MENU
Nasze ceny
Przeczytaj fragment on-line
-
nowość
-
promocja
Spowiedź złamanego serca - ebook
Spowiedź złamanego serca - ebook
„Spowiedź złamanego serca” to zbiór wierszy stworzonych z zamysłem, będący świadectwem wrażliwości Autorki. Utwory skupiają się wokół tego, jakie piękno i zarazem jaki ból wnosi do życia miłość. Tomik nie koncentruje się wyłącznie na miłości romantycznej, ukazuje także istotę więzi rodzinnych i przyjacielskich. Mówi również o trudnościach w relacjach – osamotnieniu, tęsknocie, rozczarowaniu i braku porozumienia.
Karolina Iskierka urodziła się 7.07.1987 r. Chciałaby, aby jej utwory skłaniały do refleksji, wzruszały odbiorców i inspirowały do zmian w życiu. Pisanie poezji to dla niej lekarstwo na poranioną duszę i smutek. Lubi przekazywać w niej emocje i szukać głębi. Poezja jest jej „plastrem na melancholijne dni”.
Autorka łączy w sobie dwie pasje: literacką i strażacką. Od 2016 r. jest członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej w Królowej Woli. W 2022 r. otrzymała wyróżnienie za wiersz „Na kartach kronik” w konkursie „Strażacy w akcji”. Od 2023 r. zgłasza swoje wiersze do kolejnych edycji antologii „Poezja naszych dni” Wydawnictwa Borgis. W wolnym czasie lubi czytać książki, słuchać muzyki, oglądać filmy oraz podróżować.
Niniejszy tomik wierszy jest podziękowaniem dla osób, które odegrały ważną rolę w jej życiu. Niektóre z nich są pożegnaniem z ludźmi, którzy odeszli na zawsze – „Kiedyś tam po tamtej stronie, gdzie białe gołębie fruwają, spotkamy się znów...”.
Ta publikacja spełnia wymagania dostępności zgodnie z dyrektywą EAA.
| Kategoria: | Poezja |
| Zabezpieczenie: |
Watermark
|
| ISBN: | 978-83-68768-39-8 |
| Rozmiar pliku: | 428 KB |
FRAGMENT KSIĄŻKI
Lubię słodzić Tobą kawę.
Lukrem, cukrem, miodem.
Lubię rozmyślać nad kubkiem parującej kawy.
Słodko-gorzkie myśli.
Wdycham jej aromat i próbuję jej smak.
Jest słodka jak Twoje słowa.
Słodycz przelewa się z każdej strony,
Jednak wyczuwam też jej cierpki smak.
Słodko-gorzka
Tak jak cierpkie były Twoje słowa.
A mimo to piję ją dalej.
Dalej słodzę ją Tobą.
Nadal czuję cierpki smak Twoich słów.
Nadal czuję gorycz tej pachnącej kawy.
Ale uzależnienie jest silniejsze.
Uzależniasz bardziej niż jakakolwiek używka.
10.02.2022 r.Pożegnanie
I
Chcę napisać dzisiaj pożegnanie
moich słów, moich nadziei, moich wspomnień.
Coś się tworzy po północy.
Może tego nie widzisz,
ale ja dzisiaj widzę to wyraźniej.
Dużo jaśniej niż tydzień temu.
Dużo jaśniej niż miesiąc temu.
Do powiedzenia mam tylko kilka słów.
Słów obojętnych,
słów krytycznych,
słów żalu,
a może nadziei. To było wtedy. Miesiąc temu.
Dzisiaj już się nie łudzę –
nasza znajomość była tylko żartem.
Mało śmiesznym, ale jednak żartem.
Dzisiaj uśmiecham się lekko,
trochę skromnie i trochę na przekór.
Dzisiaj powiem Ci jedno słowo:
„Żegnaj”.
Bez żalu, bez poczucia straty,
bez niepotrzebnych, długich słów.
Dzisiaj żegnam Cię, bo wiem,
że Ty tego nie czujesz.
Zrozumiesz.
Wiem to.
II
Strata – to stan umysłu.
Tracimy wiele w życiu.
Tracimy bliskich.
Ból, rozpacz, cierpienie.
