Święta Małgorzata z Kortony. Życie. Dialogi. Cuda - ebook

SŁOWO MINISTRA PROWINCJALNEGO DO POLSKIEGO WYDANIA _ŚWIĘTEJ MAŁGORZATY Z_ _KORTONY_

Gdy weźmiemy do ręki tę książkę, która zawiera główne źródło do poznania św. Małgorzaty z Kortony, i zaczniemy ją czytać, to wejdziemy w świat „świętej panny z dzieckiem”, czyli świat legendy o Małgorzacie z Kortony! Legendy, która przetrwała wieki. Czytelnik spotyka się na kartach tej książki z postacią niezwykłą, kobietą, która mimo że nie umiała czytać i pisać, to jednak dzięki swemu spowiednikowi zapisała się na kartach historii. Pisząc jej historię, Giunta Bevegnati odsłania świat jej życia pełnego dramatycznych zwrotów akcji, bolesnych doświadczeń, ale także niezwykłej siły i wiary. Oto mamy przed sobą opowieść o miłości i poświęceniu, o walce z przeciwnościami losu i o odkupieniu. Dzięki pracy autora dzieła o Małgorzacie zanurzamy się w atmosferze średniowiecznej Italii, gdzie religia katolicka przenika życie codzienne kobiety, która naśladuje Chrystusa, od nawrócenia z dziewięcioletniego grzechu cudzołóstwa do wielkich stanów mistycznych. W czasie zajmującej lektury możemy zaobserwować, jak Małgorzata, zmagając się z własnymi słabościami i grzechami, dąży do świętości, a jej droga usiana jest zarówno triumfami, jak i upadkami. Możemy uczestniczyć w jej dialogach ze światem nadprzyrodzonym, przeżywać z nią razem decyzję oddania się całkowicie Chrystusowi, z czym wiąże się asceza i umartwienie macierzyńskich uczuć, podejmowanie pokuty i ciągłe poszukiwanie Oblubieńca. Możemy podzielać jej radości i chwile rozpaczy, podziwiać jej niezłomną wolę i współczuć jej cierpieniom wywołanym kontemplacją Męki Pana. Lektura ta, przy dobrej woli czytelnika, może stać się źródłem inspiracji i refleksji nad ludzką naturą, nad siłą wiary i możliwością odkupienia. Uważna lektura otwiera oczy na rolę wspólnoty religijnej, jakim jest Trzeci Zakon i wspólnota Braci Mniejszych. Otwierając tę książkę, trzeba przygotować się na spotkanie z historią, która na długo pozostanie w naszej pamięci, czytając bowiem tę historię, wybieramy się w emocjonalną, mentalną i duchową podróż, pełną tajemnicy i niespodzianek, do serca Toskanii, gdzie została utrwalona historia i legenda św. Małgorzaty z Kortony. To jest podróż nie tylko do geograficznej Toskanii, ale również do krainy zapisanej w sercu niezwykłej świętej.

Życzę miłej lektury!

Br. Paweł Szymala,

Minister Prowincjalny

Warszawskiej Prowincji

Braci Mniejszych KapucynówZACHĘTA MATKI GENERALNEJ
ZGROMADZENIA MATKI DOBREGO PASTERZA

Jest rok 1895… Ojciec Honorat Koźmiński posyła „ukryte” siostry do posługi wśród dziewcząt i kobiet wykorzystywanych, bezradnych, które w desperacji często wpadały w prostytucję, będącą dla wielu z nich jedynym możliwym rozwiązaniem w ich trudnym życiu… Jako Patronkę tej posługi siostry otrzymują św. Małgorzatę z Kortony. Któż ją zna? We Włoszech jej kult i działanie są żywe pomimo wielu wieków od jej ziemskiego życia, ale w Polsce ta święta jest mało znana, nawet w kręgach franciszkańskich.

