-
zapowiedź
Ulica Ordener, ulica Labat - ebook
Ulica Ordener, ulica Labat - ebook
„Zostało mi po nim tylko pióro. Pewnego dnia wyjęłam je z torby matki, w której trzymała je z innymi pamiątkami po ojcu. Pióro, jakiego już się nie produkuje i które trzeba było napełniać atramentem. Używałam go przez całą szkołę. «Opuściło» mnie, zanim zdecydowałam się z nim rozstać. Mam je do dziś, sklejone taśmą, leży przede mną na biurku i zmusza mnie do pisania, pisania. Być może moje liczne książki były krętymi drogami, prowadzącymi właśnie do «tej» opowieści”.
Sarah Kofman ma sześćdziesiąt lat, gdy z odwagą wpisuje w swoje filozoficzne dzieło wspomnienie z dzieciństwa spędzonego w ukryciu w latach 1942–1944. Miała siedem lat, gdy policja w obławie zgarnęła z domu przy rue Ordener w Paryżu jej ojca, rabina małej synagogi polskich Żydów. Ojciec zginął w Auschwitz. Sarah wraz z matką znalazły schronienie u francuskiej katoliczki, „pani z rue Labat”. To początek historii, zapisanej pomiędzy dwiema ulicami, dwoma językami (jidysz i francuskim) oraz dwoma światami oddzielonymi przepaścią.
Sarah Kofman (1934–1994) – francuska filozofka żydowskiego pochodzenia, profesorka na Sorbonie. Była specjalistką od myśli Sigmunda Freuda i Friedricha Nietzschego, stworzyła inną formę dekonstrukcji niż ta, którą proponował jej przyjaciel i bliski współpracownik, Jacques Derrida. Była silnie związana ze środowiskiem wybitnych psychoanalityków. Jej myśl została bardzo wcześnie uznana przez intelektualistki feministyczne we Francji, w Niemczech oraz w Ameryce Północnej. Ulica Ordener, ulica Labat to książka, która zawiera wszystkie pisma autobiograficzne Kofman i pochodzi z trwającej obecnie we Francji reedycji całego dorobku filozofki.
Opracowanie i komentarze Isabelle Ullern i Małgorzata Perigot-Grygielewicz
Przekład i słowo wstępu Małgorzata Perigot-Grygielewicz
Publikacja ukazała się przy wsparciu Instytutu Książki w ramach programu wydawniczego Inne Tradycje.
Ta publikacja spełnia wymagania dostępności zgodnie z dyrektywą EAA.
Spis treści
„Ślady i zadrapania”. Słowo wstępu od tłumaczki
Ulica Ordener, ulica Labat
I. Pióro
II. 16 lipca ’42
III. Umrzeć w Auschwitz
IV. Zygzak
V. Święta i zakazy
VI. Pani Fagnard
VII. Merville
VIII. Rozstania
IX. Wędrówki
X. Pieczęcie
XI. Ulica Notre-Dame-des-Champs
XII. Metamorfoza
XIII. Dzień Matki
XIV. Edukacja
XV. L’Haÿ-les-Roses
XVI. Parawan
XVII. Wyzwolenie
XVIII. Dwie matki Leonarda
XIX. „Starsza pani znika”
XX. Idylla
XXI. Ucieczka
XXII. Szpital
XXIII. Hendaye – Moissac – zaułek Langlois
Autobiograwiury. Fragmenty autobiograficzne
I. „Moje życie” i psychoanaliza
II. Nagrobek dla własnego imienia
III. Święty pokarm
IV. Koszmar
V. „Szoa” (lub Hańba)
VI. Mój ojciec
VII. Pobity niepokonany (o Łzach klauna, filmie Victora Sjöströma)
VIII. Nieśmiertelna śmierć
IX. Inny Mojżesz, czyli siła prawa
X. Lęk i katharsis lub jak niepokój pojawia się i znika (komentarz do filmu Starsza pani znika Hitchcocka)
Dodatki rapsodyczne
XI. Pisanie i kozetka
XII. Czy potrafiłabym pisać, nie stając się dzieckiem?
Posłowie
Fotografie i listy z archiwum
Przypisy
Źródła ilustracji
Nota o tłumaczce
| Kategoria: | Biografie |
| Zabezpieczenie: |
Watermark
|
| ISBN: | 978-83-8325-269-8 |
| Rozmiar pliku: | 1,7 MB |