, że była dla niego tylko pyłkiem, który na moment podrażnił jego wzrok, a potem znikł bez śladu.

Natomiast jeśli wciąż jest na nią wściekły, to próba kontaktu może okazać się brzemienna w skutkach. Gdyby tylko wiedział, gdzie ona pracuje, bez mrugnięcia okiem wykupiłby gazetę tylko po to, żeby ją zwolnić. Mógł też zemścić się w inny i jeszcze gorszy sposób.

Obróciła się na brzuch i skryła twarz w poduszce. Może tak było lepiej. Ostatecznie jak skończyłby się dla niej romans z milionerem? Nawet gdyby wzbudziła jego zainteresowanie, najwyżej by się z nią przespał i żegnaj, koteczku. Nie należał do facetów, którzy preferują stałe związki, i bez reszty skupiał się na biznesie.

Gdyby sama potrafiła o nim zapomnieć!

Cóż, tak to u niej wygląda i sytuacja jest nie do pozazdroszczenia, ale jeśli poleci z Lisą, przynajmniej zajmie myśli czymś innym. Intrygował ją tajemniczy brat Randy’ego. Jakie to straszne, gdy człowiek w jednej chwili traci tak wiele. Ciekawe, czy przebije się przez warstwę goryczy i bólu, i zdoła jakoś pomóc zranionemu lwu odzyskać spokój…

Z tą myślą odpłynęła w sen.
mniej..

BESTSELLERY