Małgorzata, druga święta Maria Magdalena, odkrywa się przed nami jako patronka bardzo aktualna na nasze czasy. Dzielna kobieta, odnaleziona miłością Boga w jej poplątanej historii życia, ma odwagę wejść na zupełnie inną i nową drogę. Odwraca się od tego, co było życiem według świata, i zwraca się do tego, co nie jest modne, co nie daje sławy. Odchodzi od tego, co jest zabawą, towarzystwem, korzystaniem z propozycji i życiem w tak lansowanej dziś „wolności”, która niestety nie daje trwałego szczęścia; a wchodzi na wąską ścieżkę, o której Jezus mówił, że niewielu jest takich, którzy na nią wchodzą…

Po swym nawróceniu dobrze wie, że nic nie jest w stanie ją ucieszyć oprócz Boga samego. Zdając sobie doskonale sprawę, jak wielkie jest miłosierdzie Boga, który odnalazł ją jako swoją umiłowaną córkę, wypowiada takie słowa: „Wybacz mi, mój Panie, ale jedyną rzeczą, która mnie ożywia i przywraca do życia, jest Twoja obecność, w której znajduje się pełna i nieskończona słodycz” (pkt 229). Jest to więc święta, która może nas poprowadzić drogą, na której odnajduje się smak życia, które już nie cieszy, może nas nauczyć pokochać prawdziwie, wiernie, nie w tym, co łatwe i przyjemne, ale w tym, co jest wezwaniem codzienności, prostotą każdego dnia, bez fajerwerków, ale z wiernym wypełnianiem powołania, do jakiego jesteśmy wezwani.

Bardzo dziękuję Ojcu Juliuszowi za podjęcie trudu przetłumaczenia na język polski tego tekstu, który odkrywa nam postać chrześcijanki poważnie traktującej Miłość Boga. Zachęcam do lektury, niekonieczne „od deski do deski”, ale do odkrywania tych pereł z życia Świętej, z jej zażyłych rozmów i spotkań z Panem, które dzięki zapiskom spowiednika przetrwały, by dodać nam odwagi i ożywić naszą chrześcijańską drogę.

Dziękuję szczególnie w imieniu Sióstr Pasterzanek, gdyż św. Małgorzata z Kortony jest patronką naszej posługi w charyzmacie, który przed stu trzydziestu laty otrzymałyśmy od Boga poprzez naszego Założyciela bł. Ojca Honorata Koźmińskiego, kapucyna. Ufam, że lektura tego tekstu i poznawanie tak cennych treści i nauk, które były doświadczeniem duchowym i mistycznym św. Małgorzaty, będą dla nas inspiracją do osobistego nawrócenia oraz do wejścia z nowym zapałem w nasz apostolat.

Święta Małgorzato z Kortony, uproś łaskę nawrócenia trwającym w grzechu.

Maria Teresa Struska

Przełożona Generalna

Służebnic Matki Dobrego PasterzaSŁOWO OD TŁUMACZA

Tłumaczenie tego tekstu ma swoją genezę w lekturze _Antologii Mistyków Franciszkańskich_, w której są zamieszczone fragmenty Legendy Benveniatiego, dzięki którym mogłem się zapoznać z jej fragmentami i poznać nieco św. Małgorzatę z Kortony. W czasie trzeciego nowicjatu z braćmi kapucynami wielokrotnie odwiedzaliśmy sanktuarium św. Małgorzaty w Kortonie. Nie było ono głównym celem naszej wizyty, raczej skupialiśmy się na Celle di Cortona i na kościele św. Franciszka, gdzie pochowany jest brat Eliasz, ale zawsze nawiedzaliśmy grób św. Małgorzaty i widzieliśmy komputerowo zrobioną jej głowę najpierw w zakrystii, a potem przy relikwiach.

Święta Małgorzata jest patronką sióstr pasterzanek, czyli Służebnic Matki Dobrego Pasterza. One postarały się o krytyczne wydanie Iozzellego, które trafiło w moje ręce, a potem kupiłem włoskie tłumaczenie wydane przez o. Federico Cornacchiniego OFM. Ponieważ zdobyłem też wersję elektroniczną wydania da Pelago, więc miałem wszystkie możliwości do wyboru, aby tłumacząc, korzystać ze wszystkich źródeł. Jednak po pewnym czasie odłożyłem to badanie tekstów na później, natomiast podjąłem się tłumaczenia z języka włoskiego wydania o. Federico Cornacchiniego, wydało mi się ono bowiem prostsze i bardziej przystępne dla czytelnika.