Kumulacja uczuć.
Kumulacja trudnych rozmów,
trudnych gestów, trudnych łez.
To wszystko nas definiuje.
Trzeba mieć jednak nadzieję.
Mieć wiarę.
Żyć dalej i nie poddawać się.
Ty jesteś tylko półstratą –
o ile takie słowo dla Ciebie cokolwiek znaczy.
Każde uczucie to tylko słowo.
Co przeżywasz naprawdę –
wiesz to sam najlepiej.
Sam potrafisz to definiować.
Mówię: „Żegnaj” –
żegnam Cię wewnętrznie.
Ty wiesz…
Ty rozumiesz…
III
Ptaki fruwające po wolnym niebie.
Słońce zaglądające nieśmiało przez okno.
Polne maki wśród kłosów zboża.
Chabry mieniące się wśród pól.
To wszystko.
Te drobne rzeczy.
To wszystko, Ty wiesz.
To daje siłę, to wzmacnia.
To jest piękne.
Kiedyś było tak –
jak było.
Dzisiaj to bez znaczenia.
Dzisiaj może mam Ci coś do powiedzenia
na to do widzenia.
A może lepiej milczeć.
Zweryfikuje to czas.
Zweryfikuje to życie.
Kiedyś skończy się spacer po krawędzi.
Kiedyś puder rozsypie się po blacie.
Nie wzruszy Cię to.
Kiedyś wiatr rozwieje pyłki dmuchawca.
Kiedyś okruszki wspomnień zostaną zamiecione.
Nie wzruszy Cię to.
IV
Największą siłę dają przyjaciele.
Życzliwi Tobie ludzie.
Drobny gest czasem jest ważniejszy niż jakiekolwiek słowo.
Milczenie też ma znaczenie.
Niech Cię wzruszą krople deszczu na szybie,
kolor tęczy po deszczowym niebie.
Ty wiesz…
Wiem, że rozumiesz…
Dzisiaj mówię: „Żegnaj” –
nie „Do widzenia…”.
22.02.2022 r.Zamknąć drzwi
Zamknęłam za sobą drzwi
do tamtego świata,
który ogarnął mnie melancholią.
Wzruszył.
Poruszył.
Zamknęłam tamte drzwi.
Przekręciłam zamek.
Wyrzuciłam kłódkę.
Wzruszam się.
Jednym słowem.
Jednym gestem.
Jednym spojrzeniem.
Czuję głębię tych oczu.
Wyszłam i zamknęłam te drzwi.
Oddycham całą sobą.
Czuję wolność.
Wiatr rozwiewa moje włosy.
Czuję wiatr.
Czuję wolność.
Lubię czuć zapach świeżo skoszonego siana.
Wiem,
że jestem w domu.
Lubię słyszeć śpiew ptaków,
bo wiem,
że jestem w domu.
Mój dom w moim sercu.
Wszystko, co mam.
To nie tylko budynek.
To coś więcej.
Ta więź.
Ta radość.
Ta tęsknota.
9.03.2022 r.***
Rozczarowanie kimś boli bardziej
niż samo odrzucenie.
Czy wiesz, co znaczy:
podchodzić do życia egoistycznie?
Mówisz coś do pleców drugiej osoby.
A ta osoba nawet nie odwróci wzroku.
„Może nie słyszy” –
myślisz sobie.
Nie.
To nieprawda.
Słyszy,
tylko nie interesuje jej znaczenie
Twoich słów.
Ta osoba słyszy tylko to, co chce
i widzi to, co chce.
A reszta jej nie interesuje.
Siedzisz.
Myślisz.
Wylewasz tysiąc łez.
A jego nie interesuje nic.
Przecież powiedzieliście sobie wszystko.
Nie.
Wróć.
To Ty mu powiedziałaś.
On to tylko przyjął do wiadomości.
Jego nie interesują Twoje słowa.
On jest egoistą.
Myśli tylko o sobie.
On wie swoje.
Twoje go nie obchodzi.
Nie łudź się już,
że coś dla niego znaczyłaś.
Dla niego byłaś tylko ulotną chwilą.
Żartem.
Zabawą.
A on dla Ciebie był wszystkim.
12.03.2022 r.