Dodatkową motywacją do tłumaczenia i do ukończenia pracy były prowadzone rekolekcje o św. Małgorzacie z Kortony. Przeprowadziłem kilka serii rekolekcji w różnych zgromadzeniach, a przede wszystkim u sióstr pasterzanek, ale również dla młodzieży żeńskiej i Trzeciego Zakonu Franciszkańskiego. W tych doświadczeniach św. Małgorzata okazała się bardzo pomocna, mimo odległego czasu i swoistego doświadczenia życiowego dawała dziewczętom „po przejściach” nową nadzieję do życia szlachetnego. Także siostrom pomagała odnaleźć swoją drogę do wierności powołaniu, a członkom Trzeciego Zakonu odkryć ją jako trzecie światło Zakonu Serafickiego. Uczestniczyłem też w sympozjum, przedstawiając Małgorzatę jako kobietę wprowadzającą niewiasty w życie pokuty.

Wszystko to pomagało mi żyć w przekonaniu, że aby przybliżyć postać św. Małgorzaty polskim wiernym, trzeba przetłumaczyć na język polski jej _Legendę_. Mimo więc innych zajęć i wielu trudności ciągle podejmowałem trud przełożenia tekstu, aby wzbogacił źródła do duchowości franciszkańskiej pochodzące z XIII wieku w języku polskim.

Być może trzeba będzie ten tekst jeszcze poprawiać, doskonalić i analizować duchowe znaczenie niektórych dialogów i tematów, które są obecne w doświadczeniu św. Małgorzaty, ale ujęte i przekazane przez brata Giuntę Bevegnatiego. Jednak, aby lepsze nie było wrogiem dobrego, dajemy do czytania tekst, który może już wprowadzić czytelnika w zaznajomienie się z kobietą wartą poznania.

Dziękuję wszystkim ofiarodawcom, którzy umożliwili wydanie tej książki. Niech Pan im błogosławi.

Br. Juliusz Pyrek OFMCapWPROWADZENIE DO DRUGIEGO WŁOSKIEGO WYDANIA Z 2019 ROKU

W tym drugim włoskim wydaniu _Legenda de vita et miraculis Beatae Margaritae de Cortona_ zachowaliśmy ten sam tytuł, co w pierwszym wydaniu, ponieważ wydawał nam się najbardziej kompleksowy w treści i najbardziej przejrzysty dla czytelnika: _S. Margherita da Cortona, Vita, colloqui, miracoli_ (_św. Małgorzata z_ _Kortony, Życie_ _– Rozmowy_ _– Cuda_).

Podtytuł (_Życie_ _– Rozmowy_ _– Cuda_) wyraża zwięźle, ale jasno, treść całej _Legendy_, która, jak autor stwierdza w Prologu, jest zbiorem tego, co Małgorzata mu powierzyła, tego, co inni wiarygodni świadkowie pod przysięgą mu powiedzieli, lub świadectwa cudów, ale brat Giunta Bevegnati nie miał czasu, aby chronologicznie uporządkować cały materiał, który otrzymał.

Chociaż z całego kontekstu biografii wynika, że dotyczy ona prawdziwego, codziennego, ludzkiego i duchowego życia kobiety, która żyła w określonym czasie (1247–1297), nie uważamy za zbyteczne podkreślanie, że ta fascynująca biografia świętej nie ma na celu przedstawienia postaci bohaterki o legendarnych konturach, jako owocu oczarowanej wyobraźni entuzjastycznego i oddanego wielbiciela.

Zamiast tego biografia ta proponuje perypetie ludzkiej, konkretnej kobiety, matki i grzesznicy, która jednak w swojej heroicznej drodze nawrócenia i pokuty została nagrodzona przez Boga wyjątkowymi darami charyzmatycznymi i niezwykłymi doświadczeniami mistycznymi, z których niektóre zostały odnotowane także przez wiernych, przez braci mniejszych franciszkanów, a zwłaszcza przez jej kierownika duchowego, brata Giuntę Bevegnatiego, który następnie, na polecenie swojego przełożonego, spisał je i przekazał nam.

Dlatego w tym nowym wydaniu słusznie zachowaliśmy ten sam tytuł, co w pierwszym wydaniu, ponieważ wydawał nam się on najpełniejszy w treści i najbardziej zrozumiały dla czytelnika.

1. Zmiany i wzbogacenia w drugim wydaniu

1.1. Poprawki w tekście

Pierwsze wydanie zostało całkowicie zrewidowane; wprowadzono poprawki gramatyczne, ortograficzne i typograficzne; tekst został również zweryfikowany i poprawiony w świetle wydania krytycznego w języku łacińskim, opublikowanego przez ks. Fortunato Iozzellego z okazji siedemsetnej rocznicy śmierci św. Małgorzaty (1297–1997); ponadto, po tekście brata Giunty Bevegnatiego dodano rozdziały Dokumenty i Indeks tematyczny, które wzbogacają wartość nowego wydania.

1.2. Deklaracja autentyczności

Oprócz poprawek w tekście, w niniejszym wydaniu dodano na końcu _Legendy_ Deklarację Autentyczności, która stwierdza, że _Legenda de vita et miraculis Beatae Margaritae de Cortona_ została opracowana przez brata Giuntę Bevegnatiego OFM, na polecenie brata Giovanniego da Castiglione, inkwizytora heretyckiej przewrotności, byłego spowiednika i ojca duchowego Błogosławionej Małgorzaty.

Ponadto, niniejsza Deklaracja dokumentuje bardzo szczegółowo i obszernie liczne osoby, z których wszystkie zajmowały odpowiedzialne stanowiska i były godne pochwały ze względu na ich kulturę i świętość, które widziały, czytały, a także zweryfikowały autentyczność treści _Legendy_, w tym głównie kardynał Napoleon jako legat Stolicy Apostolskiej, który przez kilka miesięcy przechowywał u siebie _Legendę_ napisaną przez brata Giuntę, a kiedy zwrócił jej tekst, wydał polecenie, aby zachowano ją w nienaruszonym stanie i wypożyczano wszystkim, którzy zechcą ją przepisać, a także, aby ją głoszono, niezależnie od jakichkolwiek dawnych czy przyszłych nakazów.

Wreszcie autor i kompilator _Legendy_ stwierdza: „Wszystko to zostało nakazane przez posłuszeństwo mnie, bratu Giunta, przez wspomnianego kardynała legata, w krużganku pałacu Signor Uguccio dei Casali (w Kortonie), w obecności brata Ubertino da Genova (= da Casale), brata Raniero da Volterra Kustosza z Arezzo, brata Mansueto z Kortony i brata Benvenuto da Pratiego w roku Pańskim 1308, 15 lutego.

Ojcami i radnymi byli brat Giovanni da Castiglione, jak wspomniano powyżej, brat Ranaldo i brat Filippo kustosze, brat Ubaldo da Colle gwardian, brat Ildebrandino da Poggio Bonizio i brat Giovanni; brat Ildebrandino da Volterra, brat Tarlato lektor, brat Andrea da Cascia, brat Raniero da Volterra, lektor, brat Vito, brat Benigno, brat Pietro da Prato; i wielu innych wielkich i świętych braci, którym, płacząc i drżąc, ona (Małgorzata) opowiedziała swoje życie, aby mogli ją pouczyć”.

1.3. Indeks tematyczny

Najważniejszą, z różnych powodów, nowością wprowadzoną w drugim wydaniu jest niewątpliwie indeks tematyczny

To, co napisał brat Giunta Bevegnati, jest ważne, wręcz fundamentalne, ponieważ po opublikowaniu wydania krytycznego F. Iozzellego jest to jedyne pewne, a zatem wiarygodne źródło na temat św. Małgorzaty.

Z lektury i medytacji, które przeprowadziliśmy na przestrzeni lat, stwierdziliśmy jednak, jak sam autor potwierdza w Prologu, że to, co on (brat Giunta) nam przekazał, nie odpowiada klasycznej biografii, to znaczy nie ma uporządkowanej struktury, która opowiada różne wydarzenia z życia świętej od narodzin do śmierci w porządku chronologicznym. Co więcej, różne tematy zaczerpnięte z niezliczonych „kolokwiów”, które są autentycznymi przesłaniami i powodami do refleksji dla czytelnika, są rozproszone tu i ówdzie w różnych rozdziałach.

W rzeczywistości książka ta jawi się jako zbiór nieskończonych rozmów między Małgorzatą a Panem Jezusem, między Małgorzatą a Jezusem w Eucharystii, między Małgorzatą a Jezusem ukrzyżowanym, między Małgorzatą a Matką Bożą, z Aniołem Stróżem, a nawet z diabłem, który ukazuje się jej pod najbardziej przerażającymi i porażającymi postaciami i pozorami, aby skłonić ją do przerwania modlitw i pokuty.

Sam brat Giunta, spowiednik i kierownik duchowy Małgorzaty, zlecił przełożonym wyższym zebranie najistotniejszych faktów z życia tej kobiety, nawróconej, pokutnicy i tercjarki franciszkańskiej, której świętość stawała się coraz bardziej widoczna z upływem lat.

W zbiorze rozmów, zwierzeń, podawanych wydarzeń, czasami w odniesieniu do corocznych rocznic liturgicznych, niektóre (czasami) mają tak głęboką i przekonującą duchową i mistyczną intymność, że fascynują i urzekają czytelnika, ale trudno jest odkryć inne powiązane lub podobne fragmenty, które uzupełniają ten temat.

Aby pomóc czytelnikowi, a także kaznodziejom, w prześledzeniu głównych tekstów na dany temat i ułatwić im poznanie myśli lub doświadczeń duchowych i mistycznych św. Małgorzaty dotyczących konkretnego tematu, pomyślałem, że pomogę, proponując ten indeks tematyczny, który ma następujące cechy:

Składa się z ponad ośmiuset haseł podstawowych, do których należy dodać ponad tysiąc dwieście powiązanych odniesień w tekście.

Ponadto, w przeciwieństwie do innych indeksów tematycznych, wpis podstawowy nie tylko odnosi się do rozdziału i akapitu, ale często jest kontekstowy, obejmując również część tekstu, który go dotyczy, oraz – co jest bardzo ważną nowością – numer progresywny jest cytowany pogrubioną czcionką na marginesie tekstu, jak wyjaśniono poniżej, co pozwala w ciągu kilku sekund wyśledzić odpowiedni rozdział lub akapit.

1.4. Numeracja progresywna

Kolejna cecha dotyczy numeracji progresywnej na marginesie tekstu.

Wkrótce po opublikowaniu pierwszego wydania, czytając i ponownie czytając tę książkę, dostrzegłem nie tylko potrzebę Indeksu tematycznego, ale także narodził się pomysł, w analogii do Źródeł Franciszkańskich, wstawiania numerów progresywnych, prawie w każdym akapicie tekstu, aby łatwiej i szybciej prześledzić słowo lub temat cytowany w Indeksie tematycznym. W ten sposób progresywny numer marginalny został dodany do każdego z ponad tysiąca odniesień w tekście tego drugiego wydania.

Ułatwia to wyszukiwanie tematu i powiązanych fragmentów rozproszonych w różnych rozdziałach. (Na przykład: Małgorzata i Eucharystia, pod nagłówkiem Eucharystia znajdziesz ten cytat: „Potrzeba przygotowania się do przyjęcia -” VII, 10, progresywny numer marginalny 445; (Rozdział VII, paragraf 10, progresywny numer marginalny 445); lub: „Jak Małgorzata przygotowała się do przyjęcia -” II, 7, nr 66.

Jednym słowem, otwierając książkę przy nr. 445 lub nr. 66, w kilka sekund można prześledzić główne fragmenty na wybrany temat, przechodząc od rozdziału VII, 10 nr 445, do rozdziału II, 7 nr 66.

Jest to pierwszy indeks tematyczny, który jest bardzo kompletny, ale który z pewnością można uzupełnić o inne wpisy i podtytuły; jest to jednak pierwszy krok w kierunku głębszego zrozumienia duchowego doświadczenia tej wielkiej XIII-wiecznej mistyczki, św. Małgorzaty z Kortony.

1.5. Bulla kanonizacyjna św. Małgorzaty

W edycji z roku 2019 chcieliśmy również zamieścić bullę kanonizacyjną. Ten oficjalny dokument papieża i biskupa Rzymu, Benedykta XIII, sankcjonuje to, co ludzie wierzący ogłosili po śmierci św. Małgorzaty 22 lutego 1297 r.

Małgorzata została ogłoszona świętą głosem ludu. Być może dlatego, że ludzie uważali ją za świętą ze względu na życie, które prowadziła w Kortonie, ale przede wszystkim ze względu na wiele cudów, których dokonała przed, a zwłaszcza po śmierci. Jednak lokalne władze kościelne nie zadały sobie trudu, aby Kościół ustanowił oficjalny proces kanonizacyjny.

Wizyta papieża Leona X w Kortonie w 1515 r., który również przybył z pielgrzymką do kościoła św. Małgorzaty, była prawdopodobnie sprzyjającą okazją do ostatecznego rozpoczęcia procesu kanonizacyjnego lub wznowienia go, jeśli został już rozpoczęty. Po wizycie u grobu Małgorzaty, będąc pod wielkim wrażeniem czci i napływu pielgrzymów, Leon X, 6 lutego 1515 r., udzielił pozwolenia na uroczyste obchody rocznicy śmierci Małgorzaty w Kortonie i całej diecezji oraz na wystawienie jej doczesnych szczątków, aby umożliwić każdemu oddanie im czci w tym dniu.

W następnym roku udzielił odpustu zupełnego tym, którzy odwiedzili kościół, w którym spoczywa Małgorzata.

Później papież Urban VIII oficjalnie ogłosił Małgorzatę błogosławioną i wpisał ją do katalogu błogosławionych, ale rzymscy papieże Bonifacy IX i Eugeniusz IV już jakiś czas wcześniej wywyższyli jej świętość. Sam papież Urban zezwolił całemu Zakonowi Braci Mniejszych na odprawianie oficjum ku czci błogosławionej Małgorzaty. Wreszcie Klemens IX nakazał włączenie eulogii błogosławionej Małgorzaty do Martyrologium Rzymskiego, co zostało później zatwierdzone przez papieża Klemensa XI.

Ponadto, biorąc pod uwagę fakt, że od pewnego czasu do Stolicy Apostolskiej napływały natarczywe prośby od królów, książąt i całego Zakonu Braci Mniejszych o wpisanie Małgorzaty do Katalogu Świętych Kobiet, papież Benedykt XIII, po zakończeniu procesu kanonicznego, ogłosił uroczysty dzień kanonizacji Małgorzaty z Kortony (16 maja 1728 r.), a żarliwe modlitwy, post i jałmużna zostały dodane, aby prosić Wszechmogącego o pomoc z tej okazji.

My, dzisiaj, również w celu dostosowania się do życzenia papieża Benedykta XIII, który w tej samej bulli kanonizacyjnej życzy sobie, aby kopie tego listu zostały sporządzone i rozpowszechnione we wszystkich miejscach, chętnie stosujemy się do tego życzenia i zaproszenia, i dołączamy do tego drugiego wydania z 2019 r., również pełny tekst bulli kanonizacyjnej św. Małgorzaty, przetłumaczony na język włoski przez tego samego uczonego i badacza o. Fortunato Iozzellego OFM, który opublikował krytyczne wydanie _Legendy o_ _św. Małgorzacie_, napisane przez o. Giuntę Bevegnatiego OFM.

16 maja 2019 r.

Rocznica kanonizacji św. Małgorzaty z Kortony

P. Federico Cornacchini OFMWPROWADZENIE DO WYDANIA PIERWSZEGO

Z wielką radością i głęboką satysfakcją możemy wreszcie zaoferować szerokiej publiczności pierwsze tłumaczenie na język włoski _Legenda de vita et miraculis beatae Margaritae de Cortona_, napisanej przez jej spowiednika brata Giuntę Bevegnatiego w latach 1288–1311.

1. NOWY TYTUŁ

Wprowadziliśmy go celowo, aby uniknąć błędnej interpretacji słowa Legenda w oryginalnym tekście łacińskim.

Dla ogółu społeczeństwa termin „legenda” nie wyraża już etymologicznego sensu łacińskiego słowa _Legenda_.

Dziś, w wirtualnym świecie science fiction i fantastyki, termin „legenda” brzmi bardziej jak wymyślona, legendarna, fantastyczna opowieść, „w której fakty i postacie, gdy nie są wymyślone, są wzmacniane i zmieniane przez fantazję i tradycję, w podwójnej potrzebie egzaltacji i przykładności” (w: _Dizionario Italiano_ autorstwa G. Devoto i G.C. Oli pod hasłem „Leggenda”).

Co więcej, dodanie podtytułu: _Życie_ _– Rozmowy_ _– Cuda_ zwięźle, ale jasno wyraża treść _Legendy_.

Dlatego tytuł ten wydawał się jaśniejszy i bardziej bezpośredni, również w celu uniknięcia nieporozumień między fantazją a rzeczywistością.

Uważamy zatem za zbyteczne podkreślanie, że ta fascynująca biografia świętej nie ma na celu przedstawienia postaci bohaterki o legendarnych konturach, wymyślonej przez oczarowaną wyobraźnię entuzjastycznego i oddanego wielbiciela. Zamiast tego przedstawia nam perypetie ludzkiej, konkretnej kobiety, matki i grzesznicy, która jednak na długiej i heroicznej drodze nawrócenia i ekspiacji została obdarzona przez Boga wyjątkowymi darami charyzmatycznymi i niezwykłymi doświadczeniami mistycznymi, czasami potwierdzonymi przez wiele osób, przede wszystkim przez jej spowiednika fra Giunta Bevegnatiego, który następnie, na polecenie swojego przełożonego, spisał je i przekazał nam.

Mimo wszystko jednak treść i głębokie znaczenie faktów związanych z nadzwyczajnymi doświadczeniami mistycznymi świętych na ogół wymykają się kontroli zmysłów. Pan bowiem nie obdarza pewnymi darami i doświadczeniami po to, by zaspokoić ciekawość historyków, uczonych czy naukowców, ale raczej po to, by ich znajomość czyniła przepowiadanie bardziej skutecznym, karmiła wiarę i sprzyjała nawróceniu nawet najbardziej zatwardziałych serc.

2. WAŻNOŚĆ TEJ PUBLIKACJI

Jest to pierwsze tłumaczenie i publikacja w języku włoskim _Legendy_ napisanej przez fra Giuntę Bevegnatiego, która osiąga kilka celów:

– Pustka zostaje wypełniona, a marzenie spełnione. W siedemsetlecie śmierci św. Małgorzaty (1997), kiedy ukazało się wydanie krytyczne pod redakcją R. Fortunato Iozzelliego, oczekiwano tłumaczenia i publikacji w języku włoskim _Legendy_.

– Ta biografia jest również najbardziej kompletnym wydaniem ze wszystkich poprzednich, ponieważ jest uzupełniona zbiorem tekstu zawierającego 21 paragrafów, znalezionych przez ks. Fortunata Iozzellego i włączonych do wydania krytycznego.

– Ponadto, tak jak wydanie krytyczne pozostaje głównym i wiarygodnym źródłem, do którego muszą odnosić się wszystkie przyszłe biografie, tak i niniejsza edycja, wywodząca się z oryginalnego tekstu, zyskuje autorytet i wiarygodność jako tekst oraz punkt odniesienia do wiedzy o życiu i duchowości św. Małgorzaty.

– Wreszcie, niniejsza publikacja oferuje szerokiej publiczności możliwość lepszego poznania św. Małgorzaty poprzez kompletny i oryginalny tekst prezentujący jej liczne rozmowy z Jezusem w Eucharystii, Jezusem ukrzyżowanym, Matką Bożą, aniołem stróżem, innymi świętymi, a nawet diabłem, a tym samym lepszego poznania jednej z wielkich tajemnic franciszkańskich XIII wieku, która ma wielki oddźwięk nawet dzisiaj.

3. STRUKTURA KSIĘGI

_Legenda de vita et miraculis beatae Margaritae de Cortona_, napisana po łacinie przez jej spowiednika fra Giuntę Bevegnatiego, zachowała się w autografowym pergaminowym kodeksie liczącym 108 arkuszy, ponumerowanych na czerwono i opatrzonych _Deklaracją Autentyczności_, przechowywaną w tajnych archiwach klasztoru św. Małgorzaty z Kortony.

Biografia ta jest ułożona jako _Legenda_ brata Giunty, a składa się z Prologu, dziesięciu rozdziałów ilustrujących, poprzez niemal nieprzerwaną serię rozmów z Jezusem, Matką Bożą i innymi świętymi, życie i główne cnoty świętej, oraz rozdziału kończącego, jedenastego, poświęconego cudom, których dokonała ona za życia i po śmierci. Każdy rozdział jest podzielony na paragrafy z towarzyszącym tytułem zapowiadającym treść.

Rozdział IX (bardzo długi), który w poprzednich wydaniach został podzielony na dwa (IX i X, tak, że rozdziałów było dwanaście), pozostaje pojedynczy, ale zgodnie z propozycją F. Iozzellego został podzielony na dwie części: pierwsza rozciąga się od paragrafu 1 do 52, a druga od paragrafu 53 do 73.

Wreszcie rozdział XI o cudach ma swoją unikalną strukturę. Po krótkim prologu, główna część, podzielona na dziesięć sekcji z tyloma kategoriami cudów, obejmuje 83 cudowne epizody. Spośród osiemdziesięciu trzech opisanych cudów cztery miały miejsce za życia Małgorzaty, a pozostałe siedemdziesiąt dziewięć po jej śmierci.

Interesujące jest również przypomnienie tego, co brat Giunta stwierdza w preambule do tego rozdziału: cuda, oprócz łaski udzielonej jednostce, mają na celu nawrócenie nawet najbardziej zatwardziałych serc.

Co więcej, florilegium cudów zaproponowane przez biografa i taumaturgiczne działanie św. Małgorzaty nie są rozstrzygające i ostateczne, ale dziś, po tylu wiekach, florilegium to można rozszerzyć i wzbogacić o wiele innych cudów, które święta z Kortony uzyskała i nadal uzyskuje dzięki wierze tak wielu jej czcicieli na całym świecie.

Ostatnia adnotacja jest następująca: nie uważamy za stosowne dodawać żadnych przypisów w tym włoskim wydaniu, ponieważ istnieje wiele notatek, komentarzy i odniesień w wydaniu krytycznym, aby zaspokoić wszelkie zastrzeżenia, wątpliwości i ciekawości, nawet najbardziej wymagających i dobrze zaopatrzonych czytelników.

4. PODZIĘKOWANIA

W pierwszej kolejności należy się wdzięczność o. Lorenzo Lazzeriemu, bratu mniejszemu z Toskanii, który z kompetencją i cierpliwością przekazał nam to włoskie tłumaczenie _Legenda de vita et miraculis beatae Margaritae de Cortona_, napisane przez jej współbrata o. Giuntę Bevegnatiego w latach 1288–1311, a zredagowane krytycznie przez o. Fortunata Iozzellego (1997). To tłumaczenie pozwala nam zaoferować wszystkim czcicielom i wielbicielom św. Małgorzaty możliwość przeczytania dokumentu o wielkim znaczeniu duchowym i historycznym w aktualnym języku.

Drugie podziękowanie należy się prof. Edoardo Mirriemu, który nie tylko z widoczną satysfakcją przyjął zaproszenie do napisania Prezentacji włoskiego tłumaczenia ks. Lorenza Lazzeriego, ale także, jak każdy może sam zobaczyć, porównał, ze znaczącymi podkreśleniami, główne tłumaczenia dokonane wcześniej, począwszy od wydanego przez o. Lodovica da Pelago OFM w 1793 r., poprzez drugie wydanie zredagowane przez o. Emilia Crivellego OFM w 1897 r. z okazji sześćsetlecia śmierci św. Małgorzaty, a skończywszy na tłumaczeniu o. Eliodora Marianiego OFM z 1978 r.

To, które tutaj prezentujemy, nie jest jednym z wielu tłumaczeń na język włoski, ale pierwszym tłumaczeniem tekstu łacińskiego dokonanym przez brata Giuntę po wydaniu krytycznym księdza Fortunata Iozzellego (1997).

Trzecie podziękowanie kierujemy do Wydawnictwa LIEF w Vicenzy, które pozwoliło nam ponownie wykorzystać, z odpowiednimi adaptacjami, zarówno przedmowę, jak i noty biograficzne z wydania LIEF-Vicenza 1978, przetłumaczone i zredagowane przez o. Eliodora Marianiego. Przedmowa o. Marianiego ma do dziś fundamentalne znaczenie, ponieważ jest jak przewodnik wprowadzający do zrozumienia osobowości, duchowości i aktualnego przesłania św. Małgorzaty z Kortony.

Wreszcie moje szczere i wdzięczne podziękowania kieruję do Sióstr Klarysek z Kortony, które z radością zaoferowały swoją gotowość zarówno do poprawienia korekt, jak i do ponownego skomponowania tekstu w świetle różnych poprawionych szkiców, aby ta publikacja stała się ważną książką.

Czerwiec 2003

o. Federico Cornacchini OFM

POLSKIE TŁUMACZENIE Z

_Santa Margherita da Cortona. Vita. Colloqui_ _– Miracoli_, seconda edizione 2019,

za zgodą wydawnictwa Porcjunkula

Via Protomarrtiri Francescani 2

06081 S. Maria degli Angeli – Assisi (PG)

www.edizioniporziuncolla.it

WŁOSKIE TŁUMACZENIE Z

_Legenda de vita et miraculis_

_Beatae Margaritae de Cortona_

autorstwa

P. Lorenzo Lazzeri

Zakon Braci Mniejszych Toskanii – 2003 r.

SPONSORZY WYDANIA W JĘZYKU POLSKIM:

Zgromadzenie Matki Dobrego Pasterza

Ofiarodawcy na pomagam.pl

Ofiarodawcy indywidualni

Quantum Source Tech (QST)